Ο Ηρακλής δεν πανηγύρισε χθες το γεγονός ότι αναδείχθηκε πρωταθλητής στην Super League 2, γιόρτασε την επιστροφή του η οποία έχει ισχυρό αποτύπωμα συνολικά και πολλαπλά μηνύματα.
Ο Ηρακλής γιόρτασε την επιστροφή του στη Stoiximan Super League με τον κόσμο και τους παίκτες να το απολαμβάνουν με την ψυχή τους, σε ένα Καυτανζόγλειο που έμοιαζε να έχει εικόνα από το… μέλλον με 10.000 φίλους των Κυανόλευκων να απολαμβάνουν τις στιγμές.
Η χθεσινή φιέστα δεν ήταν μια συνηθισμένη γιορτή τίτλου, ούτε περιορίστηκε στο γεγονός ότι οι Κυανόλευκοι κατέκτησαν το πρωτάθλημα της Super League 2. Αυτό ήταν απλώς η αφορμή. Η χθεσινή γιορτή ήταν κάτι πολύ πιο βαθύ, πολύ πιο ουσιαστικό συλλογικά για τον οργανισμό, γιατί επί της ουσίας σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας εποχής για τον σύλλογο.
Μιας εποχής που αυτή τη φορά δείχνει να έχει θεμέλια γερά και στέρεα, χωρίς τις παθογένειες και τα λάθη του παρελθόντος. Η παρουσία της διοίκησης του Παναγιώτη Μονεμβασιώτη λειτουργεί ως εγγύηση ότι ο Ηρακλής δεν επιστρέφει απλώς στη μεγάλη κατηγορία για να… περάσει, αλλά για να μείνει και να χτίσει κάτι που θα έχει διάρκεια. Αυτό ήταν το πραγματικό μήνυμα της βραδιάς, πέρα από τα χαμόγελα και τη γιορτινή ατμόσφαιρα. Και αυτός θα πρέπει να είναι και ο μεγάλος στόχος όλων.
Οι εικόνες που βγήκαν από το Καυτανζόγλειο ήταν συγκλονιστικές. Μικρά παιδιά που ίσως για πρώτη φορά έβλεπαν τον Ηρακλή να πανηγυρίζει, οικογένειες ολόκληρες στις εξέδρες, γονείς που μετέφεραν τη δική τους αγάπη στα παιδιά τους, έφηβοι, αλλά και άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν ζήσει όλες τις εποχές του συλλόγου. Και φυσικά η παρουσία της κυρίας Χάιδως, μιας μορφής που έχει ταυτιστεί με την ιστορία του Ηρακλή, έδωσε έναν ακόμη πιο συγκινητικό τόνο, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον.
Ήταν στιγμές που δεν έμειναν μόνο μέσα στο γήπεδο. Ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα και θύμισαν σε όλους τι σημαίνει Ηρακλής και πόσο πολύ είχε λείψει από τη μεγάλη κατηγορία. Γιατί ο Ηρακλής δεν είναι απλώς μια ομάδα που ανέβηκε, αλλά ένα κομμάτι της ίδιας της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου που για εννιά χρόνια έλειπε από το φυσικό του περιβάλλον.
Για την επόμενη μέρα, τα σχέδια της διοίκησης, το αγωνιστικό πλάνο και το πού μπορεί να φτάσει αυτή η ομάδα, υπάρχει ακόμη χρόνος για να αναλυθούν. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η επιστροφή δεν αντιμετωπίζεται ως μια απλή επιτυχία, αλλά ως αφετηρία. Αφετηρία για να ξαναχτιστεί ο σύλλογος σε όλα τα επίπεδα, με σταθερότητα και προοπτική.
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως ο Ηρακλής είναι ξανά εδώ. Και μόνο αυτό αλλάζει τις ισορροπίες, δίνει χρώμα στο πρωτάθλημα και κάνει συνολικά το ελληνικό ποδόσφαιρο πιο πλούσιο. Γιατί από αυτή την επιστροφή δεν κερδίζει μόνο ο ίδιος ο σύλλογος, αλλά ολόκληρο το ποδοσφαιρικό οικοδόμημα της χώρας μας.
