Ο Αντώνης Καλκαβούρας σχολιάζει μία από τις πιο συγκλονιστικές νίκες στην σύγχρονη ιστορία της «επίσημης αγαπημένης», εξηγεί γιατί οφείλουμε να είμαστε περήφανοι σαν μπασκετικός λαός και πιστεύει ότι το Παγκόσμιο του Κατάρ είναι στο χέρι μας.
Τα είπαμε και μετά την ήττα στην Ρίγα από την Ουκρανία. Με το υλικό που έχουμε διαθέσιμο (υπολογίστε έξι απουσίες πρωτοκλασσάτων διεθνών συν τον ανέτοιμο ακόμη Παπαγιάννη) και με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι παίκτες τέτοια εποχή, θα ήταν φύσει αδύνατον να κάνουμε το πολυπόθητο 2/2 στο πρώτο «παράθυρο» της 2ης φάσης των προκριματικών.
Ίσως, λόγω της μικρότερης διαφοράς στην ποιότητα και λιγότερων παιγμένων παικτών, να ήταν πιο εφικτό στην ουδέτερη “Xiaomi Arena” της λετονικής πρωτεύουσας, αλλά εκεί βρεθήκαμε μέχρι και δύο ταχύτητες πίσω και φάγαμε το «ξύλο της αρκούδας» χωρίς να βγάλουμε αντίδραση!
Και όταν η διαφορά πήγε να ξεφύγει (80-66 στο 36’), απλά θίχτηκε λίγο ο εγωισμός και ευτυχώς που μαζέψαμε την διαφορά και κλείσαμε το ματς με επιμέρους 10-2 για το τελικό 82-76.
Προσωπικά, έχοντας δει τους Ουκρανούς και βλέποντας την πολύ καλή δουλειά που κάναμε στο μαρκάρισμα του Μιχάϊλιουκ (13π. με 3/17 σουτ), δεν χαλάστηκα πολύ από την συνολική εικόνα.
Το αποτέλεσμα το περίμενα, αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς, θα μπορούσαμε να χάσουμε με μεγαλύτερη διαφορά! Οπότε το ανασκούμπωμα του τελευταίου 4λεπτου και ο περιορισμός της ήττας στο -6 και τις δύο κατοχές, με έκαναν να ελπίζω για την ολοκληρωτική αντίδραση μέσα στο “T-Center” και την ολική επαναφορά κόντρα στην πανίσχυρη Ισπανία.
Το εκάστοτε «παράθυρο», άλλωστε, έχει την δική του ξεχωριστή ιδιαιτερότητα και ειδικότερα αυτά του καλοκαιριού, που η «ρόχα» είχε τους περισσότερους διεθνείς της διαθέσιμους και πήγε σε μία σύνθεση με πολύ επιθετικό ταλέντο αλλά σχεδόν υποφερτή «χημεία», χαρακτηρίζονται από το ιδανικό timing για εκπλήξεις!
Μήπως, κάπως έτσι δεν την πατήσαμε κι εμείς τον Ιούλιο και λόγω λανθασμένης διαχέιρισης στην επιλογή κάποιων παικτών, αλλά και της κακής φυσικής κατάστασης της πλειοψηφίας των διεθνών, δεν την πατήσαμε κι εμείς;
Σκεφτείτε ότι χάσαμε από την Ρουμανία από το +14 στα τέλη της 3ης περιόδου, στο ίδιο γήπεδο που η Βουλγαρία του Βεζένκοβ πέρασε θριαμβευτικά με 103-86!
Πίσω στο θέμα μας, όμως, που έχει να κάνει με την αξιοποίηση της «αχιλλείου πτέρνας» των Ίβήρων, έτσι όπως παρουσιάστηκαν στα θερινά παιχνίδια, σε συνδυασμό με τον εγωισμό αλλά και την μπασκετική απάντηση που έδωσαν ο Σπανούλης και οι Έλληνες μπασκετμπολίστες! Παίζοντας με την πλάτη στον τοίχο και έχοντας δεχθεί φυσιολογική μεν αλλά σε μεγάλο βαθμό και κακοπροαίρετη κριτική.
Αν βάλει κάτω κάποιος τα ρόστερ των δύο ομάδων και συγκρίνει την Ελλάδα με την Ισπανία, σε αθλητικότητα, ταλέντο, μέγεθος, ταχύτητα και νεανικότητα, δεν δυσκολευτεί να καταλήξει σε μία χαώδη διαφορά υπέρ των φιλοξενουμένων. Κατ’ αρχάς και οι 12 παίκτες είχαν σεβαστό χρόνο συμμετοχής και αγωνιστικό ρυθμό!
Το πως καταφέραμε και νικήσαμε σε ένα ματς που θα μνημονεύμουμε για πολλά χρόνια, έχει να κάνει με το ότι όλοι οι παίκτες μας πείστηκαν ότι πρέπει να παίξουν με 200% περισσότερο physicality σε σχέση με το προηγούμενο ματς και να μαρκάρουν στο όριο του φάουλ, γιατί τα περισσότερα παιδιά που είχε επιλέξει ο Τσους Ματέο ήταν πολύ ευάλωτα στο σκληρό παιχνίδι.
Δεν είναι τυχαίο ότι μετά το μέσο παθητικό των 67,2 πόντων στα πέντε πρώτα ματς των προκριματικών, στις δύο τελευταίες ήττες από την Γεωργία (στην Τυφλίδα) και από την Πορτογαλία (στην Σαραγόσα), «λύγισαν» από το physical game των αντιπάλων και δέχτηκαν κατά μέσο όρο 93 πόντους!
Δεν υπάρχει αμφιβολία, λοιπόν, ότι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είχε ουκ ολίγα διαστήματα εξαιρετικής αμυντικής προσέγγισης και αυτό έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο για το που θα πάει το ματς.
Όταν ξεκινάς το ματς, δέχεσαι μόλις ένα καλάθι εντός πεδιάς στα πρώτα 4,5 λεπτά και ξεφεύγεις με +9 ή στο δεύτερο 5λεπτο της 3ης περιόδου υποχρεώνεις τους «απέναντι» σε 6 λάθη και δημιουργείς τις προϋποθέσεις για μία διαφορά που έφτασε το +11, τότε ξεκάθαρα δίνεις τον τόνο.
Δεν τελειώνεις εύκολα ένα ματς με 9 κλεψίματα και 22 χαμένες μπάλες, αν δεν μπεις με αμιγώς αμυντικογενές πλάνο.
Ωστόσο, όλο αυτό το αριστουργηματικό θρίλερ που απολαύσαμε δεν θα είχε αίσιο τέλος, χωρίς την σπάνια για την εποχή elite επιθετική βραδιά που μας επεφύλαξαν ο Ντίνος Μήτογλου με τον Τάιλερ Ντόρσει, οι οποίοι σκόραραν από 29 πόντους (είχαν μαζί 12/20 τρίποντα) και διέλυσαν κάθε αμυντικό πλάνο των φιλοξενουμένων!
Φυσικά και κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει την αμέριστη συνεισφορά του ανυπέρβλητου και ακούραστου 37χρονου Νικ Καλάθη (13π. & 8ασ. σε , το step up του Τολιόπουλου (11π.) και την μαχητικότητα που επέδειξαν όλα τα παιδιά που πάτησαν παρκέ και συνευπέγραψαν το ανακουφιστικό 108-106 μετά από 45 λεπτά αγώνα!
Δεν είναι εύκολο για μία παρέα παικτών που μαζεύτηκε μέσα Αυγούστου, να αποδώσει σε τόσο υψηλό επίπεδο ποιότητας, έντασης και διάρκειας μέσα σε δύο εβδομάδες και αυτό καταδεικνύει την δουλειά που έγινε από πλευράς καταρτισμού πλάνου και ψυχολογικής υποστήριξης από τον ομοσπονδιακό τεχνικό και το staff του, καθώς επίσης και τις παραστάσεις, την τεχνογνωσία αλλά και την ικανότητα διαχείρισης που έχουν οι παίκτες μας!
Κι ας μην είναι οι πλέον ταλαντούχοι και αθλητικοί της Ευρώπης! Κι ας βάλαμε αρκετές φορές τα χέρια για να βγάλουμε τα μάτια μας (ειδικότερα με τις αργές επιστροφές και την κάκιστη αντιμετώπιση του transition game των Ισπανών)! Κι ας υποπέσαμε σε 6 μαζεμένα και επί το πλείστον παδιαριώδη λάθη στην 4η περίοδο (8 μαζί με την παράταση)!
Η ουσία είναι ότι πήραμε αυτό που θέλαμε και δώσαμε στον κόσμο που γέμισε το γήπεδο και στήριξε σφόδρα, ότι η προσπάθεια είναι εκεί και θα συνεχιστεί.
Πλέον χάρη και στον «διπλό» της Γεωργίας (98-90 επί της Πορτογαλίας στο Ματοσίνιος) που είχε τα κορμία για να αντιμετωπίσει τον Νεεμάϊας Κέτα των Μπόστον Σέλτικς, η Ελλάδα κρατάει την τύχη στα χέρια της.
Αρκεί βέβαια να αντιμετωπίσει το καθένα από τα τέσσερα εναπομείναντα παιχνίδια σαν έναν ξεχωριστό τελικό! Αρχής γενομένης από το επόμενο εντός έδρας ματς με την ομάδα του Αλεξάνταρ Τζίκιτς (26/11), που χωρίς τους NBAers, Μαμουκελασβίλι (Λος Άντζελες Λέικερς) και Μπιτάτζε (Ορλάντο Μάτζικ) θα χάσει μεγάλο μέρος της δύναμής της και εν συνεχεία στη ρεβάνς με την Ισπανία, που θα παίξει χωρίς τους Μάρα (Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ), Ντε Λαρέα (Ντάλας Μάβερικς), Μίλερ (Λος Άντζελες Κλίπερς) και Γκονζάλες (Μπόστον Σέλτικς).
Η 3η διαδοχική ήττα των Ιβήρων στα προκριματικά, άλλωστε, καθιστά πλέον την Ουκρανία ως φαβορί για την πρώτη θέση (ρεκόρ 6-2), αν και οι ομάδες που έχουν νικήσει την «ρόχα» (η Ελλάδα και η Γεωργία), έχουν τον δικό τους άσο στο μανίκι για τις όποιες ισοβαθμίες.
Σημειωτεόν, ότι όλες οι ομάδες πλην ίσως του Μαυροβουνίου, θα παραταχθούν αποδυναμωμένες στις 4 τελευταίες αγωνιστικές. Γι’ αυτό και η «γαλανόλευκη» των μίνιμουμ τριών προσθηκών (Ρογκαβόπουλος, Παπανικολάου και πιθανά και Παπαγιάννης), μόνο χειρότερη δεν μπορεί να είναι.
Υγ.1: Και μία επισήμανση για τον Έρικ Σπόλστρα, που εκτός από προπονητής των Μαϊάμι Χιτ, θα κουτσάρει την Εθνική των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ. Ο 55χρονος τεχνικός ταξίδεψε στο Πέζαρο και αφού είδε δια ζώσης τους δύο παίκτες του που έπαιξαν στο ματς της Ιταλίας (Φοντέκιο) με την Σερβία (Γιόβιτς), στη συνέχεια μίλησε στους Ιταλούς συναδέλφους και εξήρε την πολιτική του οργανισμού να ενθαρρύνει τους Ευρωπαίους παίκτες να παίζουν με τις Εθνικές ομάδες των χωρών τους.
Υγ.2: Από την στιγμή που μπήκε στον κόπο, όμως, καλό θα ήταν να αναφερθεί και στο θέμα του Αντετοκούνμπο, στον οποίο το «αφεντικό» του (Πατ Ράιλι) στην ουσία «απαγόρευσε» να παίξει με την Ελλάδα, υπό τον φόβο του ενδεχόμενου τραυματισμού. Όταν το «πουλάμε», καλό θα είναι να το κάνουμε σωστά…
Ξέσπασμα Σπανούλη: “Εδώ ξεχνάμε πολύ εύκολα, περιμένουμε στη γωνία σαν σαλιγκάρια, μόλις γίνει κάτι κακό, για να κράξουμε”
Γράφει η Κωνσταντίνα Αρμακόλα
Ξέσπασε ο Βασίλης Σπανούλης στη συνέντευξη Τύπου μετά τη νίκη της Εθνικής Ελλάδας κόντρα στην Ισπανία για τη δεύτερη αγωνιστική της Β’ φάσης του MundoBasket 2027.
Η Εθνική Ελλάδας παραμένει ζωντανή για την πρόκριση στο MundoBasket 2027, καθώς νίκησε την Ισπανία στην παράταση με 108-106 στο Telekom Center Athens.
Μετά το τέλος της αναμέτρησης, ο Βασίλης Σπανούλης ξέσπασε στη συνέντευξη Τύπου με αφορμή την κακοπροαίρετη κριτική που υπερβαίνει τα όρια της Εθνικής μπάσκετ και “πηγαίνει σε κριτική μέσω ομάδων και στοχοποιούνται αθλητές”.
Αναλυτικά, όσα ανέφερε ο Σπανούλης
“Καταρχήν ευχαριστώ. Δεύτερον η κριτική είναι μέρος του αθλητισμού και του μπάσκετ και είμαστε μεσογειακή χώρα και μας αρέσει η κριτική, όπως αρέσει και σε άλλες χώρες, αλλά εδώ είναι έντονη. Εγώ προσωπικά δεν είχα ποτέ πρόβλημα με την κριτική. Πιστεύω πως η κριτική με έκανε πολλές φορές αυτό που με έκανε ως μπασκεμπολίστα και θα με κάνει αυτό που θα γίνω ως προπονητής. Απλώς κάποιες φορές πιστεύω πως η κριτική υπερβαίνει μερικές φορές τα όρια. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι. Η Εθνική ομάδα είναι εθνική ομάδα και στα καλά και στα άσχημα. Βλέπουμε τεράστιες εθνικές με μύθους προπονητές να έχουν αποτύχει. Δεν γίνεται συνέχεια να πετυχαίνεις. Μπορούμε όμως να θυμηθούμε τα δύο τελευταία χρόνια τι έχει κάνει αυτή η ομάδα; Μπορούμε να θυμηθούμε πως μετά από 16 χρόνια περάσαμε Ολυμπιάδα και πήγαμε στον προημιτελικό; Μπορούμε να θυμηθούμε πως μετά από 16 χρόνια πήραμε μετάλλιο; Γιατί ξεχνάμε πολύ εύκολα εδώ. Λες, και περιμένουμε σαν σαλιγκάρια στην γωνία που γίνεται κάτι κακό, κατευθείαν να κράξουμε.
Ναι, κριτική θα γίνει. Πιστεύετε πως εμάς αρέσει που χάσαμε; Μας αρέσει που δεν παίξαμε καλά; Είμαστε οι πρώτοι που στεναχωριόμαστε και αυτό το έδειξε και ο κόσμος σήμερα. Δεν είναι όλα έτσι, πρέπει να τα βάζουμε όλα σε μία ισορροπία. Εγώ, είμαι υπέρ της κριτικής και τα media να κάνουν τη δουλειά τους και εμείς να κάνουμε τη δουλειά μας. Πρέπει να γίνεται κριτική, αυτή είναι η δουλεία μας και εμάς η δουλεία μας είναι τη δεχόμαστε και να κοιτάμε τον εαυτό μας τον καθρέφτη. Θεωρώ υπερβαίνει τα όρια της κριτικής για μπάσκετ της Εθνικής ομάδας και πηγαίνει σε κριτική μέσω ομάδων και στοχοποιούνται αθλητές, διάφοροι άνθρωποι, λόγω ομάδων. Εδώ δεν είναι ομάδες, εδώ είναι η Εθνική ομάδα. Εδώ αντιπροσωπεύουμε την πατρίδα μας και εγώ όπως είχε πει άλλη φορά, θα μπορούσα να είχα πάρει το μετάλλιο και να είχα φύγει και να πω φεύγω, αλλά είμαι πατριώτης, είμαι περήφανος Έλληνας.
Αντιπροσωπεύω την Εθνική ομάδα της χώρας μου και στα καλά και στα άσχημα. Ο αθλητισμός έχει μόνο καλά; Δηλαδή τι να πούμε για την Ισπανία; Που είναι μια εκπληκτική ομάδα με εκατομμύρια και άφθονο ταλέντο. Τι σημαίνει αυτό; Κάθε φορά θα πετυχαίνεις; Μπορεί να αποτύχουμε και τι έγινε; Θα ξανά φτιάξουμε την ομάδα. Είτε είμαι εγώ, είτε κάποιος άλλος. Λογικό είναι. Δηλαδή γιατί όταν δεν πετυχαίνει είναι άχρηστοι οι παίκτες, άσχετος ο προπονητής, άσχετος ο πρόεδρος, δεν έχουμε ταλέντα. Έτσι θα πάμε μπροστά; Μα δεν θα πάμε έτσι μπροστά. Πρέπει να υπάρχει ενότητα και η κριτική είναι καλοδεχούμενη και η καλή και η κακή και η αυστηρή. Είμαι υπέρ, αλλά ξέρω επειδή είμαι στην Ελλάδα πολλά χρόνια, ότι η κριτική πολλές φορές υπερβαίνει τα όρια για λόγους ομάδων και αυτό πρέπει να τελειώνει από την Εθνική ομάδα ή άμα δεν τελειώνει τζάμπα χαλάτε μελάνι. Γιατί προφανώς δεν αγγίζει κανένα και εμείς προχωράμε και θα παίζουμε”.
Για το αν έχουν επηρεαστεί οι παίκτες ψυχολογικά: “Όχι, δεν είναι επηρεασμένοι ψυχολογικά. Έχουν παίξει τεράστια ματς, έχουν όλοι κερδίσει ευρωπαϊκά, τίτλους με τις ομάδες τους, μετάλλια. Δεν είναι επηρεασμένοι. Απλώς, όλοι ξέρουμε πολύ καλά και οι άλλες ομάδες, ότι τα παράθυρα είναι ένα υπερβολικά δύσκολο πράγμα για όλους μας. Και για έμενα προσωπικά, για τους παίκτες και για όλους τους παίκτες των εθνικών ομάδων. Έχουμε άλλη ομάδα τον Ιούνιο, άλλη τώρα, άλλη μετά. Δεν ένα Ευρωμπάσκετ, μία Ολυμπιάδα ή ένα Παγκόσμιο για να προετοιμαστείς. Καλώς ή κακώς έτσι έχουν τα πράγματα. Είναι στο χειρότερο σημείο για όλες τις εθνικές ομάδες που υπάρχει.
Όταν τελειώνει ένα παράθυρο, αντί να γίνουν οκτώ αγώνες και να ενωθούμε και να κάνουμε προετοιμασία για να παίξουμε. Είναι ένα παράθυρο όταν τελειώνει η χρονιά μετά από 15 μέρες που είσαι σκασμένος και εξουθενωμένος και ένα παράθυρο πριν καν ξεκινήσουμε την προετοιμασία που πρέπει ξανά να είσαι σε καλή φόρμα, ενώ όλες οι ομάδες παίζουν φιλικά για να είσαι σε καλή φόρμα για τέλος Σεπτεμβρίου. Δεν είναι εύκολο. Και δεν το λέω τώρα επειδή κερδίσαμε. Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος, με ξέρετε όλοι πολύ καλά. Δεν θα βγω τώρα να μιλήσω που κερδίσαμε. Εγώ είμαι ισορροπημένος άνθρωπος και έτσι θέλω να είναι και οι παίκτες μου, ισορροπημένοι και στα καλά και στα άσχημα. Απλώς, λέω αυτό που αισθάνομαι και αυτό που είναι πραγματικότητα κατά την άποψή μου”.
Για το τι έπαιξε ρόλο στη νίκη Εθνικής: “Καταρχήν, παίξαμε με μία εξαιρετική ομάδα που έχει πολλά νέα παιδιά. Βλέπουμε πως πιέζουν, πως τρέχουν, πως σουτάρουν. Πιστεύω ότι είχαμε αρκετό δίκιο με την Ουκρανία, εξηγήσαμε τα πάντα, είχαμε μία πολύ ειλικρινή κουβέντα. Είχαμε ένα μεγάλο meeting στο οποίο εξηγήσαμε τα πάντα και είπαμε πως πρέπει να παίξουμε και πως πρέπει να αντιδράσουμε. Γυρίσαμε εξαιρετικά την μπάλα σε αρκετές περιπτώσεις, είχαν καλές αποστάσεις τα παιδιά, χτυπήσαμε καλά της αδυναμίες τις δικές τους.
Κάποιες φορές πιστεύω κουραστήκαμε. Είχαμε πει να ξεκινήσουμε πολύ δυνατά το παιχνίδι, γιατί και να φύγουμε ακόμα με 8-10 πόντους, αυτός ήταν ο στόχος μας γιατί ήξερα ότι θα κουραστούμε. Είδαμε ότι ενώ ξεκινήσαμε πολύ καλά, αρχίζαμε και κουραζόμασταν. Ο Ντίνος έπαιζε με κράμπες σε όλο το παιχνίδι και δεν ζήτησε ποτέ να βγει έξω. Ο Βασίλης ήρθε εδώ να παίξει χωρίς προπόνηση. Μέχρι και ο τελευταίος παίκτης έδωσε κάτι στην ομάδα και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Κερδίσαμε έναν σπουδαίο αντίπαλο, αλλά πιστεύω πως ήμασταν και εμείς σπουδαίοι σήμερα και κάναμε καταπληκτικό παιχνίδι. Δείξαμε ότι όταν είμαστε πραγματικά συγκεντρωμένοι και το θέλουμε πολύ μπορούμε να κοντράρουμε τον οποιοδήποτε”.
Για την τελευταία φάση της αναμέτρησης: “Έχω δει στη ζωή μου πολλές φορές, ως παίκτης και ως προπονητής, να γίνονται πολλά λάθη σε παγίδες πίσω από το μισό γήπεδο. Οπότε θεώρησα να βάλω πέντε παίκτες που σουτάρουν καλά τις βολές και τη δεύτερη φορά τον Νικ να κάνει την πάσα, που είναι καλός πασέρ. Ήξερα ότι θα μας κάνουν φάουλ, θα μας κάνουν παγίδα. Είχαμε πει να πασάρουμε την μπάλα, ο Τάιλερ δεν πάσαρε εκεί πέρα, αλλά αυτό ήταν το σκεπτικό. Ήξερα ότι έχουμε καλούς παίκτες στις βολές και εμπιστεύτηκα ότι θα βάλουν τις βολές και ότι θα πάμε πάνω με τρεις πόντους.
Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον κόσμο που ήταν εδώ πέρα, που μας στήριξε και είχαμε μία καταπληκτική ατμόσφαιρα. Και για ακόμα μία φορά έδειξε πόσο αγαπάμε τη χώρα μας, πως ενωνόμαστε οι Έλληνες στα δύσκολα και πραγματικά μας βοήθησαν πάρα πολύ”.
