Κατερίνα Κοκκαλιάρη
Με προσεκτικό τρόπο αναλύουν τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων στην κυβέρνηση, καθώς εισπράττουν διπλά μηνύματα
Με προσεκτικό τρόπο αναλύουν τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων στην κυβέρνηση, καθώς εισπράττουν διπλά μηνύματα. Από τη μία πλευρά ικανοποίηση υπάρχει για το καθαρό προβάδισμα ωστόσο από την άλλη δεν υπάρχουν περιθώρια για εφησυχασμό καθώς παρά τις προσπάθειες για συσπείρωση το ποσοστό των αναποφάσιστων κινείται σε υψηλά επίπεδα. Μάλιστα «καμπανάκια» χτυπάνε στο κυβερνών κόμμα για το γεγονός πως σε σημαντικό βαθμό όσοι δηλώνουν πως δεν έχουν αποφασίσει τι θα πράξουν την ώρα της κάλπης, είχαν επιλέξει τα «γαλάζια»ψηφοδέλτια στις προηγούμενες εκλογές.
Την ίδια στιγμή στο στρατόπεδο της Ν.Δ. παρακολουθούν τις «αναταράξεις» που υπάρχουν στο χώρο της αντιπολίτευσης, μετά και τις ανακοινώσεις των δύο νέων κομμάτων (του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού).
Στο μεταξύ το επόμενο διάστημα αναμένεται να ανοίξει τα «χαρτιά» του ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ενώ να σημειωθεί πως με ενδιαφέρον αναμένεται η τοποθέτηση που θα κάνει την Παρασκευή (σε εκδήλωση στην Κρήτη με τίτλο «προκλήσεις και προοπτικές για την Ελλάδα του αύριο»).
Μέσα στην εβδομάδα αναμένεται να δοθούν στη δημοσιότητα καινούργιες δημοσκοπήσεις που θα αποτυπώνουν τα νέα δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό. Πάντως φαίνεται πως η έλευση των δύο νέων κομμάτων έχει ανακατέψει την πολιτική «τράπουλα», αν και μια πιο σαφής εικόνα θα υπάρχει το Σεπτέμβριο.
Με βάση έρευνα της Opinion Poll- που παρουσιάστηκε χθες - στην πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων η ΝΔ είναι στο 25.6% και στη δεύτερη θέση είναι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ΕΛ.Α.Σ με 13%. Ακολουθούν η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» με 10.5%, το ΠΑΣΟΚ με 8.8% , το ΚΚΕ με 5.5%, η Ελληνική Λύση με 5%, η Πλεύση Ελευθερίας με 4.2%, η Φωνή Λογικής με 1.4%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 1.4%, το ΜέΡΑ 25 με 1.2%, η Νίκη με 1.1%, οι Δημοκράτες με 0.6%, οι Σπαρτιάτες με 0.6%, η Νέα Αριστερά με 0.4%, ενώ «άλλο κόμμα» απαντά το 4.3%.
Να σημειωθεί εδώ πως σε υψηλά επίπεδα διατηρούνται τα ποσοστά των αναποφάσιστων, που στη συγκεκριμένη μέτρηση είναι στο 16.1%. Όσον αφορά στην εκτίμηση ψήφου η Ν.Δ είναι στο 30,5% (από το 31,2% της προηγούμενης μέτρησης) και στην δεύτερη θέση είναι το κόμμα του Α. Τσίπρα με 15,5%. Στην τρίτη θέση είναι η «Ελπίδα για την Δημοκρατία» της Μ. Καρυστιανού με 12.6% και ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ με 10,5%.
Στην κυβέρνηση ικανοποίηση υπάρχει για το γεγονός πως το 56.6% δηλώνει πως στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει για σταθερότητα, ωστόσο δεν περνά απαρατήρητο πως ο ένας στους τρεις θα ψηφίσει για διαμαρτυρία ενώ ένας στους δέκα δηλώνει πως δεν ξέρει ή δεν απαντά. Πάντως καθαρό είναι το προβάδισμα του Κυριάκου Μητσοτάκη στο ερώτημα για την καταλληλότητα για πρωθυπουργός καθώς προηγείται με 29%, ακολουθεί ως απάντηση το «κανένας» με 21.6% (από 23.4% τον προηγούμενο μήνα) ενώ ο Αλέξης Τσίπρας είναι στο 13.2% (από 9.9%). Ακολουθούν η Μαρία Καρυστιανού με 7.7 % , ο Νίκος Ανδρουλάκης με 4.8%, η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 3.8 % και ο Κυριάκος Βελόπουλος με 3.7 %.
Το επόμενο διάστημα απ’ την κυβέρνηση θα τονίζουν εκ νέου την ανάγκη αυτοδυναμίας και θα μιλάνε για μία κάλπη, θέλοντας να κλείσουν τη συζήτηση περί διπλών εκλογών και να αποφύγουν την χαλαρή ψήφο. Τα βέλη θα συνεχιστούν προς την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα με αναφορές στην περίοδο 2015- 2019 αλλά και προς την πλευρά του ΠΑΣΟΚ το οποίο οι «γαλάζιοι» κατηγορούν πως επιλέγει πλέον μια τακτική του «όχι σε όλα». Ταυτόχρονα βέβαια στόχος είναι να μπουν αναχώματα σε διαρροές προς τα δεξιά, με το πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα να είναι εντονότερο στη Βόρεια Ελλάδα.
Παράλληλα ενδιαφέρον έχουν και επιμέρους ευρήματα της δημοσκόπησης της Opinion Poll και κυρίως οι απαντήσεις που έχουν δοθεί στο ερώτημα τι θα μετρήσει περισσότερο στην τελική επιλογή ψήφου (δίνονται δύο απαντήσεις). Στην πρώτη θέση είναι η εγγύηση ανόδου του βιοτικού επιπέδου με 37.6% και ακολουθεί η ανάγκη σταθερότητας 30%. Ωστόσο στην κυβέρνηση δεν περνά απαρατήρητο πως ακολουθούν η ανάγκη για αλλαγή με 22,1%, οι μεταρρυθμίσεις στο Κράτος Δικαίου με 19,3% και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με 15,9%, ενώ ένα 7.7% απαντά οι υποκλοπές.
Τι έδειξαν την προηγούμενη εβδομάδα οι δημοσκοπήσεις
Την προηγούμενη εβδομάδα τρεις ήταν οι δημοσκοπήσεις που παρουσιάστηκαν: από την Alco, την Interview και την Real Polls. Αναλυτικά στις συγκεκριμένες μετρήσεις τα «γαλάζια» ποσοστά στην πρόθεση ψήφου κυμαίνονταν από 23.5% έως 27. 5%, ενώ το κόμμα του κ. Τσίπρα «ΕΛ.Α.Σ» ήταν δεύτερο με ποσοστά από 12,8% έως 14,1%. Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ είχε 10% σύμφωνα με την Alco και 12,3% σύμφωνα με την Interview, ενώ σύμφωνα με την Real Polls ήταν στο 8,6%. Όσον αφορά στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μ. Καρυστιανού στις δημοσκοπήσεις της προηγούμενης εβδομάδας ήταν από 7,5% έως 11.4%.
Που θα ρίξει το βάρος η κυβέρνηση
Στο τρίπτυχο «οικονομία -μεταρρυθμίσεις- καθημερινότητα» ποντάρει η κυβέρνηση, με στόχο να προσεγγίσει απογοητευμένους ψηφοφόρους. Οι «γαλάζιοι» ετοιμάζονται να δώσουν στη δημοσιότητα την πρότασή τους για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, θέλοντας να δείξουν πως η κυβέρνηση πατάει «γκάζι» και δεν υπάρχει κόπωση. Πάντως μέσα σ’ αυτό το πολιτικό τοπίο που έχει δημιουργηθεί η επίτευξη συναινέσεων προβλέπεται πως θα είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση.
Αντώνης Σαμαράς: Η επιχειρησιακή ετοιμότητα για το νέο δεξιό εγχείρημα
Η ακτινογραφία των προπαρασκευαστικών κινήσεων, το δίκτυο των στελεχών και τα φθινοπωρινά ορόσημα
Το χρονικό ορόσημο των αρχών του καλοκαιριού του 2026 συμπίπτει με περίοδο έντονης κινητικότητας στο οικοσύστημα του ευρύτερου χώρου της Κεντροδεξιάς, καθώς οι προπαρασκευαστικές ενέργειες για τη συγκρότηση ενός αυτόνομου πόλου, υπό την ηγεσία του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά έχουν εισέλθει, όπως αναφέρουν όλες οι πληροφορίες, στην τελική τους ευθεία.
Ο Ιούνιος αναδεικνύεται σε μήνα-κλειδί για τη λήψη των οριστικών αποφάσεων από την πλευρά του Αντώνη Σαμαρά, με τους στενούς του συνομιλητές να επιβεβαιώνουν πως η οργανωτική μηχανή βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα. Η συστηματική πύκνωση των δημόσιων παρεμβάσεων του πρώην πρωθυπουργού, σε συνδυασμό με τις αθόρυβες αλλά συντονισμένες επαφές των συνεργατών του σε ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια, πιστοποιούν πως το συγκεκριμένο σχέδιο δεν αποτελεί μια θεωρητική απάντηση, αλλά μια υπό εξέλιξη εναλλακτική πρόταση.
Η επιτάχυνση του βηματισμού του Μεσσήνιου πολιτικού συνδέεται άμεσα με τις γενικότερες τεκτονικές αλλαγές που αναδιαμορφώνουν τον κομματικό χάρτη της χώρας. Η ανάδυση νέων σχημάτων στην αριστερή πτέρυγα αλλά και στον κοινωνικό χώρο λειτουργεί ως καταλύτης, καθώς το σαμαρικό επιτελείο διαπιστώνει διευρυνόμενο έλλειμμα εκπροσώπησης στα δεξιά του υφιστάμενου συστήματος εξουσίας. Τα θετικά μηνύματα που καταφθάνουν από τη βάση και η διάχυτη δυσαρέσκεια των παραδοσιακών ψηφοφόρων ωθούν τις εξελίξεις προς μια καθοριστική τροχιά, με την επικείμενη ομιλία του στο Ηράκλειο της Κρήτης, υπό την αιγίδα του ινστιτούτου «Νόημα-Κρήτη», να θεωρείται το επόμενο μεγάλο πολιτικό ορόσημο.
Το στελεχιακό δίκτυο και οι επιχειρησιακοί πυρήνες
Η οργανωτική βάση πάνω στην οποία οικοδομείται η συγκεκριμένη πρωτοβουλία διαθέτει βαθιές ρίζες και έτοιμα στελέχη, πολλά από τα οποία έχουν ήδη στείλει σαφή μηνύματα διαφοροποίησης. Η πρόσφατη ομαδική παρέμβαση δέκα πρώην κυβερνητικών και κοινοβουλευτικών στελεχών λειτούργησε ως ο προπομπός αυτής της κίνησης, με πρόσωπα όπως ο Χρήστος Ζώης, ο Θανάσης Σκορδάς και ο Αργύρης Ντινόπουλος να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ιδεολογικής σύγκρουσης. Το δίκτυο αυτό πλαισιώνεται από στελέχη με ισχυρή τοπική επιρροή, όπως ο Μανώλης Αγγελάκας, ο Γιώργος Βερναδάκης και ο Θανάσης Νταβλούρος, οι οποίοι συνυπέγραψαν το μανιφέστο αμφισβήτησης της τρέχουσας πολιτικής κατεύθυνσης από το Μέγαρο Μαξίμου.
Η γεωγραφική εξάπλωση του μηχανισμού ενισχύεται από τη δραστηριοποίηση έμπειρων οργανωτικών παραγόντων, όπως ο Δημήτρης Πανοζάχος, η Φεβρωνία Πατριανάκου, ο Σέργιος Τσίφτης και ο Σεραφείμ Τσόκας. Παράλληλα, η ανοιχτή υποστήριξη που παρείχε ο Κώστας Ζωντανός μετά τις πρόσφατες εσωκομματικές αναταράξεις, καθώς και η κινητοποίηση προσώπων που βρίσκονται στον στενό πυρήνα του πρώην πρωθυπουργού, όπως ο Γιώργος Λουλουδάκης, αποδεικνύουν ότι υφίσταται μια συμπαγής δομή ικανή να στηρίξει άμεσα τις απαιτήσεις ενός νέου κομματικού μηχανισμού.
Η στρατηγική του χρόνου και οι εκλογικές στοχεύσεις
Στο πεδίο της τακτικής, το σαμαρικό επιτελείο απορρίπτει τη λογική των βιαστικών κινήσεων, επιλέγοντας να αξιοποιήσει τον χρόνο προς όφελός του. Αν και η οργανωτική ετοιμότητα είναι υψηλή, η επικρατούσα εισήγηση προκρίνει την επίσημη ενεργοποίηση του φορέα κατά το φθινόπωρο. Η επιλογή αυτή υπακούει σε μια καθαρά στρατηγική σκοπιμότητα: η ανακοίνωση του κόμματος σε χρόνο που θα εφάπτεται με την προεκλογική περίοδο προστατεύει το εγχείρημα από μια μακρά περίοδο φθοράς και το κρατά μακριά από τον αναμενόμενο επικοινωνιακό πόλεμο των αντιπάλων του.
Η ποιοτική διαφορά της συγκεκριμένης κίνησης έγκειται στο γεγονός ότι δεν αποτελεί μια χαλαρή εκτόνωση διαμαρτυρίας. Οι ποσοτικές αναλύσεις δείχνουν ότι η βάση εκκίνησης αγγίζει το 3% στην άμεση πρόθεση, ενώ διευρύνεται σημαντικά μέσω των θετικών τάσεων της τάξης του 9%. Τα δεδομένα αυτά αποκτούν εκρηκτικές διαστάσεις στον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων που αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί, όπου η αποδοχή προσεγγίζει συνολικά το 27%. Ο Αντώνης Σαμαράς στοχεύει απευθείας στην εκλογική αιμορραγία του παραδοσιακού κορμού της Νέας Δημοκρατίας, φιλοδοξώντας να επαναφέρει στην κάλπη τους πολίτες που επέλεξαν την αποχή και να αναδειχθεί σε αναπόφευκτο ρυθμιστικό παράγοντα των μελλοντικών κυβερνητικών συμμαχιών, αλλά και των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος που αγωνιά για την εξασφάλιση του 25%, ώστε να εξασφαλίσει το απαραίτητο μπόνους εδρών.
Οι εσωτερικές ισορροπίες και η στάση Καραμανλή
Μέσα σε αυτή τη ρευστή πραγματικότητα, η στάση του Κώστα Καραμανλή παραμένει διακριτή και δεν ταυτίζεται με τα σενάρια ίδρυσης του νέου φορέα. Αν και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί εμφανίζουν πλήρη ιδεολογική σύγκλιση στην άσκηση σκληρής κριτικής για τα εθνικά θέματα και τη θεσμική λειτουργία, το περιβάλλον του Κώστα Καραμανλή ξεκαθαρίζει πως η στενή προσωπική τους σχέση δε συνεπάγεται κοινή οργανωτική πορεία. Ο Μακεδόνας πολιτικός διατηρεί τις σταθερές αποστάσεις του από τη σεναριολογία της ίδρυσης νέου φορέα, αφήνοντας την πτέρυγα Σαμαρά να ξεδιπλώνει αυτόνομα τη δική της στρατηγική, η οποία πλέον φαίνεται να έχει περάσει το σημείο της μη επιστροφής.
