Δεν είναι η πρώτη φορά και δυστυχώς, όπως όλα δείχνουν, δεν θα είναι ούτε η τελευταία!

Εικόνες που προσβάλλουν την εικόνα του Λουτρακίου και προκαλούν αγανάκτηση στους κατοίκους, με ογκώδη αντικείμενα να εγκαταλείπονται δίπλα στους κάδους, έφεραν ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της καθαριότητας και κυρίως της συμπεριφοράς ορισμένων πολιτών.

Κάποιος αποφασίζει να ξεφορτωθεί μέσα στη νύχτα ό,τι δεν χρειάζεται. Ένα παλιό έπιπλο, αντικείμενα από ένα σπίτι, μπάζα ή ογκώδη απορρίμματα.

Και αντί να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία για την απομάκρυνσή τους, τα αφήνει δίπλα στους κάδους και φεύγει.

Το πρωί, η εικόνα είναι αυτή που αντικρίζουν όλοι. Και τότε, φυσικά, η ευθύνη καταλήγει στον Δήμο.

«Εδώ, για ακόμη μία φορά, ντρέπεται και η ντροπή!»

Την αγανάκτησή του εξέφρασε δημόσια ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας & Περιβάλλοντος, Αθανάσιος Μουζάκης, με αφορμή τις συγκεκριμένες εικόνες.

Όπως επισημαίνει, η Υπηρεσία Καθαριότητας καταβάλλει καθημερινά προσπάθεια να διατηρήσει ένα αξιοπρεπές επίπεδο καθαριότητας, αντιμετωπίζοντας παράλληλα την έλλειψη προσωπικού αλλά και την αυξημένη επιβάρυνση της πόλης κατά τους θερινούς μήνες.

Το μήνυμά του, ωστόσο, είναι ξεκάθαρο… Η καθαριότητα δεν μπορεί να είναι υπόθεση μόνο του Δήμου.

Δεν είναι η πρώτη εικόνα που βλέπουμε

Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν έρχεται από το πουθενά.

Ανάλογες εικόνες έχουν καταγραφεί και στο παρελθόν, με ογκώδη αντικείμενα να εγκαταλείπονται σε κοινόχρηστους χώρους, δίπλα σε κάδους ή ακόμη και σε σημεία όπου δεν υπάρχει καμία υποδομή για την απόρριψή τους.

Και το πιο απογοητευτικό είναι ότι κάθε φορά που ένα σημείο καθαρίζεται, υπάρχει κίνδυνος λίγες ημέρες αργότερα να ξαναγεμίσει.

Σαν ένας φαύλος κύκλος που δεν τελειώνει ποτέ.

Ο Δήμος μαζεύει. Κάποιος ξαναπετάει. Ο Δήμος ξαναμαζεύει. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Ποιος πληρώνει τελικά;

Το ζήτημα δεν είναι μόνο αισθητικό.

Κάθε αντικείμενο που εγκαταλείπεται παράνομα στον δρόμο σημαίνει χρόνο, προσωπικό, όχημα και κόστος για την απομάκρυνσή του.

Δηλαδή πόρους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για άλλες ανάγκες της πόλης.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία:

Όσο περισσότεροι επιλέγουν να μετατρέπουν τον δρόμο και τον κοινόχρηστο χώρο σε ιδιωτικό χώρο απόρριψης, τόσο περισσότερο επιβαρύνεται ολόκληρη η κοινωνία.

«Μετά βέβαια, φταίει ο Δήμος…»

Ο Αντιδήμαρχος κλείνει την παρέμβασή του με μια φράση που συμπυκνώνει την αγανάκτησή του… «Μετά βέβαια, φταίει ο Δήμος…!»

Και η εικόνα που μένει είναι οξύμωρη.

Από τη μία πλευρά, οι υπηρεσίες καθαριότητας καλούνται να αντιμετωπίσουν καθημερινά έναν τεράστιο όγκο εργασίας.

Από την άλλη, κάποιοι εξακολουθούν να θεωρούν ότι ένας κοινόχρηστος χώρος μπορεί να λειτουργήσει σαν προέκταση της αυλής ή της αποθήκης τους.

Η καθαριότητα είναι υπόθεση όλων

Ο Δήμος έχει την ευθύνη να καθαρίζει την πόλη και να διασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών του.

Αλλά έχει και ο πολίτης υποχρέωση να μην πετάει όπου θέλει ό,τι θέλει.

Γιατί μια καθαρή πόλη δεν δημιουργείται μόνο με περισσότερα απορριμματοφόρα και περισσότερους εργαζόμενους.

Δημιουργείται και με σεβασμό.

Και όσο κάποιοι εξακολουθούν να αφήνουν τα άχρηστα αντικείμενά τους όπου τους βολεύει, οι εικόνες αυτές θα επιστρέφουν.

Και αυτή είναι ίσως η πιο δυσάρεστη πλευρά της υπόθεσης.

dmnews.gr