Τα ευρήματα της μελέτης με τίτλο «Υπερκέρδη πετρελαίου σε καιρό πολέμου» είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα, καθώς αναλύονται τα δεδομένα κερδών για τη βενζίνη και το ντίζελ σε 15 χώρες της ΕΕ.

Η ρήση «η κρίση ως ευκαρία» δεν είναι καθόλου τυχαία. Εν μέσω κλικάμωσης του πολέμου στην Μέση Ανατολή και του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, η Greenpeaceεπισημαίνει με στοιχεία πως «οι εταιρίες ορυκτών καυσίμων στην ΕΕ αποκομίζουν καθημερινά 81,4 εκατομμύρια ευρώ σε επιπλέον κέρδη, εξαιτίας της κατακόρυφης αύξησης των τιμών καυσίμων από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, δηλαδή περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε πρόσθετα κέρδη μόνο για τον Μάρτιο.

Στην Ελλάδα, τα συνολικά απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) που εντοπίστηκαν ανέρχονται σε 1,2 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως. Η αύξηση του περιθωρίου κέρδους ανά λίτρο ντίζελ είναι 0,148€, ποσό ελαφρώς υψηλότερο από ό,τι στην Ιταλία και ελαφρώς χαμηλότερο από ό,τι στη Γαλλία. Δεν εντοπίστηκαν απροσδόκητα κέρδη από τις πωλήσεις βενζίνης».

Τα ευρήματα της μελέτης με τίτλο «Υπερκέρδη πετρελαίου σε καιρό πολέμου» είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα, καθώς αναλύονται τα δεδομένα κερδών για τη βενζίνη και το ντίζελ σε 15 χώρες της ΕΕ.

Οι τιμές στην αντλία έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από την υποκειμενική αύξηση των τιμών, γεγονός που καταδεικνύει τις τεράστιες αυξήσεις των κερδών της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων, την ίδια στιγμή που η ενεργειακή φτώχεια αποτελεί ένα από τα βασικά προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η έρευνα της Greenpeace σημειώνει: «Τα υψηλότερα συνολικά απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) στην ΕΕ σημειώθηκαν στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Η μεγαλύτερη αύξηση του περιθωρίου κέρδους ανά λίτρο ντίζελ σημειώθηκε στην Ολλανδία, τη Σουηδία, τη Δανία και την Αυστρία, ενώ για τη βενζίνη στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ισπανία και τη Δανία. Από την άλλη πλευρά, τα περιθώρια κέρδους μειώθηκαν σε ορισμένες χώρες με χαμηλότερη αγοραστική δύναμη, ιδιαίτερα σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Σλοβακία και η Σλοβενία».

Στην ΕΕ, οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων κερδίζουν επιπλέον €75,3 εκατομμύρια από το ντίζελ και €6,1 εκατομμύρια από το πετρέλαιο, κάθε ημέρα. Τα απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) αφορούν ξαφνικά, μεγάλα κέρδη που προκύπτουν από απρόβλεπτες συνθήκες (π.χ. ενεργειακή κρίση, πόλεμοι κτλ) και όχι από την κανονική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Όσον αφορά τη φορολόγηση των εταιρειών ορυκτών καυσίμων ως απάντηση στις αυξήσεις των τιμών ενέργειας και την εκτόξευση των κερδών που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν, η Greenpeace παροτρύνει τις κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ να υλοποιήσουν τα εξής:

•  Σε εθνικό επίπεδο: Να εισαγάγουν προοδευτικές αλλαγές φορολόγησης των ρυπαντών, διασφαλίζοντας ότι οι πλούσιοι ιδιοκτήτες, επενδυτές και μέτοχοι της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων θα επωμιστούν μεγαλύτερο φορολογικό βάρος, συγκεντρώνοντας περισσότερους δημόσιους πόρους για τις κοινότητες που πλήττονται από την κλιματική κατάρρευση στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
• Σε επίπεδο ΕΕ: Να υποστηρίξουν τη δημιουργία ενός νέου και μόνιμου μηχανισμού αλληλεγγύης, επιβάλλοντας έναν φόρο επί των κερδών τουλάχιστον 33%, ο οποίος θα αυξάνεται προοδευτικά με την πάροδο του χρόνου, ανάλογα με την ταχύτητα σταδιακής κατάργησης των ορυκτών καυσίμων που απαιτείται για την ΕΕ.
• -Σε παγκόσμιο επίπεδο: Να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην πίεση για την επιβολή ενός παγκόσμιου φόρου στα κέρδη των διεθνών εταιρειών πετρελαίου και αερίου μέσω της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Φορολογία, διασφαλίζοντας ότι τα έσοδα αυτά θα διοχετεύονται απευθείας στα πολυμερή ταμεία του ΟΗΕ για τις κλιματικές απώλειες, τις ζημιές, την προσαρμογή και τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης.

Η έλλειψη πολιτικής βούλησης αποτελεί από μόνη της μια πολιτική στάση. Το γεγονός πως οι κυβερνήσεις των κρατών της ΕΕ δεν λαμβάνουν πρωτοβουλίες ολιστικού χαρακτήρα προκειμένου να αποσυμπιέσουν τους πολίτες από τα κόστη της ενέργειας, την ίδια στιγμή που οι εταιρίες πλουτίζουν, δείχνει πως ο πόλεμος μάλλον λειτουργεί πως το συμφέρον των μεγάλων εταιρειών.

Πληροφορίες από: Greenpeace

Ωνάσειο: Σύρος πατέρας διέσχισε θάλασσες για τη μεταμόσχευση του γιού του

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΒΕΤΖΟΓΛΟΥ

Ο Σύριος πρόσφυγας Αμπντουλαζίζ Αλνταρβίς, 32 ετών, έχει φτάσει στο Ωνάσειο Νοσοκομείο και εντώνει το χέρι του προς τον γιο του Γιαχία Αλνταρβίς, 10 ετών, λίγο πριν από τη μεταμόσχευση νεφρού στην οποία ο Αμπντουλαζίζ είναι ο δότης.

Τη δύναμη της ελπίδας αναδεικνύει η Ιστορία του πατέρα από τη Συρία, ο οποίος διέσχισε θάλασσες για να δωρίσει στον γιό του, που νοσηλευόταν στο Ωνάσειο Νοσοκομείο, μόσχευμα νεφρού.

Ένας πατέρας από τη Συρία πήρε την απόφαση να ρισκάρει τα πάντα για να σώσει τον βαριά άρρωστο γιο του, όταν τα νεφρά του παιδιού κατέρρευσαν, σύμφωνα με το Reuters.

Ο Αμπντουλαζίζ Αλνταρουίς, εργάτης σε οικοδομές, δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά το κόστος της αιμοκάθαρσης που ήταν περίπου 1.200 ευρώ τον μήνα, ενώ το δημόσιο σύστημα υγείας στον Λίβανο, όπου εργαζόταν, βρίσκεται σε οριακή κατάσταση μετά από χρόνια κρίσεων.

Η σύζυγός του και τα άλλα οκτώ παιδιά τους παρέμειναν σε χωριό της Συρίας κοντά στα σύνορα.

Τον Ιανουάριο, δύο χρόνια μετά την αναχώρησή τους από τον Λίβανο, ο 10χρονος Γιαχία έγινε ένα από τα πρώτα παιδιά που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση στο Ωνάσειο Νοσοκομείο.

Δότης ήταν ο ίδιος του ο πατέρας, σε μια περίπτωση που, όπως επισημαίνουν οι γιατροί, αναδεικνύει τη σημασία της διεθνούς ιατρικής συνεργασίας.

«Έπρεπε να ρισκάρω: είτε θα τα καταφέρναμε… είτε θα πεθαίναμε και οι δύο», δήλωσε ο 32χρονος πατέρας στο Reuters μετά την επέμβαση.

Ο μικρός Γιαχία δηλώνει αισιόδοξος, ελπίζοντας να επιστρέψει στο σχολείο του στην Κύπρο και ονειρευόμενος να ανοίξει ένα σούπερ μάρκετ.

Μάχη επιβίωσης στη θάλασσα

Όπως μεταδίδει το Reuters, το 2024 πατέρας και γιος επιβιβάστηκαν σε βάρκα από τον Λίβανο, έχοντας μαζί τους ελάχιστα εφόδια (λίγο νερό και χουρμάδες) για ένα ταξίδι που υπολόγιζαν να διαρκέσει λίγες ώρες. Πριν την αναχώρηση, το παιδί είχε υποβληθεί σε περιτοναϊκή κάθαρση.

Ωστόσο, έμειναν ακυβέρνητοι σε δύσκολες θαλάσσιες συνθήκες για μία εβδομάδα, επιβιώνοντας με νερό της βροχής, μέχρι να εντοπιστούν από εμπορικό πλοίο.

«Δεν περίμενα ότι ο γιος μου θα άντεχε κάτι τέτοιο. Ήταν ένα θαύμα», είπε ο Αλνταρουίς στο Reuters, προσθέτοντας: «Τελικά, ο θάνατος δεν ήταν η μοίρα μας».

Διακρατική συνεργασία για τη σωτηρία

Μετά την άφιξή τους στην Κύπρο, οι γιατροί τους ενημέρωσαν ότι η Ελλάδα επρόκειτο να επανεκκινήσει προγράμματα μεταμοσχεύσεων νεφρού για παιδιά χαμηλού βάρους το 2025, έπειτα από χρόνια διακοπής.

Σύμφωνα με το Reuters, ελληνικές και κυπριακές αρχές συνεργάστηκαν ώστε πατέρας και γιος να μεταφερθούν στην Αθήνα, όπου παρακολουθήθηκαν από ιατρικές ομάδες τριών νοσοκομείων, με τη συνδρομή διερμηνέων.

Στις 22 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκαν οι πολύωρες, παράλληλες επεμβάσεις.

«Χτίστηκε μια ολόκληρη γέφυρα ζωής για αυτό το παιδί», δήλωσε στο Reuters η Σμαράγδη Μαρινάκη, διευθύντρια της Νεφρολογικής Κλινικής του Λαϊκού Νοσοκομείου.

«Η μεταμόσχευση υπερβαίνει κάθε εμπόδιο: σύνορα, χώρες, φυλές και θρησκείες».

Η ίδια ανέφερε ότι ο μικρός αναρρώνει καλά, σημειώνοντας πως του έχει δώσει το παρατσούκλι «γλυκατζής», λόγω της μακρόχρονης αποχής του από τη σοκολάτα