Μια δικαστική διαμάχη που κράτησε χρόνια για ένα οικόπεδο στο Λουτράκι έφτασε στο τέλος της, καθώς η Δικαιοσύνη ξεκαθάρισε ποιος είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης. Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι το ακίνητο ανήκει δικαιωματικά σε εκείνους που το φρόντιζαν και το κρατούσαν στη νομή τους επί δεκαετίες, και όχι σε αυτούς που απλώς εμφάνισαν ένα μεταγενέστερο συμβόλαιο αγοράς.

Η υπόθεση ξεκίνησε το 2010, όταν κάποιοι αγοραστές πήγαν στα δικαστήρια υποστηρίζοντας ότι αγόρασαν το οικόπεδο το 2001 και άρα είναι δικό τους. Από την άλλη πλευρά, οι κάτοχοι του ακινήτου αντιτάχθηκαν αποδεικνύοντας κάτι διαφορετικό: ότι η πρώτη εξ αυτών είχε πάρει την υπόσχεση για το οικόπεδο από τη θεία της από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, το πρόσεχε συνεχώς, το καθάριζε και είχε τα κλειδιά της πόρτας.

Όπως εξήγησε το δικαστήριο, παρόλο που η αρχική ιδιοκτήτρια έφυγε από τη ζωή το 1982, η ανιψιά της συνέχισε να συμπεριφέρεται σαν αληθινή ιδιοκτήτρια επί είκοσι και πλέον χρόνια. Αντίθετα, όσοι εμφανίστηκαν αργότερα ως κληρονόμοι ή αγοραστές αδιαφόρησαν για το ακίνητο και δεν έκαναν καμία ουσιαστική ενέργεια επί χρόνια. Έτσι, συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος χρόνος της έκτακτης χρησικτησίας μέχρι το 2003, κατοχυρώνοντας την επικαρπία στη μητέρα και την ψιλή κυριότητα στον γιο της.

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε οριστικά τις αξιώσεις των αγοραστών, επικυρώνοντας τις προηγούμενες αποφάσεις που δικαίωναν τους κατόχους. Παράλληλα, οι αγοραστές υποχρεώθηκαν να πληρώσουν τα δικαστικά έξοδα των αντιδίκων τους, ύψους 2.700 ευρώ.