Είναι αλήθεια πως για πολλούς από εμάς το αυτοκίνητο δεν είναι απλώς λαμαρίνες, αλλά ο πιστός σύντροφος στις καθημερινές μας διαδρομές, στις χαρές και στις δυσκολίες. Η ιδέα ότι αυτός ο «φίλος» μπορεί να έχει ημερομηνία λήξης μας σφίγγει το στομάχι.
Ο δρόμος για τα παλαιά οχήματα στην Ευρώπη και την Ελλάδα αρχίζει να στενεύει επικίνδυνα. Αν και οι φήμες για οριζόντιες απαγορεύσεις ή «μπλόκα» στις επισκευές δεν επιβεβαιώνονται από επίσημα χείλη, η αλήθεια είναι πως η εποχή της ανεξέλεγκτης κυκλοφορίας παλιών αυτοκινήτων πνέει τα λοίσθια.
Η Ευρώπη ετοιμάζεται να γυρίσει σελίδα και η Ελλάδα, με έναν από τους πιο γερασμένους στόλους οχημάτων στην ήπειρο, βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Το σύνθημα που εκπέμπεται από τις Βρυξέλλες δεν είναι «πετάξτε τα όλα τώρα», αλλά «αλλάξτε τον τρόπο που κυκλοφορείτε». Η εποχή της ανοχής τελειώνει και τη θέση της παίρνει μια αυστηρή, περιβαλλοντική και τεχνική επιτήρηση, όπως αναφέρει το newsauto
Η Ευρωπαϊκή «μέγγενη»: Πώς θα κρίνεται η νομιμότητα ενός Ι.Χ.
Η ηλικία του αυτοκινήτου από μόνη της δεν θα είναι πλέον ο μοναδικός «δικαστής». Αυτό που αλλάζει ριζικά είναι τα κριτήρια αξιολόγησης.
Ξεχάστε το ΚΤΕΟ ως μια τυπική διαδικασία. Στο τραπέζι βρίσκεται η εισαγωγή ενός «φακέλου υγείας» για κάθε όχημα, όπου οι εκπομπές ρύπων θα μετρώνται σε πραγματικές συνθήκες και όχι σε εργαστηριακά περιβάλλοντα.
Αδυναμία Επισκευής; Αν και δεν υπάρχει απαγόρευση, η Ευρώπη συζητά τη λογική του «οικονομικά ασύμφορου». Αν το κόστος επισκευής ενός παλιού κινητήρα ώστε να εκπέμπει λιγότερους ρύπους ξεπερνά την αξία του οχήματος, τότε το κράτος θα δίνει ισχυρά κίνητρα για την οριστική του απόσυρση αντί για τη συντήρησή του.
Οι Πράσινες Ζώνες (LEZ): Η απαγόρευση εισόδου σε αστικά κέντρα για οχήματα τεχνολογίας Euro 4 και πίσω δεν είναι πια σενάριο, αλλά πραγματικότητα που επεκτείνεται σε όλη την Ευρώπη.
Η Ελληνική πραγματικότητα: Ένα μουσείο βρίσκεται στους δρόμους
Γιατί όμως αυτή η συζήτηση προκαλεί «ηλεκτροσόκ» στην Ελλάδα;
Είμαστε πρωταθλητές στη γήρανση. Το 17,5 είναι ο μέσος όρος, που σημαίνει ότι εκατοντάδες χιλιάδες αυτοκίνητα στους δρόμους μας έχουν κλείσει την 25ετία.
Τα 5,5 εκατομμύρια Ι.Χ. της χώρας στερούνται βασικών συστημάτων που σήμερα θεωρούνται αυτονόητα. Ένα αυτοκίνητο του 2000 δεν έχει την παθητική ασφάλεια (ακαμψία αμαξώματος) για να προστατεύσει τους επιβάτες σε μια σύγκρουση, ούτε τα ηλεκτρονικά βοηθήματα (ESP, εξελιγμένο ABS) για να την αποφύγει.
Η επιβάρυνση του αέρα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη από τα παλιά ντίζελ (χωρίς φίλτρα DPF) και τα παλιά βενζινοκίνητα είναι η κύρια αιτία αναπνευστικών προβλημάτων, ειδικά τις ημέρες με άπνοια.
Τα τρία «κλειδιά» των Ελληνικών μέτρων
Το Υπουργείο Υποδομών, σύμφωνα με πληροφορίες, επεξεργάζεται ένα σχέδιο που θα ξεδιπλωθεί σταδιακά για να αποφευχθεί η κοινωνική έκρηξη:
- Ψηφιακό ΚΤΕΟ & Διαφάνεια: Σύνδεση των ΚΤΕΟ με κεντρική βάση δεδομένων όπου οι μετρήσεις ρύπων θα είναι αδιάβλητες. Αν το όχημα δεν «καθαρίσει» τις εκπομπές του, δεν θα παίρνει σήμα κυκλοφορίας.
- Απόσυρση με «Bonus»: Η Ελλάδα θα διεκδικήσει ευρωπαϊκά κονδύλια για να επιδοτήσει την αντικατάσταση παλαιών οχημάτων. Το καινούργιο μπορεί να μην είναι απαραίτητα ηλεκτρικό, αλλά σίγουρα θα πρέπει να είναι υβριδικό ή Euro 6 τελευταίας γενιάς.
- Περιορισμοί στον Δακτύλιο: Ο Δακτύλιος της Αθήνας αναμένεται να γίνει πιο «πράσινος», αποκλείοντας σταδιακά οχήματα που δεν πληρούν αυστηρές προδιαγραφές ρύπων, ανεξάρτητα από τον αριθμό κυκλοφορίας τους (μονά-ζυγά).
Το κοινωνικό δράμα: Όταν η φτώχεια γίνεται «ρύπος»
Πρέπει να παραδεχτούμε μια σκληρή αλήθεια: Ο Έλληνας δεν οδηγεί το σαράβαλο επειδή το αγαπάει, αλλά επειδή η τσέπη του είναι άδεια. Για τον βιοπαλαιστή, για τον συνταξιούχο στην επαρχία, το παλιό του Datsun ή το χιλιοχτυπημένο του 20ετές hatchback είναι το «πόδι» του. Είναι το μέσο για να πάει στο χωράφι, στο φαρμακείο, στο παιδί του. Αν του το αφαιρέσεις χωρίς να του δώσεις μια βιώσιμη λύση, τον καταδικάζεις σε απομόνωση. Η μετάβαση πρέπει να είναι δίκαιη, αλλιώς θα είναι μια τιμωρία για τους φτωχούς.
Το μήνυμα είναι ένα: Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Μπορεί να μην δούμε μαζικές κατασχέσεις αύριο το πρωί, αλλά το κόστος κυκλοφορίας ενός παλιού αυτοκινήτου (μέσω τελών, ασφαλίστρων και ελέγχων) θα γίνει σύντομα απαγορευτικό
Γιατί οι Κινέζοι πετούν το ηλεκτρικό αυτοκίνητο σε δύο ως τρία χρόνια
Ολοένα περισσότεροι Κινέζοι αντιμετωπίζουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα σαν Smartphones, όσον αφορά στη διάρκεια χρήσης τους. Οι νέοι Κινέζοι κρατούν το καινούργιο τους ηλεκτρικό Ι.Χ. για δύο έως τρία χρόνια, όσο δηλαδή και μια μοντέρνα συσκευή κινητού τηλεφώνου και μετά το εγκαταλείπουν σε κάποιο νεκροταφείο αυτοκινήτων.
Ο βασικός λόγος για αυτή την παράλογη διαχείριση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στην κινέζικη αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία αναπτύσσει βοηθούς τεχνητής νοημοσύνης, συστήματα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας και μπαταρίες νέας γενιάς με ταχύτατους ρυθμούς. Ειδικά στην τεχνολογία των μπαταριών γίνονται συνεχώς κβαντικά άλματα, όσον αφορά στους χρόνους φόρτισης και στην αυτονομία που προσφέρουν, με αποτέλεσμα να μοιάζουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μετά από λίγα χρόνια με προϊστορικά κλασικά οχήματα.
Πλήγμα για το περιβάλλον
Η συγκεκριμένη τάση τροφοδοτείται και από τον ανηλεή πόλεμο τιμών, που διεξάγουν οι πάνω από 150 κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες στην εγχώρια αγορά. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι πολύ φθηνότερα στην Κίνα από τα αντίστοιχα μοντέλα με κινητήρες εσωτερικής καύσης και διατίθενται ακόμη και σε τιμές κάτω των 10.000 ευρώ, όταν ο μέσος μισθός ανέρχεται σε περίπου 1.200 ευρώ για τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων.
Ακόμη όμως και ένα premium ηλεκτρικό αυτοκίνητο κοστίζει στην Κίνα γύρω από 20.000 ευρώ, ενώ στην Ευρώπη πωλείται σε υπερδιπλάσιες τιμές.
Επιπλέον στην Κίνα δεν υπάρχει η κουλτούρα του μεταχειρισμένου αυτοκινήτου ούτε η λογική της μακροχρόνιας μίσθωσης (leasing) ενός οχήματος, οπότε αποσύρονται συχνότερα τα παλαιότερα αυτοκίνητα από την αγορά. Πρόκειται για μια πολιτική, η οποία βλάπτει σοβαρά το περιβάλλον, καθώς η παραγωγή μιας μπαταρίας ηλεκτρικού αυτοκινήτου απελευθερώνει πολύ διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
Το ευρωπαϊκό διαβατήριο
Εντελώς αντίθετη ειναι η τάση στην Ευρώπη, όπου κινείται η αγορά αυτοκινήτου προς μια διαφορετική κατεύθυνση. Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει να εισαγάγει από το 2027 ένα υποχρεωτικό «Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος» για τις μπαταρίες των ηλεκτρικών οχημάτων.
Στόχος του συγκεκριμένου διαβατηρίου θα είναι η παράτασης της διάρκειας ζωής των μπαταριών και η επαναχρησιμοποίηση των πρώτων υλών και των εξαρτημάτων τους σύμφωνα με τις αρχές της κυκλικής οικονομίας. Αυτό θα εντείνει ακόμη περισσότερο τον κατακερματισμό της αυτοκινητοβιομηχανίας ανάλογα με τις αγορές στο μέλλον.
