Επτά εβδομάδες πολέμου έριξαν φως σε ένα από τα βασικά τρωτά σημεία του Αμερικανού προέδρου.
Επτά εβδομάδες πολέμου δεν κατάφεραν να ανατρέψουν την ηγεσία του Ιράν ή να την εξαναγκάσουν να υποκύψει σε όλα τα αιτήματα του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά τόσο για τους αντιπάλους όσο και για τους συμμάχους των ΗΠΑ, οι πρόσφατες εξελίξεις έριξαν φως σε ένα από τα βασικά τρωτά του σημεία: την οικονομική πίεση.
Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters, ακόμα και μετά τη χθεσινή ανακοίνωση του Ιράν ότι ανοίγει ξανά τα Στενά του Ορμούζ (την οποία μάλιστα αναίρεσε σήμερα Σάββατο), η κρίση στη Μέση Ανατολή αποκάλυψε τα όρια της αντοχής του Τραμπ στον οικονομικό...πόνο.
Ο Τραμπ και το Ισραήλ επιτέθηκαν στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου με το πρόσχημα «επικείμενων απειλών για την ασφάλεια», ιδίως λόγω του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης.
Πλέον όμως, με τις τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ να έχουν ανέβει, τον πληθωρισμό να αυξάνεται συνεχώς και τα ποσοστά της δημοτικότητάς του να μειώνονται, ο Τραμπ μάχεται να εξασφαλίσει μια διπλωματική συμφωνία που θα μπορούσε να περιορίσει τις πολιτικές επιπτώσεις στο εσωτερικό.
Παρά μάλιστα το γεγονός ότι το Ιράν έχει υποστεί πλήγμα σε στρατιωτικό επίπεδο, απέδειξε ότι μπορεί να επιφέρει οικονομικό κόστος που ο πρόεδρος των ΗΠΑ και οι βοηθοί του είχαν υποτιμήσει, με αποτέλεσμα να προκληθεί το χειρότερο παγκόσμιο ενεργειακό σοκ στην Ιστορία, λένε αναλυτές.
Αυξάνεται το ενεργειακό κόστος - Κίνδυνος ύφεσης
Ο Τραμπ συχνά υποβαθμίζει στις δημόσιες δηλώσεις του τις οικονομικές ανησυχίες που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στη χώρα του.
Δύσκολα όμως μπορεί να αγνοήσει ότι - παρόλο που οι ΗΠΑ δεν εξαρτώνται από τις προμήθειες πετρελαίου που μπλοκαρίστηκαν στα Στενά του Ορμούζ - το αυξανόμενο κόστος ενέργειας έχει πλήξει τους Αμερικανούς καταναλωτές.
Παράλληλα, η προειδοποίηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τον κίνδυνο παγκόσμιας ύφεσης, εντείνει αυτό το αίσθημα απαισιοδοξίας.
Η πίεση για αποχώρηση από τον πόλεμο έχει αυξηθεί εντός των ΗΠΑ, καθώς οι Ρεπουμπλικανοί συνεργάτες του Τραμπ προσπαθούν να διατηρήσουν τις οριακές πλειοψηφίες τους στο Κογκρέσο ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Τίποτα από αυτά δεν έχει περάσει απαρατήρητο από την ιρανική ηγεσία, η οποία και αξιοποίησε τον έλεγχό της στα Στενά οτυ Ορμούζ για να ωθήσει την ομάδα του Τραμπ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
«Αχίλλειος πτέρνα»
Οι αναλυτές λένε μάλιστα ότι οι αντίπαλοι των ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, μπορεί να αντλήσουν και οι ίδιες παρόμοια διδάγματα, καθώς ο Τραμπ μπορεί μεν να δείχνει πρόθυμος να αναλάβει στρατιωτική δράση, όμως τείνει να αναζητά μια διπλωματική εκτόνωση μόλις η οικονομική πίεση γίνεται αισθητή στη χώρα του.
«Ο Τραμπ αισθάνεται την οικονομική πίεση, η οποία είναι η αχίλλειος πτέρνα του σε αυτόν τον πόλεμο [που ξεκίνησε] από επιλογή», δήλωσε ο Μπρετ Μπρούεν, πρώην σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής στην κυβέρνηση Ομπάμα, ο οποίος ηγείται της στρατηγικής συμβουλευτικής Global Situation Room.
Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Κους Ντεσάι, δήλωσε από την πλευρά του ότι ενώ γίνονται προσπάθειες για μια συμφωνία με το Ιράν με στόχο την επίλυση «προσωρινών» προβλημάτων στην αγορά ενέργειας, η κυβέρνηση «δεν έχει σταματήσει να εστιάζει στην υλοποίηση της ατζέντας του προέδρου για την [οικονομική] προσιτότητα και την ανάπτυξη».
«Ο Πρόεδρος Τραμπ μπορεί να περπατάει και να μασάει τσίχλα ταυτόχρονα», είπε χαρακτηριστικά.
