Τι απαντά η ΕΚΚΕ για τις έννομες και τις παράνομες αυξήσεις ενοικίων
Τι συμβαίνει όταν ο ιδιοκτήτης ζητάει αύξηση ενοικίου; Οφείλει ο ενοικιαστής πάντα να τη δέχεται; Κι όμως, αυτή η αύξηση δεν είναι πάντα νόμιμη και ο ένοικος είχε δικαιώματα επί του χώρου που μισθώνει.
Η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας (ΕΕΚΕ) δίνει σαφείς απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα τονίζοντας τα δικαιώματα και των δύο πλευρών.
Πότε είναι τελικά νόμιμη η αύξηση του ενοικίου
Μια αύξηση ενοικίου είναι νόμιμη μόνο όταν προβλέπεται στη σύμβαση που έχεις υπογράψει.
Πιο συγκεκριμένα, μπορεί να ισχύει μόνο αν υπάρχει γραπτός όρος στη σύμβαση που προβλέπει π.χ. ετήσια αύξηση 3%. Αν, από την άλλη, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη, κανένας όρος για αναπροσαρμογή, τότε ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί μονομερώς να αυξήσει το ενοίκιο στη διάρκεια της μίσθωσης.
Ποιες οι περιπτώσεις που μπορεί να γίνει αύξηση
Για να μπορεί να γίνει έννομη αύξηση ενοικίου κατά την διάρκεια της μίσθωσης πρέπει ο όρος αυτός να αναγράφεται στη σύμβαση. Αν πάλι η μίσθωση λήξει, τότε ο ιδιοκτήτης μπορεί να ζητήσει νέα τιμή για να ανανεώσει τη σύμβαση.
Τέλος, αν η μίσθωση συνεχίζεται «σιωπηρά» (χωρίς νέα σύμβαση), τότε μπορεί να προτείνει νέα τιμή, όχι όμως να την επιβάλει χωρίς τη συγκατάθεση του ενοικιαστή.
Τι συμβαίνει όταν ο ενοικιαστής διαφωνεί με την αύξηση
Ο ενοικιαστής έχει δικαίωμα να αρνηθεί την αύξηση αν αυτή προταθεί κατά τη διάρκεια του συμβατού χρόνου μίσθωσης. Μπορεί να συνεχίσει να πληρώνει το παλιό ποσό, εφόσον δεν έχει λήξει η σύμβαση και δεν υπάρχει σχετικός όρος. Στον αντίποδα, ωστόσο, ο ιδιοκτήτης μπορεί να μην ανανεώσει τη σύμβαση στο τέλος της περιόδου ή να τον καλέσει να αποχωρήσεις με βάση το νόμο.
Η ΕΚΚΕ εφιστά την προσοχή
Η ΕΚΚΕ εφιστά την προσοχή των ενοικιαστών καθώς μία αύξηση δεν είναι αυτόματα παράνομη, αλλά πρέπει να είναι συμφωνημένη. Αν δεχτούν σιωπηρά την αύξηση (π.χ. την πληρώνουν για μήνες χωρίς αντίδραση), θεωρείται ότι συμφωνούν.
Για να είναι ένας ένοικος προετοιμασμένος, καλό θα ήταν, να μη συμφωνεί ποτέ προφορικά οικονομικούς όρους, αλλά πάντα να ζητά γραπτά, να έχει διαβάσει καλά τη σύμβαση και να μην υποκύπτει στην πίεση των ιδιοκτητών χωρίς να γνωρίζει ποια είναι τα δικαιώματά του, ενώ αν τα πράγματα φτάσουν στην έσχατο σημείο καλώ θα ήταν να απευθυνθεί σε δικηγόρο.
«Φρένο» στα airbnb στις πολυκατοικίες: Απόφαση-σταθμός απαγορεύει τις βραχυχρόνιες μισθώσεις βάσει κανονισμού
Τι προβλέπει η νέα απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις σε πολυκατοικίες
Νέα απόφαση δικαστηρίου βάζει «φρένο» στις βραχυχρόνιες μισθώσεις στις πολυκατοικίες, όταν ο κανονισμός τους προβλέπει αποκλειστικά χρήση κατοικίας, με σκοπό να προστατευθεί η καθημερινότητα των ενοίκων.
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων διαχειρίστριας πολυκατοικίας που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, με την οποία κρίθηκε ότι δεν επιτρέπεται η χρήση διαμερισμάτων γι’ αυτό τον σκοπό, όταν ο κανονισμός της πολυκατοικίας επιτάσσει ρητά τη χρήση των διαμερισμάτων αποκλειστικά ως κατοικιών (ΜΠΑ 2937/2026).
Όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της απόφασης, «στις μεταξύ των συνιδιοκτητών σχέσεις ο κανονισμός επέχει ισχύ νόμου» που δεσμεύει τις σχέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών.
Στην προκειμένη περίπτωση, η αιτούσα είναι διαχειρίστρια και εκπρόσωπος των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας και στην αγωγή υποστηρίζει ότι η εναγόμενη εταιρία «κατά παράβαση του κανονισμού, προέβη, κατά το θέρος του 2025 σε καταχώριση του ακινήτου της σε ιστοσελίδα του διαδικτύου κι έκτοτε το εκμεταλλεύεται ως τουριστικό κατάλυμα με το σύστημα της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb)».
Επίσης, αναφέρει ότι «οι πελάτες σε καθημερινή βάση οχλαγωγούν τόσο κατά την παραμονή στο διαμέρισμα όπου διαμένουν, όσο και στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, ακόμη και κατά τις ώρες κοινής ησυχίας, ενώ προβαίνουν και σε λοιπές ενέργειες που σχετίζονται με την υπερεντατική χρήση των κοινόχρηστων χώρων και την ασυνήθη φθορά τους, ενώ παράλληλα εγείρονται και ζητήματα παραβίασης της ασφάλειας της οικοδομής με την άκριτη είσοδο τρίτων προσώπων, διαταράσσοντας την ομαλή διαμονή των ενοίκων στις ιδιόκτητες κατοικίες τους».
Τι προβλέπει η απόφαση
Αφού μελέτησε την αίτηση, το δικαστήριο αποφάσισε να την κάνει δεκτή, αναφέροντας πως «είναι αλήθεια ότι στον ανωτέρω όρο δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών για βραχυχρόνιες μισθώσεις, λόγω αδυναμίας πρόβλεψης των εν λόγω μισθώσεων κατά τον χρόνο κατάρτισης. Το κενό αυτό θα πρέπει να συμπληρωθεί, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών, ερμηνεύοντας την εικαζόμενη βούληση των συμβαλλόμενων μερών, εάν γνώριζαν τη δυνατότητα τέτοιας χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών κατά τον χρόνο κατάρτισης του κανονισμού».
«Η βούληση των μερών, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω στοιχεία, αλλά και από το σύνολο του κανονισμού, ιδίως δε από την απαγόρευση της χρήσης των διαμερισμάτων ως ξενοδοχείου ή τύπου ξενοδοχείου ή προς παροχή υπηρεσιών που προκαλούν συρροή μεγάλου αριθμού επισκεπτών ή ασυνήθη θόρυβο, ήταν να συμπεριλάβουν και τις εν λόγω μισθώσεις στην απαγόρευση αυτή, αν ήταν γνωστή η δυνατότητα κατάρτισης τέτοιων μισθώσεων», καταλήγει το δικαστήριο.
Αποφασίζει να δικαιώσει την αιτούσα και καλεί την εναγόμενη εταιρία «να παύσει και να μην επαναλάβει στο μέλλον την επαγγελματική χρήση της οικοδομής οριζόντιας ιδιοκτησίας με το καθεστώς των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Επίσης, πρέπει να απειληθεί σε βάρος της καθ’ ης χρηματική ποινή για κάθε παράβαση του διατακτικού της παρούσας απόφασης».
Ρύθμιση με τον νέο νόμο για τις πολυκατοικίες
Η συγκεκριμένη απόφαση έρχεται σε μία χρονική στιγμή που το ζήτημα των «διαμερισμάτων – ξενοδοχείων» απασχολεί πλέον μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας. Παράλληλα, εκδίδεται τη στιγμή που αναμένεται η συνολική ρύθμιση των σχέσεων ιδιοκτησίας, αφού το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει αποφασίσει να συστήσει νομοθετική επιτροπή για τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου, που χρονολογείται από το μακρινό 1929(!).
Η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή αναμένεται να εκκινήσει εργασίες μέσα στον Ιούλιο, με σκοπό το νομοθέτημα να είναι έτοιμο προς ψήφιση εντός του 2026, όπως μεταδίδει ο «Ελεύθερος Τύπος».
Με τον νόμο, θα ρυθμιστούν συνολικά οι σχέσεις των γειτόνων μέσα στις πολυκατοικίες, ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά τα δικαστήρια να επιλύουν κατά περίπτωση τα ζητήματα που ανακύπτουν. Θα υπάρξουν διατάξεις που θα καθορίζουν τι θα γίνεται με τα χρωστούμενα κοινόχρηστα, ενώ θα αρκεί η απλή πλειοψηφία του 51% των ιδιοκτητών για να λαμβάνονται αποφάσεις για την πολυκατοικία, από την απόλυτη πλειοψηφία που ισχύει σήμερα.
Παράλληλα, με τον ίδιο νόμο θα ρυθμιστούν και οι πολύπλοκες διατάξεις, που αφορούν τα αγροτεμάχια και τα οικόπεδα, με τέτοιον τρόπο ώστε να διευκολύνονται οι αγοραπωλησίες, ενώ θα επιτρέπεται και η κατάτμηση οικοπέδων, προς όφελος των συναλλαγών.
