“Αν ο Γεράσιμος αρνείται να εγκαταλείψει εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι” ανέφερε ο πατέρας του μοναδικού πολυτραυματία από το σιδηδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, κατά τη διάρκεια της 35ης συνεδρίασης της δίκης.
Σε κλίμα απόλυτης συγκίνησης συνεχίστηκε η 35η συνεδρίαση της δίκης για τη τραγωδία των Τεμπών, με την κατάθεση του Διονύση Γεωργιάδη.
Ο πατέρας του Γεράσιμου, του μοναδικού πολυτραυματία που εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κώμα, περιέγραψε επί μία ώρα ενώπιον του δικαστηρίου τις τελευταίες στιγμές πριν από το μοιραίο ταξίδι, καθώς και τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε η οικογένεια στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.
Όπως μεταδίδει η ΕΡΤ, αναφερόμενος στην κατάσταση του γιου του μετά το δυστύχημα, ο Διονύσης Γεωργιάδης μετέφερε τα λόγια των γιατρών, οι οποίοι ενημέρωσαν την οικογένεια ότι η κατάσταση του Γεράσιμου ήταν “πάρα πολύ δύσκολη”, παρά το γεγονός ότι εξωτερικά δεν έφερε τραύματα.
“Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας αντιμετωπίσαμε μία τρομακτική πραγματικότητα. Οι γιατροί μας ενημέρωσαν ότι είναι πάρα πολύ δύσκολη η κατάσταση, αν και εξωτερικά ο Γεράσιμος δεν είχε τραύματα”, ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο πατέρας του Γεράσιμου αναφέρθηκε και στις ώρες πριν από την αναχώρησή του. Όπως περιέγραψε, μόλις τρεις ώρες πριν από το ταξίδι, ο γιος του είχε εκφράσει την αμφιβολία του για το αν θα έπρεπε να φύγει εκείνο το βράδυ, λέγοντας: “Μήπως να φύγω αύριο με την ξαδέρφη μου;”.
Ο ίδιος, όπως κατέθεσε, του απάντησε ότι ίσως ήταν καλύτερα να ταξιδέψει εκείνο το βράδυ. Στην οικογένεια είχαν εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο να ταξιδέψει με λεωφορείο, ωστόσο ο Γεράσιμος αποφάσισε τελικά, την τελευταία στιγμή, να επιβιβαστεί στο τρένο.
Μεταξύ άλλων, ο κ. Γεωργιάδης είπε: “Είμαι πεπεισμένος ότι ο Γεράσιμος έχει συνείδηση κι αυτό είναι τρομακτικό γιατί πίσω από αυτό έρχεται η σκέψη για το τι νιώθει αυτό το παιδί. Ο Γεράσιμος θέλει πάρα πολύ να ζήσει, η κατάσταση του παιδιού οι γιατροί λένε ότι είναι μη αναστρέψιμη. Εγώ είμαι πεπεισμένος ότι ο Γεράσιμος αντιλαμβάνεται. Αν ο Γεράσιμος αρνείται να εγκαταλείψει εγώ σαν πατέρας είμαι υποχρεωμένος να αγωνιστώ για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και αυτό να μην ξαναγίνει…Μεγαλύτερη από το θυμό είναι η πίκρα…Δέχτηκα μεγάλη αγάπη από την κοινωνία.”
Δικη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, κυρίως νέους ηλικίας 15 έως 25 ετών, στην Λάρισα Tεταρτη 30 Σεπτεμβριου 2026
Νωρίτερα, συγγενείς της αδικοχαμένης Ιφιγένειας Μήτσκα ανήρτησαν πανό έξω από τη δικαστική αίθουσα, ενώ η διαδικασία συνεχίστηκε με παρόντες στο εδώλιο τους δύο κατηγορουμένους, Σπύρο Πατέρα και Παύλο Κουζή.
Κατά την έναρξη της 35ης δικασίμου, το δικαστήριο διέταξε την κατάσχεση της υπηρεσιακής συσκευής του μηχανοδηγού Νίκου Ναλμπάντη και παράλληλα παρήγγειλε την υποβολή αίτησης κατάσχεσης. Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε ως προς το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης, ενώ απέρριψε το αίτημα για την κλήση των Άδωνι Γεωργιάδη και Δημήτρη Μαρκόπουλου.
“Καταπέλτης” το βούλευμα για Τριαντόπουλο – Το σκεπτικό για την παραπομπή του
Της Αντωνίας Ξυνού
Βαρύτατες αιτιάσεις για την υπόθεση της αλλοίωσης του χώρου της τραγωδίας των Τεμπών διατυπώνει ο Άρειος Πάγος, κάνοντας λόγο για παρεμβάσεις που επηρέασαν την ανακριτική διαδικασία και στέρησαν από τις οικογένειες θυμάτων κρίσιμο αποδεικτικό υλικό.
Αθέμιτη παρέμβαση στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία για τον εντοπισμό των υπευθύνων της τραγωδίας των Τεμπών, με σκοπό “τη βλάβη του κράτους και της λειτουργίας της δικαιοσύνης” αλλά κυρίως με στόχος τον “προσπορισμό παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων” καταλογίζει το Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου στον Χρ. Τριαντόπουλο και στον Κ. Αγοραστό, κρίνοντας πως οι ενέργειες και οι παραλείψεις και των πέντε κατηγορουμένων, οδήγησαν πράγματι σε αλλοιώσεις στον τόπο της σύγκρουσης, “ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος”.
Στο υπ’ αριθμό. 1/2026 βούλευμα του ανώτατου δικαστικού συμβουλίου, που αριθμεί 203 σελίδες, οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, αναφέρονται εκτενώς στα όσα διαδραματίστηκαν τις επόμενες ημέρες της τραγωδίας των Τεμπών με τους 57 νεκρούς και 32 τραυματίες, αποδίδοντας με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος τόσο για τον Χρήστο Τριαντόπουλο, τότε υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ όσο και τον τότε περιφερειάρχη Θεσσαλίας Κώστα Αγοραστό, τον πρώην Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Βασίλη Παπαγεωργίου, τον επικεφαλής της ΕΛΑΣ στο σημείο Αγάπιο Χαρακόπουλο και τον επικεφαλής του Πυροσβεστικού Σώματος Ευάγγελο Φαλάρα.
Όπως τονίζεται στο πολυσέλιδο έγγραφο, η παρέμβασή τους στο χώρο “επέφερε πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος. Παράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειές τους και παραλείψεις, προκλήθηκε βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος”.
Παράλληλα, το Δικαστικό Συμβούλιο διέταξε για τους υπόλοιπους τρεις κατηγορούμενους οι οποίοι δεν παραπέμφθηκαν στο Ειδικό Δικαστήριο, το χωρισμό της δικογραφίας και τη διαβίβασή της στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Λάρισας για τις περαιτέρω ενέργειες, για τις πράξεις της παράβασης καθήκοντος, τις οποίες κατηγορούνται, ότι τέλεσαν στη Λάρισα και τα Τέμπη, ενώ παράλληλα απέρριψε το αίτημα του Χρήστου Τριαντόπουλου περί διενέργειας περαιτέρω κύριας ανάκρισης, προκειμένου να κληθεί εκ νέου για ένορκη κατάθεση ο μάρτυρας και επικεφαλής του πρωθυπουργικού γραφείου Ιωάννης Μπρατάκος.
Το σκεπτικό των δικαστών
Το βούλευμα με το οποίο παραπέμφθηκαν ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου οι πέντε κατηγορούμενοι για την αλλοίωση του χώρου της τραγωδίας των Τεμπών, είναι “καταπέλτης” σε βάρος τους απορρίπτοντας όλους τους υπερασπιστικούς τους ισχυρισμούς και σημειώνοντας τη βλάβη που υπέστησαν οι οικογένειες των θυμάτων και οι τραυματίες, εξαιτίας παραλείψεων και ενεργειών τους.
Σύμφωνα με το δικόγραφο, το “μπάζωμα” του σημείου και η αλλοίωση του με τη μεταφορά 300 κυβικών χώματος στην τοποθεσία “ΠΗΓΑΔΙΑ” είχε ως αποτέλεσμα “να προκληθεί βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης” και κυρίως να απομακρυνθούν με αυθαίρετο τρόπο συντρίμμια των αμαξοστοιχιών και σωροί αδρανών υλικών “που περιείχαν πειστήρια (προσωπικά αντικείμενα των επιβατών και συντρίμμια υπολείμματα των αμαξοστοιχιών και των συστημάτων τους), αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος”.
Ειδική μνεία γίνεται στους Χρ. Τριαντόπουλο και Κ. Αγοραστό, στους οποίους αποδίδεται ότι από τις 4-3-2023 έως και τις 8- 3-2023, ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, ο μεν πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας έδωσε εντολή στον υπεύθυνο των οχημάτων “να προβεί α) σε επίστρωση του δρόμου στον τόπο του ατυχήματος με χαλίκια και β) σε επίστρωση τμήματος εδάφους στον τόπο του ατυχήματος με τριμμένη πίσσα”, ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος δεν προέβη σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή, μολονότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο.
Και επισημαίνει το βούλευμα: “Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα – βιοτικό συμβάν, προς το σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που και πάλι συνίστανται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του δυστυχήματος εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι. Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (δια της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα), που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και να προκαλέσουν τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων”.
“Παράνομο ηθικό όφελος”
Όπως αναφέρεται, όλοι οι κατηγορούμενοι παρενέβησαν το υπηρεσιακό τους καθήκον κατά το χρονικό διάστημα από 2-3-2023 έως και 7-3-2023, ενώ ήταν υποχρεωμένοι “να εξασφαλίσουν τη διάθεση των μηχανημάτων και των φορτηγών οχημάτων που διέθεσε η Τεχνική Υπηρεσία της Περιφέρειας Θεσσαλίας αποκλειστικά και μόνο για τον καθαρισμό και την ομαλοποίηση του εδάφους του χώρου πέριξ του ατυχήματος, απαγορευομένης της διάθεσης αυτών για οποιονδήποτε άλλο σκοπό”. Αντίθετα, ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά παράβαση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων και “χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση των αρμοδίων δικαστικών αρχών”:
-ο Ευάγγελος Φαλάρας, “ως συντονιστής επιχειρήσεων των πυροσβεστικών δυνάμεων, έδωσε εντολή, στο διαχειριστή της εταιρείας που είχε προσέλθει στον τόπο του δυστυχήματος με ειδικά μηχανήματα και φορτηγά του με ισάριθμους οδηγούς, κληθείς να συνδράμει σχετικά το έργο της πυροσβεστικής υπηρεσίας στον τόπο του δυστυχήματος, να απομακρύνει από τον τόπο του δυστυχήματος εγκλήματος τουλάχιστον 300 κυβικά χώματος και αδρανών υλικών καθώς και συντρίμμια των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών”, ενώ οι υπόλοιποι συγκατηγορούμενοί του, “δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψουν την ενέργεια αυτή, μολονότι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο”.
Τονίζεται δε ότι οι κατηγορούμενοι: “είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή βιοτικό συμβάν του προαναφερθέντος σιδηροδρομικού δυστυχήματος – εγκλήματος, προς τον σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που συνίσταται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία (θύματα) υπήρχαν και αγνοούμενοι και εν τέλει παρέμεινε αγνοούμενη η επιβάτιδα Εριέττα Μόλχο”.
