ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΝΤΗΣ
Μια αχρείαστη, αλλά…χρειαζούμενη μεταγραφή στο ξεκούδουνο, ο προπομπός αδερφός στο Ρέθυμνο και η λίστα των 30 γαλαζοαίματων του ΝΒΑ που πέρασαν από την Ελλάδα.
Θα την εξομολογηθώ την γκάφα μου και αμαρτίαν ουκ έχω…
Το βράδυ της Παρασκευής βρισκόμουν σε μια εκδήλωση “το κοπή τη πίτα” που λέγαμε παλιά και κάποια στιγμή που έριξα μια ματιά στο κινητό τηλέφωνο μου, είδα ένα μήνυμα του Σπύρου Καβαλιεράτου…
“Αν μπορείς , γράψε μας ένα κομματάκι για Τζόσεφ”…
Ασυναίσθητα εκείνη τη στιγμή και χωρίς να έχω περιηγηθεί στο διαδίκτυο έβγαλα το αυθαίρετο συμπέρασμα μου …
“Α, μάλιστα, τον πήρε τελικά ο Άρης. Καλή κίνηση!”.
Αμ δε που τον πήρε ο Άρης, όπως είχε κυκλοφορήσει ως σενάριο τις προηγούμενες ημέρες: ευτυχώς που αυτό το συμπέρασμα το κράτησα μέσα μου και δεν το δημοσιοποίησα, διότι τότε δεν θα με ξέπλενε ούτε ο Ιορδάνης ποταμός.
Ο Ολυμπιακός τον πήρε!
Μια… κουφή μεταγραφή!
Δεν ξέρω εάν η τέταρτη κατά σειρά μεταγραφική κίνηση στην οποία προέβη ο Ολυμπιακός, μεσούσης της τρέχουσας σεζόν, θα αποδειχθεί καλή ή κακή.
Κατά το κοινώς λεγόμενον, η νεκροψία θα δείξει!
Σίγουρα πάντως πέρα από καλή ή κακή, κατάλληλη ή αδιάφορη, αυτή η μεταγραφή θα μείνει στην ιστορία του Ολυμπιακού με μια άλλη ιδιότητα…
Είναι η πιο… κουφή όλων των εποχών!!!
Κουφή, στην προκειμένη περίπτωση πάει να πει απροσδόκητη, απρόβλεπτη, απρόσμενη, αφάνταστη και δεν συμμαζεύεται από τα στερητικά άλφα.
Η υποστελέχωση στον άσο, η γκαντεμιά και η απλοχεριά
Προφανώς κάποιον λάκκο έχει η φάβα και πριν αλέκτορα φωνήσαι, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε πως ταξιδεύει στη Ρόδο χωρίς ούτε ένα δείγμα από πόιντ γκαρντ: ξέμειναν στην Αθήνα ο Τόμας Γουόκαπ για να ξεκουραστεί και οι τραυματίες Φρανκ Νιλικίνα και Μοντέ Μόρις και ούτως ειπείν, ο σημερινός αγώνας με τον Κολοσσό θα έχει το χάζι του…
Θα το έχει ασφαλώς διότι ερήμην άσων, ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα εξαναγκάσει σε αντιποίηση αρχής τον Γιαννούλη Λαρεντζάκη, τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, τον Εβάν Φουρνιέ και δεν ξέρω σε ποιον άλλον μπορεί να αναθέσει περιστασιακά να κατεβάσει την μπάλα και να παραστήσει τον δημιουργό…
Βάσανα που ΄χει (εκτός από την αγάπη και) η ατυχία!
Το λες όχι απλώς ατυχία, αλλά παροιμιώδη γκαντεμιά αυτό που έχουν πάθει και καλούνται να καμουφλάρουν στην παρούσα φάση οι Πειραιώτες: λες και παρουσιάζουν σε μεταμοντέρνα εκδοχή το μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι «Οι Δέκα Μικροί Νέγροι», είδαν προϊόντος του χρόνου να ξεπαστρεύονται, άλλος με σοβαρότερο κι άλλος με πιο ελαφρύ τραυματισμό, πρώτα ο Κίναν Εβανς, έπειτα ο Μοντέ Μόρις και εν συνεχεία ο Φρανκ Νιλικίνα, χώρια η ανάγκη προληπτικής διαχείρισης της οποίας χρήζει ο Τόμας Γουόκαπ, που έχει λερωμένη (όχι τη φωλιά, αλλά) τη μέση του από την περυσινή σεζόν!
Εκτός από γκαντεμιά, όμως, το λες και… απλοχεριά!
Ο Μπαρτζώκας, οι Αγγελόπουλοι, τα καβούρια και οι εκπτώσεις
Εννοώ το προφανές: είτε κλαψούριζε και ζητιάνευε ο Μπαρτζώκας, είτε όχι, οι αδελφοί Αγγελόπουλου έβαλαν και ξανάβαλαν και έβαλαν ξανά και μανά τα χέρια στις τσέπες τους, ώστε να ενισχυθεί χωρίς εκπτώσεις και σε μέγιστο βαθμό και να εμφανίζεται άρτιος, πλήρης, ανταγωνιστικός και ικανός να διανύσει όλο τον δρόμο ο Ολυμπιακός.
Για να χρησιμοποιήσω μια παλαιική έκφραση, οι ιδιοκτήτες της ομάδας μόνο καβούρια δεν έχουν στις τσέπες τους, αυτό να λέγεται…
Μαζεύονται λοιπόν μπόλικοι παίκτες, με ό,τι αυτός ο συνωστισμός μπορεί να συνεπάγεται…
Δεν ξέρω εάν όταν επιστρέψουν ο Μόρις και ο Νιλικίνα και ήδη θα έχει μπει στις ράγες ο Τζόσεφ, θα φύγει κάποιος και ποιος θα είναι αυτός: δεν το νομίζω, άλλωστε για να αποσυμφορηθεί η κατάσταση αποχώρησαν ο Σέιμπεν Λι και ο Κώστας Αντετοκούνμπο…
Σε κάθε περίπτωση οι συνθήκες της EuroLeague είναι δύσκολες, ζόρικες, σκληρές, κτηνώδεις, ενίοτε και ανυπόφορες, με αποτέλεσμα οι ομάδες να χρειάζονται πλέον βαθύ ρόστερ…
Η παροιμία του Ομπράντοβιτς και η συλλογή του Ιωαννίδη
Άραγε η παρουσία πολλών παικτών προκαλεί προβλήματα διαχείρισης, χώρια η γκρίνια εκείνων οι οποίοι δεν αγωνίζονται;
Επ’ αυτού έχει τοποθετηθεί πριν από 18 χρόνια ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς όταν ρωτήθηκε για το ρόστερ που μόστραρε ο Παναθηναϊκός τη σεζόν 2008-2009…
“Στη Σερβία έχουμε μια παροιμία που λέει ότι τα λίγα και όχι τα πολλά προκαλούν τον πονοκέφαλο!”
Οι παίκτες (αποδεικνύεται ότι) είναι χρειαζούμενοι και δεν προσλαμβάνονται για το θεαθήναι, όπως έλεγε αστειευόμενος το 1999 προς τον Γιάννη Ιωαννίδη ο τότε αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού, Γιώργος Σαλονίκης.
“Ξανθούλη όλο παίκτες μου ζητάς. Τι τους θέλεις όλους αυτούς. Συλλογή θα τους κάνεις;”
Άπραγος εδώ και εννέα μήνες ο Τζόσεφ
Το (τριπλό) κακό με τον Νιλικίνα και τον Τζόσεφ –και σε αντίθεση με το αγωνιστικό status του Ταϊρίκ Τζόουνς-είναι ότι και οι τρεις προέρχονται από μακρά περίοδο απραξίας και χρειάσθηκε ή χρειάζεται να ξαναμπούν στην προπονητική και αγωνιστική ρουτίνα, να ανακτήσουν τη φόρμα τους ή ακόμη και να χάσουν κάποια περιττά κιλά.
Για παράδειγμα ο νεόκοπος Κόρι Τζόσεφ έχει να αγωνισθεί σε επίσημο ματς εδώ και εννέα μήνες: εμφανίσθηκε για τελευταία φορά επί σκηνής στις 29 Απριλίου του 2025 στη Βοστώνη, όπου οι Ορλάντο Μάτζικ αντιμετώπισαν τους Σέλτικς στον πέμπτο και τελευταίο αγώνα της σειράς του πρώτου γύρου των playoffs του ΝΒΑ.
Στον συγκεκριμένο αγώνα ο λεγάμενος ήταν πενταδάτος, έπαιξε 20 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα χωρίς να σκοράρει (0/1δ., 0./4τρ.), πήρε δυο ριμπάουντ, μοίρασε τρεις ασίστ, έκανε δυο κλεψίματα και –χωρίς να το ξέρει ή να το υποψιάζεται ίσως-παρουσίασε το “κύκνειο άσμα” του.
Εκείνο το ματς κατεγράφη ως το 953ο της καριέρας του στο ΝΒΑ, σε 14 σεζόν με επτά διαφορετικές ομάδες και με κερασάκι στην τούρτα τον τίτλο που κατέκτησε το 2014 με τους Σαν Αντόνιο Σπερς.
Και… σκερβελές να ήταν, κάτι θα έμαθε στα τέσσερα χρόνια που πέρασε στη δούλεψη του Γκρεγκ Πόποβιτς, οπότε πάμε παρακάτω…
Το πέρασμα του αδερφού του από το Ρέθυμνο
Παρακάτω είναι το παρελθόν του(ς) στην Ελλάδα που ίσως διέλαθε της μνήμης αυτές τις ώρες…
Ο Τζόσεφ που προέρχεται από μπασκετικό σόι, βαδίζει στα χνάρια του κατά δυο χρόνια πρεσβύτερου αδερφού του, Ντεβόε, ο οποίος έπαιξε για ένα φεγγάρι στην Ελλάδα!
Δεν έμεινε πολύ βεβαίως, ούτε έναν μήνα καλά καλά, τον Δεκέμβριο του 2016 όταν φόρεσε τη φανέλα των Cretan Kings του Ρεθύμνου σε τρία ματς του Πρωταθλήματος της Α1 και στη συνέχεια αποχώρησε με προορισμό τη Βενεζουέλα.
Εννέα χρόνια αργότερα έρχεται στα μέρη μας ο κατά πολύ επιφανέστερος αδερφός του, που προφανώς φιλοδοξεί να μείνει για περισσότερο καιρό και να μην αποδειχθεί περαστικός…
Σε κάθε περίπτωση ο γεννημένος στις 20 Αυγούστου του 1991 γράφει ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ, όντας ο 21ος χρυσός κρίκος σε μια ανεκτίμητη αλυσίδα που έχει κοσμήσει το ελληνικό μπάσκετ από καταβολής του!
Συμπληρώνουν ένα black jack λοιπόν οι γαλαζοαίματοι οι οποίοι έχουν στρατολογηθεί από ελληνικές ομάδες και ήρθαν μοστράροντας το χρυσό δαχτυλίδι του πρωταθλητή του ΝΒΑ.
Οι 23+7 γαλαζοαίματοι και τα 45 δαχτυλίδια!
Σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα άνοιξε με μεγάλη καθυστέρηση τις πόρτες της στους ξένους παίκτες, ωστόσο σε αυτά τα 38 χρόνια που κυκλοφορούν ανάμεσα μας, θαμπωθήκαμε από πολλούς από δαύτους και νιώθουμε ευλογημένοι επειδή τους υποδεχθήκαμε, τους φιλοξενήσαμε και τους απολαύσαμε.
Μια παροιμία λέει ότι «τα ράσα δεν κάνουν τον παπά» και τούτο ισχύει σε απόλυτο βαθμό: στον συρφετό παικτών που έχουν εμφανιστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα από το 1988 και εντεύθεν υπάρχουν πολλοί άσημοι, οι οποίοι διέπρεψαν και -στον αντίποδα- πολλοί επώνυμοι που τους έφαγε η μαρμάγκα!
Με την προσθήκη του Τζόσεφ λοιπόν, οι ξένοι που ήλθαν στην Ελλάδα έχοντας ήδη στεφθεί πρωταθλητές του ΝΒΑ έφτασαν στους 23, ενώ υπάρχουν άλλοι επτά, οι οποίοι εκπαιδεύθηκαν εδώ και στη συνέχεια της καριέρας τους αξιώθηκαν να φορέσουν το χρυσό δαχτυλίδι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Το όλον, 30 πρωταθλητές οι οποίοι κάνουν σούμα 45 χρυσά δαχτυλίδια, που δεν τα λες και λίγα…
