Πότε πιστώνονται τα χρήματα

Ποιοι θα λάβουν δεύτερη δόση τον Αύγουστο.

Μέχρι αύριο Τρίτη, περίπου 1 εκατομμύριο οικογένειες με παιδιά θα λάβουν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς την έκτακτη οικονομική ενίσχυση των 150 ευρώ.

Έως τις 31 Αυγούστου 2026 θα ακολουθήσει ένας δεύτερος γύρος πληρωμών για τα παιδιά που γεννήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2025 έως και τις 31 Ιουλίου 2026, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι προβλεπόμενοι όροι, μεταξύ των οποίων και η έκδοση ΑΦΜ για τα νεογέννητα από 1η Ιανουαρίου 2026.

Το τελικό ποσό της έκτακτης ενίσχυσης διαμορφώνεται κλιμακωτά ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών (1 παιδί: 150 ευρώ, 2 παιδιά: 300 ευρώ, 3 παιδιά: 450 ευρώ, 4 παιδιά: 600 ευρώ κ.ο.κ.

Η διαδικασία θα ολοκληρωθεί αυτόματα χωρίς να απαιτείται κάποια ενέργεια από την πλευρά των οικογενειών, καθώς όλα τα απαραίτητα στοιχεία έχουν αντληθεί απευθείας από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).

Οι σύγχρονες μητέρες βιώνουν αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αντιφατική μητρότητα»: μια εμπειρία που ταυτόχρονα τις πραγματώνει και τις εξαντλεί

Όλες τις λεπτομέρειες της οικονομικής ενίσχυσης καθορίζει υπουργική απόφαση, σύμφωνα με την οποία:

1.Η ενίσχυση ανέρχεται στα 150 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο με βάση εισοδηματικά κριτήρια.

2.Δικαιούχοι είναι γονείς εξαρτώμενων τέκνων, φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας, που έχουν συνολικό οικογενειακό εισόδημα υπόχρεου, συζύγου ή μέρους συμφώνου συμβίωσης και εξαρτώμενων τέκνων αυτών, ανεξαρτήτως της πηγής προέλευσης, φορολογούμενο και απαλλασσόμενο, πραγματικό και τεκμαρτό:

• Έως 40.000 ευρώ για τον έγγαμο ή μέρος συμφώνου συμβίωσης, προσαυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ για κάθε επιπλέον εξαρτώμενο πέραν του πρώτου τέκνου
• Έως 39.000 ευρώ για τις μονογονεϊκές οικογένειες με εξαρτώμενα τέκνα, προσαυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ για κάθε επιπλέον εξαρτώμενο τέκνο, πέραν του πρώτου. Ως αριθμός εξαρτώμενων τέκνων λογίζεται το άθροισμα κοινών και μη κοινών εξαρτώμενων τέκνων. Μονογονεϊκή οικογένεια με εξαρτώμενα τέκνα θεωρείται η οικογένεια που απαρτίζεται αποκλειστικά από τον γονέα και ένα ή περισσότερα εξαρτώμενα τέκνα.

Η ενίσχυση υπολογίζεται και καταβάλλεται χωρίς την υποβολή αίτησης από τους δικαιούχους, με βάση τα στοιχεία της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος των γονέων και των εξαρτώμενων τέκνων, για το φορολογικό έτος 2024 (φορολογικές δηλώσεις 2025), όπως αυτή έχει διαμορφωθεί έως την τελευταία εργάσιμη ημέρα του Μαΐου 2026. Η ενίσχυση καταβάλλεται έως την 30η Ιουνίου 2026.

Παιδιά που γεννήθηκαν από 1η Ιανουαρίου 2025 έως και 31 Ιουλίου 2026. Η ενίσχυση ή τυχόν επιπλέον ποσό ενίσχυσης καταβάλλεται μέχρι και την 31η Αυγούστου 2026, ως εξής:

• Για τέκνα που έχουν γεννηθεί από την 1η Ιανουαρίου έως και την 31η Δεκεμβρίου 2025, εφόσον έχουν περιληφθεί στην εμπρόθεσμη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του φορολογικού έτους 2025 (φορολογική δήλωση 2026- πίνακας 8.1 Ε1), του υπόχρεου, με βάση τα εισοδηματικά όρια φορολογικού έτους 2025 και
• για τέκνα που έχουν γεννηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2026 έως και την 31η Ιουλίου 2026, εφόσον έχει ζητηθεί για αυτά έκδοση ΑΦΜ μέχρι τις 10 Αυγούστου 2026, με βάση τα εισοδηματικά φορολογικού έτους 2025.

1.Η καταβολή της ενίσχυσης γίνεται με πίστωση του λογαριασμού ΙΒΑΝ του δικαιούχου που έχει γνωστοποιηθεί στην ΑΑΔΕ.

2.Σε περίπτωση κοινής φορολογικής δήλωσης (έγγαμοι / σύμφωνο συμβίωσης) η ενίσχυση καταβάλλεται στο σύνολό της στον υπόχρεο της εκκαθαρισμένης δήλωσης.

3.Για χωριστές δηλώσεις με κοινά τέκνα η ενίσχυση καταβάλλεται κατά το ήμισυ σε κάθε γονέα.

4.Για χωριστές δηλώσεις με μη κοινά τέκνα η ενίσχυση καταβάλλεται κατά το ήμισυ σε κάθε γονέα αν και οι δύο τα δηλώνουν ως εξαρτώμενα. Διαφορετικά στο σύνολό της στον γονέα που τα δηλώνει.

5.Εάν ο ένας εκ των δύο γονέων είναι φορολογικός κάτοικος αλλοδαπής, δικαιούχος της ενίσχυσης είναι μόνο ο έτερος γονέας.

6.Στην περίπτωση χωριστών δηλώσεων εγγάμων, εφόσον δεν έχει υποβληθεί ή εκκαθαρισθεί η δήλωση ενός εκ των δύο γονέων εντός των προθεσμιών δικαιούχος της ενίσχυσης είναι ο έτερος γονέας με βάση τα στοιχεία της εκκαθαρισμένης δήλωσής του.

7.Τα στοιχεία της οικογενειακής κατάστασης και της φορολογικής κατοικίας λαμβάνονται όπως προκύπτουν, κατά περίπτωση, από τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος φορολογικών ετών 2024 και 2025.

8.Σε περίπτωση που κατά τον χρόνο καταβολής της ενίσχυσης έχει αποβιώσει ο ένας εκ των δύο γονέων, η ενίσχυση καταβάλλεται στο σύνολό της στον έτερο γονέα.

9.Κατά τη διαδικασία της καταβολής γίνονται έλεγχοι και στα επιμέρους στοιχεία των εξαρτώμενων τέκνων (ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, κ.λπ.) ή σε τυχόν ασυνέπειες.

10.Η εφάπαξ έκτακτη οικονομική ενίσχυση είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων.

11.Αν διαπιστωθεί ότι τα στοιχεία της δήλωσης βάσει των οποίων υπολογίστηκε η ενίσχυση είναι ανακριβή, με αποτέλεσμα αχρεώστητη καταβολή (εν όλω ή εν μέρει), τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά καταλογίζονται με τόκο από την ημερομηνία χορήγησης της ενίσχυσης.

Πώς οι «εναλλακτικές» διακοπές από επιλογή έγιναν ανάγκη

Κατερίνα Ρίγκου

Αυτό που κάποτε πλασαριζόταν ως εναλλακτικό lifestyle (ελεύθερο κάμπινγκ, διακοπές στο χωριό, road trips στην ηπειρωτική Ελλάδα), σήμερα είναι η μοναδική επιλογή διακοπών για την πλειοψηφία των Ελλήνων.

Την ώρα που τα διεθνή μέσα αποθεώνουν την Ελλάδα ως τον απόλυτο high-end προορισμό, για τη μέση ελληνική οικογένεια το λιμάνι του Πειραιά έχει γίνει απροσπέλαστο.

Από επιλογή, ανάγκη: Πώς η ακρίβεια εξορίζει τους Έλληνες από τα νησιά

Το ελληνικό καλοκαίρι, ως συνώνυμο της ανεμελιάς, της καθολικής πρόσβασης στη θάλασσα και των οικογενειακών αναμνήσεων, κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα χαμένο προνόμιο της μεσαίας τάξης. Την ώρα που τα κυβερνητικά αφηγήματα και οι διεθνείς τίτλοι αποθεώνουν το ένα «τουριστικό θαύμα» μετά το άλλο, η σκληρή πραγματικότητα για τη μέση ελληνική οικογένεια είναι τελείως διαφορετική: το λιμάνι του Πειραιά έχει μετατραπεί σε ένα απροσπέλαστο σύνορο. Αυτό που άλλοτε πλασαριζόταν ως εναλλακτικό lifestyle ή ως μια συνειδητή, «ψαγμένη» επιλογή διακοπών (όπως το κάμπινγκ, τα road trips στην ενδοχώρα ή η απομόνωση στο χωριό), σήμερα αποτελεί τη μοναδική, «βίαιη» επιλογή  για να δουν οι Έλληνες θάλασσα.

Τα μαθηματικά του παραλόγου

Η εξίσωση μιας παραδοσιακής απόδρασης σε κάποιο νησί των Κυκλάδων ή των Δωδεκανήσων για μια τετραμελή οικογένεια (δύο ενήλικες και δύο παιδιά) με ένα αυτοκίνητο απλώς δεν βγαίνει. Τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ακόμη και για κοντινούς προορισμούς, αγγίζουν ή ξεπερνούν τα 500 με 600 ευρώ, απαιτώντας σχεδόν το μισό ενός μέσου μηνιαίου μισθού πριν καν η οικογένεια πατήσει το πόδι της στο νησί.

Αν σε αυτό προστεθεί το κόστος της διαμονής –η οποία έχει εκτιναχθεί λόγω της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης των βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb που εξαφάνισαν τα φθηνά ενοικιαζόμενα δωμάτια– ένα απλό κατάλυμα ζητά πλέον από 120 έως 150 ευρώ τη βραδιά. Μαζί με τα καθημερινά έξοδα για φαγητό, καφέ και τις απλησίαστες ξαπλώστρες, το συνολικό κόστος για μόλις πέντε ημέρες ξεπερνά με ευκολία τα 2.000 ευρώ. Για τον εργαζόμενο των 900 ή 1.000 ευρώ, η παραδοσιακή μορφή διακοπών δεν είναι πλέον επιλογή· είναι ένας οικονομικός εφιάλτης που πρέπει να αποφευχθεί.

Η βίαιη στροφή στο «εναλλακτικό»

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, οι Έλληνες αναγκάζονται να επανασχεδιάσουν τον χάρτη των διακοπών τους, όχι με βάση το πού επιθυμούν να πάνε, αλλά με βάση το πού τους επιτρέπουν τα οικονομικά τους.

Η επιστροφή στο χωριό

Το πατρικό ή το εξοχικό σπίτι στην επαρχία, που κάποτε για τα παιδιά της πόλης φάνταζε ως μια λύση ανάγκης ή «βαρεμάρας», επιστρατεύεται πλέον ως το απόλυτο οχυρό. Η μηδενική δαπάνη για στέγαση είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστούν λίγες ημέρες ανάπαυλας.

Τα road trips της ηπειρωτικής χώρας

Τα πλοία διαγράφονται από τον προγραμματισμό και τη θέση τους παίρνει το οδικό δίκτυο. Προορισμοί στην Πελοπόννησο, την Ήπειρο, τη Στερεά ή τη Δυτική Ελλάδα γνωρίζουν κατακόρυφη αύξηση της εγχώριας ζήτησης. Το αυτοκίνητο γεμίζει με εφόδια και οι οικογένειες αναζητούν παραθαλάσσιους οικισμούς όπου οι τιμές στην εστίαση και τη διαμονή διατηρούν ακόμη μια στοιχειώδη επαφή με την ελληνική πραγματικότητα.

Το κάμπινγκ της «επιβίωσης»

Το οργανωμένο, αλλά και το ελεύθερο κάμπινγκ (παρά τις απαγορεύσεις), παύει να είναι αποκλειστικά νεανική τάση ή στάση ζωής. Ολοένα και περισσότερες οικογένειες στήνουν σκηνές κάτω από τα δέντρα, επιλέγοντας τη σκληρή καθημερινότητα της διαβίωσης στη φύση προκειμένου να προσφέρουν στα παιδιά τους την επαφή με το κύμα που η τουριστική αγορά τους στερεί.

Και για να διευκρινίσω, για την αναμενόμενη αντίδραση «και τι κακό έχουν οι διακοπές στο χωριό, τα road trips ή το camping;», Τίποτα! Ισα ίσα, που είναι υπέροχα. Ευτυχώς η Ελλάδα είναι πανέμορφη, ευτυχώς έχει εκπληκτικές παραλίες τόσο στα νησιά, όσο και στην ηπειρωτική χώρα, ευτυχώς είναι ολόκληρη ένας καλοκαιρινός παράδεισος.  Το κακό είναι ότι δεν πρόκειται πλέον, για την πλειοψηφία των Ελλήνων, για επιλογές, όπως θα έπρεπε, αλλά για μονόδρομο. Και αυτό είναι λάθος. Θα έπρεπε οι διακοπές στο χωριό ή όπου αλλού να είναι επιλογή.

Ένα κοινωνικό δικαίωμα «υπό διωγμό»

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι απλώς οικονομικό· είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Οι διακοπές και η ξεκούραση δεν αποτελούν προϊόν πολυτελείας, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε πολίτη, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ψυχική και σωματική του υγεία.

Όταν ένα κράτος μετατρέπει το σύνολο της νησιωτικής του επικράτειας σε ένα high-end real estate προϊόν, προσβάσιμο σχεδόν αποκλειστικά σε ξένους τουρίστες με υψηλά βαλάντια (που εδώ που τα λέμε ακόμα και για πολλούς τουρίστες πλέον τα νησιά είναι απλησίαστα) , τότε αποκλείει βίαια τους ίδιους του τους πολίτες από τον τόπο τους. Οι Έλληνες μετατρέπονται σε «ξένους» στην ίδια τους τη χώρα, θεατές ενός τουριστικού success story που χτίζεται πάνω στις πλάτες τους, αλλά τους αφήνει απέξω. Το «εναλλακτικό» καλοκαίρι του 2026 δεν είναι μια ρομαντική επιστροφή στην απλότητα· είναι το αποτέλεσμα ενός βίαιου οικονομικού εκτοπισμού και δεν θα έπρεπε.