Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης βάζει δύσκολα και στην Κεντροδεξιά και στην Κεντροαριστερά

Στην πολιτική, όπως και στο ποδόσφαιρο, το κέντρο ορίζει το παιχνίδι. Ή τουλάχιστον αυτό λέει το άγραφο manual κάθε σοβαρής εκλογικής στρατηγικής εδώ και δεκαετίες.

Σε ασύμμετρες συνθήκες, όμως, δεν αμφισβητούνται μόνον τα manual αλλά αυτή καθαυτή η επιρροή, έως και η ίδια η ύπαρξη, του πολιτικού Κέντρου. Εν όψει, δε, σκληρής και μακράς προεκλογικής περιόδου, θα ήταν ίσως χρήσιμο και για τις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις να ρίξουν μια ματιά σε μια μεγάλη πολιτική έρευνα που έγινε πρόσφατα στη Γαλλία.

Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης βάζει δύσκολα και στην Κεντροδεξιά και στην Κεντροαριστερά. Εν ολίγοις, λέει ότι σε όλη την Ευρώπη η Άκρα Δεξιά βρίσκεται σε ανοδική πορεία, διότι οι παλαιοί, μετριοπαθείς ψηφοφόροι θεωρούν το πολιτικό Κέντρο άνευ ουσίας και απαξιωμένο. Και, παρά τις επιφυλάξεις και την αμηχανία τους απέναντι στην Ακροδεξιά, στρέφονται σ’ αυτήν γιατί θεωρούν πως δεν υπάρχει εναλλακτική.

Καθρέφτης αυτής της τάσης γίνεται η Γαλλία, όπως επισημαίνουν η Ντέμπορα Μάτινσον και η Κλερ Έινσλεϊ, οι δύο πολιτικές αναλύτριες που πραγματοποίησαν την έρευνα σε συνεργασία με το Politico.

«Ένα από τα στοιχεία που προέκυψαν με απόλυτη σαφήνεια από την έρευνα είναι ότι η Λεπέν βρίσκεται σε τροχιά νίκης, επειδή, κατά κάποιον τρόπο, είναι η μόνη πραγματική επιλογή που βλέπουν οι ψηφοφόροι», λέει η Μάτινσον.

«Η αίσθηση αταξίας και ηθικής κρίσης δημιουργεί έναν πολιτικό μηδενισμό στην κάλπη», γράφουν οι συντάκτριες της έρευνας. Την ίδια στιγμή, το πολιτικό Κέντρο θεωρείται «διαβρωμένο ή κενό, με μόνο τα άκρα να έχουν απομείνει».

Ειδικά στη Γαλλία, το απαξιωμένο πολιτικό Κέντρο έχει όνομα: Εμανουέλ Μακρόν. Αφού κατέκτησε την εξουσία το 2017 ως το νέο πρόσωπο του γαλλικού -και ευρωπαϊκού- πολιτικού Κέντρου, σήμερα θεωρείται αλαζόνας, αναποτελεσματικός και περισσότερο προσηλωμένος στο διεθνές του προφίλ παρά στη Γαλλία.

Η κατάσταση στη Γαλλία όμως είναι απλώς η ακραία εκδοχή όσων συμβαίνουν και στη Γερμανία, τη Βρετανία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και, ταυτόχρονα, ίσως αποτελεί προειδοποίηση προς τους κεντρώους όλων των χωρών για το πού θα μπορούσαν να οδηγηθούν τα πράγματα.

«Ο χρόνος τελειώνει για το πολιτικό Κέντρο και την Κεντροαριστερά, αν θέλουν να παρουσιάσουν μια ισχυρή εναλλακτική πρόταση», λέει η Έινσλεϊ. «Οι παλαιοί τους ψηφοφόροι μπορούν ακόμη να μεταπειστούν, αλλά αυτή τη στιγμή δεν βλέπουν τίποτα που να τους εμπνέει»…