ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΤΖΙΑΣ
Ο Λιονέλ Μέσι φόρεσε για τελευταία φορά τη φανέλα της Αργεντινής και έκλεισε έναν κύκλο δύο δεκαετιών γεμάτο δάκρυα, αμφισβήτηση, χαμένους τελικούς, μία παραίτηση και τελικά την απόλυτη λύτρωση. Αυτή δεν ήταν απλώς η καριέρα του Μέσι με την Αργεντινή. Ήταν μία ιστορία αγάπης που χρειάστηκε να περάσει από την κόλαση για να φτάσει στον παράδεισο.
Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που φεύγουν από μία Εθνική ομάδα αφήνοντας αριθμούς, τρόπαια και φωτογραφίες. Και υπάρχει ο Λιονέλ Αντρές Μέσι.
Ο Λέο έβαλε για τελευταία φορά την αλμπισελέστε φανέλα και δεν τελείωσε απλώς μία διεθνής καριέρα, έκλεισε μία από τις πιο ιδιαιάτερες, δύσκολες και τελικά συγκλονιστικές σχέσεις που γνώρισε ποτέ το ποδόσφαιρο.
Η σχέση ενός ανθρώπου με την ίδια του την πατρίδα.
Από την αποβολή στο ντεμπούτο, στο βάρος του Μαραντόνα
Το ξεκίνημα έμοιαζε σχεδόν με κακό οιωνό. Αύγουστος του 2005, Ουγγαρία – Αργεντινή. Ο 18χρονος Μέσι περνά ως αλλαγή για το ντεμπούτο του και μέσα σε ελάχιστο χρόνο αποβάλλεται.
Και για χρόνια, τίποτα με την Αργεντινή δεν θα ήταν εύκολο.Όσο στη Βαρκελώνη μετατρεπόταν σε έναν ποδοσφαιριστή που έμοιαζε να έχει έρθει από το μέλλον, στην πατρίδα του κάθε εμφάνισή του περνούσε από ένα διαφορετικό φίλτρο.
Γιατί δεν παίζει στην Εθνική όπως στην Μπαρτσελόνα; Γιατί δεν τραγουδά τον ύμνο; Γιατί δεν είναι Μαραντόνα;
Ο Μέσι δεν έπρεπε απλώς να νικήσει αντιπάλους. Έπρεπε να νικήσει μία σύγκριση που ήταν αδύνατον να κερδηθεί.Ο Μαραντόνα είχε χαρίσει στην Αργεντινή το 1986. Ο Μέσι έπρεπε να κάνει το ίδιο. Οτιδήποτε λιγότερο έμοιαζε ανεπαρκές.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο που άγγιξε και δεν πήρε
Το 2014 έφτασε μία ανάσα μακριά. Οδήγησε την Αργεντινή μέχρι τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Μαρακανά. Απέναντι στη Γερμανία, η ιστορία βρισκόταν μπροστά του, αλλά δεν έγινε δική του. Ο Γκέτσε σκόραρε στην παράταση και μετά το τέλος ο Μέσι πέρασε δίπλα από το τρόπαιο, το κοίταξε, ήταν τόσο κοντά ώστε μπορούσε σχεδόν να το αγγίξει, αλλά δεν μπορούσε να το σηκώσει.
Ο Λιονέλ Μέσι μετά τον χαμένο τελικό του Μουντιάλ 2014 στο Μαρακανά απέναντι στη Γερμανία
Εκείνη η εικόνα έμελλε για χρόνια να συνοδεύει την καριέρα του με την Αργεντινή. Και τα χτυπήματα συνεχίστηκαν. Χαμένοι τελικοί Copa América το 2015 και το 2016. Ο δεύτερος, απέναντι στη Χιλή, αποδείχθηκε το σημείο στο οποίο ακόμη και ο ίδιος λύγισε.
Έχασε το πέναλτι στη διαδικασία, έκρυψε το πρόσωπό του και λίγο αργότερα ανακοίνωσε ότι σταματά από την Εθνική. Είχε χάσει τέσσερις μεγάλους τελικούς με την Αργεντινή: Copa América 2007, Παγκόσμιο Κύπελλο 2014, Copa América 2015 και 2016. Έμοιαζε να έχει τελειώσει.
Ευτυχώς, δεν είχε.
Γύρισε γιατί δεν μπορούσε να την αφήσει
Ο Μέσι επέστρεψε και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη απόφαση ολόκληρης της ιστορίας.
Γιατί θα μπορούσε να είχε φύγει πληγωμένος. Να προστατεύσει τον εαυτό του. Να αφήσει πίσω μία φανέλα που του είχε προσφέρει περισσότερη αμφισβήτηση απ’ όση άξιζε.
Πέρασε άλλη μία απογοήτευση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 και περίμενε ξανά.
Ώσπου δίπλα στον Λιονέλ Σκαλόνι γεννήθηκε μία διαφορετική Αργεντινή. Μία ομάδα που δεν περίμενε από τον Μέσι να τη σώσει κάθε βράδυ. Μία ομάδα που ήθελε να πολεμήσει για εκείνον.
Και τότε άλλαξαν όλα.
Το Μαρακανά άλλαξε την ιστορία
10 Ιουλίου 2021, Βραζιλία – Αργεντινή. Τελικός Copa América, μέσα στο Μαρακανά. Το τελευταίο σφύριγμα ακούστηκε και ο Μέσι έπεσε στα γόνατα. Αυτή τη φορά όχι από απόγνωση.
Μετά από 16 χρόνια στην πρώτη ομάδα της Αργεντινής είχε επιτέλους κατακτήσει μεγάλο τίτλο με τη χώρα του. Οι συμπαίκτες του έτρεξαν πάνω του. Η Αργεντινή είχε νικήσει τη Βραζιλία και είχε επιστρέψει στην κορυφή της Νότιας Αμερικής έπειτα από 28 χρόνια. Εκείνο το βράδυ δεν κέρδισε μόνο ένα Copa América, έσπασε την κατάρα.
Ο Λιονέλ Μέσι μετά την κατάκτηση του Copa America κόντρα στη Βραζιλία
Και μετά ήρθε το Κατάρ
Όλα όσα είχαν προηγηθεί έμοιαζαν να οδηγούν εκεί. 18 Δεκεμβρίου 2022, ο καλύτερος ποδοσφαιρικός αγώνας όλων των εποχών.
Ο Μέσι σκόραρε δύο φορές σε ένα αδιανόητο 3-3, ευστόχησε και στη διαδικασία των πέναλτι και όταν ο Μοντιέλ έστειλε την τελευταία εκτέλεση στα δίχτυα, δεν υπήρχε πλέον τίποτα να κυνηγήσει.
Η Αργεντινή ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια. Ο Μέσι ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής. Τελείωσε το τουρνουά με επτά γκολ, τρεις ασίστ και τη Χρυσή Μπάλα.
Ο άνθρωπος που για χρόνια άκουγε ότι δεν ήταν αρκετά Αργεντινός, ότι δεν ένιωθε τη φανέλα όπως ο Μαραντόνα, ότι δεν μπορούσε να οδηγήσει την Εθνική στην κορυφή, ανέβαινε τα σκαλιά για να παραλάβει το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ο Λιονέλ Μέσι φιλά το τρόπαιο του Μουντιάλ μετά τον τελικό με την Γαλλία στο Κατάρ το 2022.
Τώρα μπορεί πραγματικά να φύγει
Ακολούθησε ακόμη ένα Copa América, το 2024. Ακόμη ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, το 2026 και ακόμη ένας τελικός, αυτή τη φορά με την Ισπανία, πριν πάρει την απόφαση να σταματήσει στα 39 του χρόνια.
Απέναντι στο Μπενίν, στο Μονουμεντάλ, ο Λιονέλ Μέσι φόρεσει για τελευταία φορά τη φανέλα που κάποτε έμοιαζε να τον βαραίνει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη και που στο τέλος έγινε δεύτερο δέρμα του.
Το παιδί που έφυγε μικρό από το Ροσάριο στάθηκε για τελευταία φορά μπροστά στον λαό που κάποτε δυσκολεύτηκε να τον καταλάβει και τελικά τον λάτρεψε.
Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική κληρονομιά του Μέσι με την Αργεντινή. Όχι τα γκολ, όχι τα ρεκόρ, ούτε καν τα τρόπαια, αλλά ότι έμεινε όταν θα ήταν ευκολότερο να φύγει.
Μέσι: «Όχι μόνο η Αργεντινή, όλος ο κόσμος σου λέει “ευχαριστώ”». Υπόκλιση από συμπαίκτες και αντιπάλους
Κώστας Κουτσαυλής
Υπόκλιση από συμπαίκτες και αντιπάλους
Αντίο Λέο, ευχαριστούμε! Έδωσε τα πάντα στον Ήλιο του Μάη και στο τέλος, του δόθηκαν όλα πίσω.
Συγκινούν οι δηλώσεις πρώην συμπαικτών και σπουδαίων ποδοσφαιριστών με τους οποίους ο Μέσι μοιράστηκε τους αγωνιστικούς χώρους.
Συγκίνηση, δάκρυα και μία βαθιά υπόκλιση για τον Λιονέλ Μέσι, ο οποίος έγραψε στο κατάμεστο Μονουμεντάλ το φινάλε της σπουδαίας πορείας του με την εθνική Αργεντινής.
Το κοντέρ σταμάτησε στο 208 (συμμετοχές), με 126 γκολ, 1 Παγκόσμιο Κύπελλο, 2 Κόπα Αμέρικα, 1 χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο, εκατοντάδες μαγικές στιγμές αλλά και δυσκολίες, μέχρι να έρθει η άνοδος στο Έβερεστ του ποδοσφαίρου.
Με το μικρόφωνο ανά χείρας, ο Λίο είπε το δικό του ευχαριστώ σε συμπαίκτες, αντιπάλους και συμπατριώτες του. Εκείνοι με τη σειρά του έσπευσαν να του ανταποδώσουν με μηνύματα στα social media.
«Δεν είναι μόνο η Αργεντινή που σου λέει “ευχαριστώ”. Όλος ο κόσμος σε ευχαριστεί για όσα έχεις κάνει για το ποδόσφαιρο», έγραψε στο Instagram ο Νεϊμάρ.
«Σε ευχαριστώ που με έκανες να αγαπώ το ποδόσφαιρο ακόμα περισσότερο. Ήταν τιμή μου που έπαιξα αντίπαλός σου, αλλά και που γράφτηκε ιστορία μαζί σου».
«Με έκανε σπουδαιότερο ως ποδοσφαιριστή αλλά και ως άνθρωπο», έγραψε με τη σειρά του ο φίλος και συμπαίκτης του στην «αλμπισελέστε», Ροντρίγκο Ντε Πολ.
«Θέλω να του πω ότι τον αγαπώ. Το γνωρίζει, είναι ο αδερφός μου και έχει μία τεράστια καρδιά».
«Βλέποντάς τον τόσο χαρούμενο και ήρεμο γνωρίζοντας ότι έδωσε όσα είχε. Αυτό μας κάνει χαρούμενους. Τον ευχαριστώ για μία ζωή», πρόσθεσε ο Άνχελ Ντι Μαρία.
«Σας αγαπώ, παλέψαμε γι’ αυτή τη φανέλα»
Λίγο μετά το φινάλε, φανερά συγκινημένος, ο Μέσι δήλωσε τα εξής:
«Σκέφτομαι όλα όσα περάσαμε, πόσο σημαντικό ήταν για μένα να φοράω αυτή τη φανέλα, τις δύσκολες στιγμές που δεν θέλω να θυμάμαι αλλά πάντα προσπαθούσαμε για το καλύτερο. Ό,τι καλύτερο μου συνέβη είναι να παίζω με την εθνική Αργεντινής, στο τελευταίο Μουντιάλ είχαμε ένα όνειρο. Δώσαμε τα πάντα, το ματς με την Αγγλία ήταν κάτι αδιανόητο σε συναισθήματα.
Παλέψαμε, όπως πάντα γι’ αυτή τη φανέλα, δυστυχώς δεν μπορέσαμε να γίνουμε πρωταθλητές μα δεν είχα καμία αμφιβολία πως όλοι όσοι έπαιξαν έδωσαν τα πάντα για τη φανέλα. Όλο αυτό το διάστημα όλοι όσοι βρέθηκαν μαζί μου μού έδωσαν την ευκαιρία να ζήσω το όνειρό μου. Έχω τεράστια περηφάνια που ήμουν ανταγωνιστικός με όλα αυτά τα παιδιά.
Είναι μία πολύ δύσκολη στιγμή για μένα, είμαι περήφανος που όλη η χώρα βρέθηκε στο πλάι μου, είμαι ευγνώμων γι’ αυτό, για όσα κατάφερα να δείξω με την πατρίδα μου. Είμαι ευγνώμων για τον κόσμο που μας ακολούθησε σε όλες τις διοργανώσεις. Κορυφαία στιγμή, όταν επιστρέψαμε για το πρώτο ματς μετά το Μουντιάλ, που ζήσαμε όλο αυτό με την οικογένειά μου και πρέπει να τους ευχαριστήσω.
Δεν μπορώ να μην αναφέρω την πιο λυπηρή στιγμή της καριέρας μου, όταν ανακοίνωσα την απόσυρσή μου αλλά μετά από αυτά, όλοι εσείς μου ζητήσατε να επιστρέψω, αποδείξαμε πως ενωμένοι μπορούσαμε να ξεπεράσουμε οποιαδήποτε δυσκολία και αυτή τη στιγμή είμαστε ενωμένοι όσο ποτέ άλλοτε.
Έπρεπε να δημιουργήσουμε μία πολύ δυνατή ομάδα και τα καταφέραμε. Αν δεν ήμασταν μια δυνατή ομάδα, δεν θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε τις δύσκολες στιγμές και να κατακτήσουμε όσα κατακτήσαμε. Είμαι περήφανος που είμαι Αργεντινός, σας ευχαριστώ, σας αγαπώ».
