Γιώργος Μπαρτζώκας και Μάγδα Φύσσα συναντήθηκαν στο πλαίσιο του τετραήμερου αφιερώματος για τους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης, στην Δραπετσώνα.
Ο προπονητής του Ολυμπιακού, Γιώργος Μπαρτζώκας, έδωσε το «παρών» στην προβολή της ταινίας «Απόδραση από τα Βούρλα», σε σκηνοθεσία Γιούρι Αβέρωφ και Στέλιου Κούλογλου, η οποία παρουσιάζει την πραγματική ιστορία της απόδρασης 27 πολιτικών κρατουμένων από τις φυλακές των Βούρλων στη Δραπετσώνα το 1955.
Ανάμεσα στους κρατούμενους που συμμετείχαν στην απόδραση ήταν και ο πατέρας του Γιώργου Μπαρτζώκα, Ανδρέας Μπαρτζώκας, γεγονός που έδωσε ιδιαίτερη προσωπική διάσταση στην παρουσία του στην εκδήλωση.
Στον ίδιο χώρο βρέθηκε και η μητέρα του Παύλου Φύσσα, Μάγδα, με την οποία ο τεχνικός των «ερυθρόλευκων» είχε θερμή συνομιλία και μια συμβολική αγκαλιά, στο πλαίσιο του αφιερώματος για την Ιστορία και την Εθνική Αντίσταση.
Το στιγμιότυπο ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο Ανδρέας Μπενέτος.
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας λύγισε αναφερόμενος στον πατέρα του…
Στο τετραήμερο αφιέρωμα που έγινε στην Δραπετσώνα για τους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης, το παρών έδωσε και ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Ο Έλληνας τεχνικός δάκρυσε αναφερόμενος στον πατέρα του, δηλώνοντας πως πρόκειται για μία ξεχωριστή στιγμή για εκείνον.
Αναλυτικά η ομιλία του Μπαρτζώκα
«Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση. Η αλήθεια είναι ότι ντρέπομαι που είμαι εδώ. Είναι ένα πεδίο στο οποίο δεν έχω συνηθίσει να είμαι. Συνήθως μιλάω για άλλα πράγματα. Αυτό είναι πολύ ευαίσθητο θέμα για εμένα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Στέλιο που αποτύπωσε στην κάμερα αυτή την ιστορική απόδραση που θεωρείται μία από τις κορυφαίες αποδράσεις φυλακών σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήθελα να έρθω για να αποτίσω ένα φόρο τιμής τόσο στον πατέρα μου, που έχει πεθάνει δέκα χρόνια τώρα, όσο και στους συντρόφους μου.
Όλοι αυτοί που μιλούσαν είναι οι παιδικές μου αναμνήσεις. Μεγάλωσα με αυτούς και συγκινούμαι που το λέω. Μάλιστα ήθελα να έρθω εδώ για να τους δω να μιλάνε. Το είχα δει παλιότερα το ντοκιμαντέρ. Έχω ζήσει αυτή την ιστορία και από διηγήσεις και από τα λόγια του πατέρα μου. Φυσικά είναι δύσκολο να αποτυπωθεί σε λόγια τι είναι αυτή η φάση που είδαμε. Σκεφτείτε τι μπορεί να έδενε αυτούς τους ανθρώπους.
Όταν όλοι εμείς στο περιβάλλον μας θεωρούμε σημαντική μια αθλητική νίκη, μια εκδρομή, μια εμπειρία που ζούμε όλοι μαζί. Σκεφτείτε τι έχουν ζήσει αυτοί. Τέσσερις μήνες, τι άγχος είχαν, τι στρες… Τι διακυβευόταν από αυτή την απόδραση. Ήταν το πιο σημαντικό για αυτούς… Η απόρριψη από το ίδιος τους το κόμμα που ήταν αντίθετο στο να αποδράσουν.
Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν καταδικαστεί σε θάνατο. Αν δεν είχαν αποδράσει, θα είχαν εκτελεστεί. Κάποιοι από αυτούς εκτελέστηκαν. Όταν απέδρασαν ο πατέρας μου πήγε σε ένα σπίτι, τον κατέδωσαν και τον συνέλαβαν ξανά. Οπότε σκεφτείτε οτι μετά από τέσσερις μήνες και όλη αυτή την διαδικασία, σε δύο μέρες ξαναμπήκε φυλακή. Κάποιοι εκτελέστηκαν, κάποιοι ήταν πιο τυχεροί έφυγαν στο εξωτερικό, κάποιοι έζησαν. Θα ήθελα να σας πω ένα ευχαριστώ που ξαναζώ αυτή την εμπειρία».
