Σοβαρές καταγγελίες από παραγωγούς για εισαγόμενα προϊόντα που πωλούνται ως ελληνικά
Αγρότες και συνεταιριστές καταγγέλλουν ότι εισαγόμενα προϊόντα «βαφτίζονται» ελληνικά και καταλήγουν στα ράφια σε υψηλές τιμές, δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό και παραπλάνηση των καταναλωτών.
Την ίδια ώρα, η αυξημένη ζήτηση ενόψει νηστείας και τα κόστη μεταφοράς επιβαρύνουν περαιτέρω τις τιμές βασικών αγαθών.
Ανατιμήσεις στα νηστίσιμα: Κατεψυγμένα θαλασσινά και πατάτες
Σύμφωνα με συγκρίσεις τιμών από τον Ιούλιο μέχρι σήμερα, το κατεψυγμένο καλαμάρι ανέβηκε από 11,75€ σε 12,68€ το κιλό, ενώ το κατεψυγμένο χταπόδι από 16,01€ σε 16,91€ το κιλό. Ανάλογη τάση παρατηρείται και στις προτηγανισμένες κατεψυγμένες πατάτες, που από 3,10€ το κιλό (τέλη Οκτωβρίου) έφτασαν περίπου 3,55€ μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα. Η νηστεία αυξάνει τη ζήτηση για νηστίσιμα, γεγονός που, όπως επισημαίνεται, ωθεί τις τιμές ανοδικά.
Χάσμα τιμών από το χωράφι στο ράφι
Στα όσπρια, οι αποκλίσεις είναι χαρακτηριστικές. Οι φακές πωλούνται από παραγωγούς 2,5–3,5€ το κιλό, αλλά καταλήγουν στα ράφια σούπερ μάρκετ στα 5–5,6€ το κιλό. Για τα ρεβίθια, παραγωγοί μιλούν για τιμές στο ράφι «πάνω από 5€» το κιλό, με περιπτώσεις συσκευασμένου προϊόντος που φτάνει τα 6,10€ το κιλό.
Τονίζουν ότι η τυποποίηση σε μισόκιλες συσκευασίες «κρύβει» την τελική τιμή ανά κιλό και μπερδεύει τους καταναλωτές.
«Βαφτίσια» και παραπλάνηση: Από τις λαϊκές στα ράφια
Παραγωγοί περιγράφουν πρακτικές όπου μικρές ποσότητες ελληνικού προϊόντος αναμιγνύονται με μεγαλύτερες παρτίδες εισαγωγής και πωλούνται ως ελληνικές. Αναφέρουν επίσης παραπλανητικές τοποθετήσεις και σήμανση στα ράφια (π.χ. φέτα δίπλα σε «λευκό τυρί» με μικρότερη ένδειξη), ενώ στις λαϊκές αγορές, όπως λένε, προϊόντα εισαγωγής εμφανίζονται συχνά ως «ελληνικά». «Ο καταναλωτής μένει απροστάτευτος», σημειώνουν χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι η διάκριση προέλευσης είναι δύσκολη όταν η σήμανση είναι ασαφής ή δευτερεύουσα.
Έντονη είναι η κριτική για την αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών. Όπως μεταφέρθηκε, σε πρόσφατο δελτίο τύπου εργαζομένων γίνεται λόγος για υποστελέχωση της αρμόδιας ανεξάρτητης αρχής με περιορισμένο αριθμό υπαλλήλων σε πανελλαδικό επίπεδο. Παράλληλα, επισημάνθηκε ότι, παρά την ψήφιση διάταξης για ειδική σήμανση προϊόντων που υφίστανται «συρρίκνωση» περιεχομένου με αμετάβλητη συσκευασία, εκκρεμεί η υπουργική απόφαση που θα καθόριζε τις λεπτομέρειες εφαρμογής και επιβολής κυρώσεων. Κατά τους παραγωγούς, το κενό αυτό αφήνει χώρο σε πρακτικές που ζημιώνουν τόσο τους ίδιους όσο και τους καταναλωτές.
Μεταφορικό κόστος και νησιωτικότητα
Επιπλέον, πιέσεις καταγράφονται λόγω κόστους μεταφοράς, ειδικά στα νησιά. Συνεταιριστές αναφέρουν πρόσφατες αυξήσεις ναύλων 7€ ανά τόνο και 9€ για ψυγείο, που μεταφράζονται σε περίπου 230€ επιπλέον για ένα ψυγείο 25 τόνων. «Αυτές οι επιβαρύνσεις περνούν άμεσα στην τελική τιμή», υπογραμμίζουν.
Ως αντίβαρο, αγρότες και συνεταιριστές ζητούν να ενισχυθεί η απευθείας διάθεση προϊόντων και η πρόσβαση των οργανώσεών τους στα σούπερ μάρκετ, ώστε να περιοριστούν οι μεσάζοντες και να ενισχυθεί η ιχνηλασιμότητα. Αναφέρθηκε πρωτοβουλία στην Περιφέρεια Θεσσαλίας για απευθείας πώληση τυποποιημένων οσπρίων στο κέντρο της Λάρισας στις 4 και 5 Δεκεμβρίου, ως κίνηση διαφάνειας και στήριξης του εισοδήματος των παραγωγών.
Την ίδια στιγμή, οι συνεταιρισμοί τονίζουν ότι εφαρμόζουν τα ψηφιακά τιμολόγια και τα ηλεκτρονικά συστήματα τιμολόγησης, ζητώντας η ιχνηλασιμότητα να επεκταθεί ουσιαστικά σε όλη την αλυσίδα, από την εισαγωγή μέχρι το ράφι, με συστηματικούς και επαρκείς ελέγχους.
«Καμπανάκι» για νοθείες στα γαλακτοκομικά
Παράγοντες της αγοράς καταγγέλλουν και φαινόμενα νοθείας στη σήμανση τυριών, επιμένοντας ότι παρά τις καταγγελίες και τους ελέγχους, ορισμένες επιχειρήσεις συνεχίζουν να κυκλοφορούν προϊόντα με παραπλανητικές ετικέτες. «Χωρίς σταθερούς, στοχευμένους ελέγχους και πραγματικές κυρώσεις, τα φαινόμενα θα συνεχιστούν», προειδοποιούν.
Το κοινό αίτημα των παραγωγών συνοψίζεται σε τρία μέτωπα: εντατικοποίηση ελέγχων για την προέλευση, ξεκάθαρη σήμανση με πλήρη ιχνηλασιμότητα και ενίσχυση των συνεταιρισμών ώστε να φτάνουν τα ελληνικά προϊόντα στον καταναλωτή σε δίκαιες τιμές.
Eurostat: Ένας στους επτά Έλληνες ζει σε συνθήκες σοβαρής στέρησης. Στις τελευταίες θέσεις της ΕΕ

Σε χειρότερη κατάσταση βρίσκονται μόνο η Ρουμανία, με ποσοστό 16,8% και η Βουλγαρία, με 15%
Η οικονομική πίεση που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά αποτυπώνεται στα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το 2025. Σχεδόν ένας στους επτά κατοίκους της χώρας βρίσκεται σε συνθήκες σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης, με την Ελλάδα να καταγράφει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ειδικότερα, το 14,9% του πληθυσμού δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει τουλάχιστον επτά από τις 13 βασικές υλικές και κοινωνικές ανάγκες που περιλαμβάνει ο σχετικός ευρωπαϊκός δείκτης. Η επίδοση αυτή είναι υπερδιπλάσια του μέσου όρου της ΕΕ, ο οποίος διαμορφώθηκε στο 6,3%.
Σε χειρότερη θέση βρίσκονται μόνο η Ρουμανία, με ποσοστό 16,8%, και η Βουλγαρία, με 15%. Είναι, μάλιστα, οι μοναδικές τρεις χώρες της Ένωσης όπου ο δείκτης ξεπερνά το 10%.
Στον αντίποδα, τις χαμηλότερες επιδόσεις εμφανίζουν η Σλοβενία (1,9%), η Κροατία και η Πολωνία (2%) και η Κύπρος (2,2%).
Τρεις ελληνικές περιφέρειες μεταξύ των 13 με τη μεγαλύτερη στέρηση
Η εικόνα γίνεται δυσμενέστερη όταν η σύγκριση περνά στο επίπεδο των ευρωπαϊκών περιφερειών. Κεντρική Μακεδονία, Ιόνια Νησιά και Πελοπόννησος συγκαταλέγονται στις 13 περιφέρειες της ΕΕ με τα υψηλότερα ποσοστά σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης.
Στις συγκεκριμένες περιοχές, τα ποσοστά κυμαίνονται από 16,8% έως 27,2%, αναδεικνύοντας ότι οι δυσκολίες δεν κατανέμονται ομοιόμορφα ούτε στο εσωτερικό της χώρας.
Από τις 13 περιφέρειες με τις υψηλότερες επιδόσεις στον δείκτη, οι πέντε βρίσκονται στη Ρουμανία, οι τέσσερις στη Βουλγαρία, οι τρεις στην Ελλάδα και μία στη Γαλλία, στη Γαλλική Γουιάνα.
Τη μεγαλύτερη επιβάρυνση σε ολόκληρη την ΕΕ καταγράφει η περιφέρεια Sud-Est της Ρουμανίας, όπου το ποσοστό φτάνει το 27,2%.
Ενδεικτικές είναι και οι αποκλίσεις μεταξύ των ελληνικών περιφερειών. Η απόσταση ανάμεσα στην περιοχή με το υψηλότερο και εκείνη με το χαμηλότερο ποσοστό ανέρχεται σε 16,1 ποσοστιαίες μονάδες. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες περιφερειακές ανισότητες στην Ευρώπη.
Μεγαλύτερη διαφορά εμφανίζει η Ρουμανία, με 20,8 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ στη Γαλλία η απόκλιση είναι επίσης 16,1 μονάδες.
26,9 εκατ. Ευρωπαίοι σε συνθήκες σοβαρής στέρησης
Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, περίπου 26,9 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετώπισαν σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση το 2025, αριθμός που αντιστοιχεί στο 6,3% του συνολικού πληθυσμού.
Σε σύγκριση με το 2024, όταν το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 6,4%, καταγράφεται μικρή βελτίωση. Σε απόλυτους αριθμούς, περίπου 560.000 λιγότεροι Ευρωπαίοι βρέθηκαν σε αυτή την κατάσταση.
Τη μεγαλύτερη υποχώρηση του δείκτη σημείωσε η Βουλγαρία, με μείωση 1,6 ποσοστιαίων μονάδων, ενώ ακολούθησε το Βέλγιο με πτώση 1,3 μονάδων.
Αντίθετα, σε Τσεχία, Κροατία και Πορτογαλία τα ποσοστά παρέμειναν στα ίδια επίπεδα.
Γυναίκες και παιδιά αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο
Οι ανισότητες αποτυπώνονται και στην κατανομή της στέρησης ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν ότι οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο από τους άνδρες, ενώ τα υψηλότερα ποσοστά εντοπίζονται στα παιδιά.
Συγκεκριμένα, στο σύνολο της ΕΕ, το ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης ανέρχεται σε 6,6% για τις γυναίκες, έναντι 6% για τους άνδρες.
Στα παιδιά κάτω των 18 ετών καταγράφονται τα υψηλότερα ποσοστά, με το 8% των αγοριών και το 7,7% των κοριτσιών να αντιμετωπίζουν σοβαρή στέρηση.
Στην ηλικιακή ομάδα 18-64 ετών, ο δείκτης διαμορφώνεται στο 6,3%. Ωστόσο, και εδώ η επιβάρυνση είναι μεγαλύτερη για τις γυναίκες, με ποσοστό 6,7%, έναντι 5,9% για τους άνδρες.
Για τους πολίτες ηλικίας 65 ετών και άνω, το συνολικό ποσοστό υποχωρεί στο 4,9%. Η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων εξακολουθεί, ωστόσο, να είναι αισθητή: 5,5% για τις γυναίκες και 4,1% για τους άνδρες.
Τι σημαίνει σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση
Ο δείκτης της Eurostat καταγράφει το ποσοστό των ανθρώπων που αδυνατούν, λόγω οικονομικών περιορισμών, να ανταποκριθούν σε τουλάχιστον επτά από τις 13 βασικές ανάγκες και δραστηριότητες που θεωρούνται απαραίτητες για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η δυνατότητα κάλυψης έκτακτων οικονομικών δαπανών, η επαρκής θέρμανση της κατοικίας και η συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες.
Τα στοιχεία για το 2025 καταγράφουν μια μικρή βελτίωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, χωρίς όμως να αλλάζουν τη συνολική εικόνα για την Ελλάδα. Η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης, ενώ οι μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των περιφερειών καταδεικνύουν ότι η οικονομική αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών αποτελεί ιδιαίτερα έντονο πρόβλημα σε συγκεκριμένες περιοχές.











