Ο Άγιος Φανούριος γιορτάζει σήμερα, Πέμπτη 27 Αυγούστου και το Λουτράκι τιμά τη μνήμη του με Πανηγυρικές Ιερές Ακολουθίες και το αγαπημένο έθιμο της φανουρόπιτας.
Σήμερα το πρωί στις 7:00 τελέστηκε ο Όρθρος και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία ενώ το απόγευμα στις 19:00 θα τελεστεί Εσπερινός και Ιερά Παράκληση στον Άγιο Φανούριο.
Όσοι πιστοί το επιθυμούν μπορούν να φέρουν τις φανουρόπιτές τους στον ναό, προκειμένου να ευλογηθούν και να μοιραστούνν σύμφωνα με το έθιμο.
Ποιος ήταν ο Άγιος Φανούριος
Ο Άγιος Φανούριος ο Νεοφανής και Μεγαλομάρτυρας τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε χρόνο στις 27 Αυγούστου.
Η ιστορία του Αγίου έγινε γνωστή όταν στη Ρόδο, κατά τον 14ο αιώνα, βρέθηκε μια παλαιά εικόνα του Αγίου ανάμεσα σε ερείπια, κοντά στα τείχη της πόλης. Η εικόνα απεικόνιζε έναν νεαρό στρατιώτη και γύρω του σκηνές από τα μαρτύρια που υπέστη για την πίστη του.
Στην εικόνα αναγραφόταν το όνομα «Άγιος Φανούριος». Από τότε άρχισε η ιδιαίτερη τιμή του Αγίου, ο οποίος θεωρείται και προστάτης όσων αναζητούν κάτι που έχει χαθεί.
Το όνομά του συνδέεται με το ρήμα «φαίνω», δηλαδή φανερώνω. Έτσι, μέσα στην παράδοση της Ορθόδοξης λαϊκής ευσέβειας, ο Άγιος Φανούριος είναι εκείνος που «φανερώνει» τα χαμένα και βοηθά τους ανθρώπους να βρουν λύση σε δύσκολες καταστάσεις.
Γιατί φτιάχνουμε φανουρόπιτα
Η φανουρόπιτα είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της γιορτής του Αγίου Φανουρίου.
Πρόκειται για μια παραδοσιακή, συνήθως νηστίσιμη πίτα, την οποία οι πιστοί παρασκευάζουν και προσφέρουν στον Άγιο. Η πίτα μεταφέρεται στην εκκλησία για να ευλογηθεί και στη συνέχεια κόβεται και μοιράζεται.
Σύμφωνα με την παράδοση, η φανουρόπιτα φτιάχνεται κυρίως ως τάμα και προσφορά στον Άγιο Φανούριο, όταν κάποιος ζητά να του φανερώσει κάτι που έχει χαθεί ή να τον βοηθήσει σε μια δύσκολη υπόθεση.
Η συγκινητική παράδοση για τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου
Μια ιδιαίτερα γνωστή λαϊκή παράδοση συνδέει τη φανουρόπιτα με τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου.
Σύμφωνα με τον θρύλο, η μητέρα του Αγίου ήταν μια σκληρή και άπονη γυναίκα, η οποία δεν βοηθούσε τους φτωχούς και τους ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Η παράδοση αναφέρει πως μία από τις ελάχιστες καλές πράξεις της ήταν ότι κάποτε έδωσε σε έναν φτωχό ένα κρεμμυδόφυλλο.
Μετά τον θάνατό της, η ψυχή της βρέθηκε στην Κόλαση. Ο Άγιος Φανούριος, θέλοντας να βοηθήσει τη μητέρα του, παρακάλεσε για τη σωτηρία της.
Τότε, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ χρησιμοποίησε το κρεμμυδόφυλλο που είχε προσφέρει κάποτε η γυναίκα, προκειμένου να τη βοηθήσει να βγει από την Κόλαση.
Η γυναίκα άρχισε να ανεβαίνει, κρατώντας το κρεμμυδόφυλλο. Όμως, στην προσπάθειά της να σωθεί, άλλες ψυχές που βρίσκονταν στην Κόλαση προσπάθησαν να γαντζωθούν πάνω της για να ανέβουν μαζί της.
Εκείνη, φοβούμενη μήπως χάσει τη δική της σωτηρία, άρχισε να τις κλωτσά και να τις απομακρύνει. Τότε το κρεμμυδόφυλλο έσπασε και η μητέρα του Αγίου έπεσε ξανά στην Κόλαση.
Η παράδοση θέλει τον Άγιο Φανούριο να παρακαλεί για τη σωτηρία της μητέρας του, όμως η συμπεριφορά της έδειξε ότι δεν είχε πραγματικά αλλάξει.
Από αυτή την παράδοση συνδέθηκε στη λαϊκή ευσέβεια η φανουρόπιτα με τη μνήμη της μητέρας του Αγίου και την προσευχή για την ανάπαυση της ψυχής της.
Η ιστορία της μητέρας του Αγίου Φανουρίου αποτελεί λαϊκή παράδοση και δεν πρέπει να συγχέεται με ιστορικά τεκμηριωμένα στοιχεία του βίου του Αγίου.
