Μαρία-Ειρήνη Δημουλά
Ο Ανδρεας Παπανδρέου ίσως κατέβει στην Ανατολική Αττική μετά τις τελευταίες εξελίξεις ώστε να καλύψει το κενό του Μανώλη Χριστοδουλάκη;
Βαρύ κλίμα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τον Χριστοδουλάκη λόγω του «καρτέλ της υγείας»
Ακόμη και εισηγήσεις να ζητήσει την παραίτηση του Μανολη Χριστοδουλακη από την βουλευτική έδρα, ή έστω, από τη θέση που κατέχει στη σκιώδη κυβέρνηση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δέχεται ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Το κλίμα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τον βουλευτή ανατολικής Αττικής είναι εξαιρετικά βαρύ, μετά το δημοσίευμα της εφημερίδας δημοκρατία, που αποκαλύπτει τις δουλειές εκατομμυρίων ευρώ, τις οποίες παίρνει από το υπουργείο υγείας με σύστημα απευθείας αναθέσεων η οικογενειακή επιχείρηση του βουλευτή. Μάλιστα, το γεγονός ότι ο ίδιος ο κύριος Χριστοδουλάκης, στην απάντησή του, αποφεύγει να μιλήσει επί της ουσίας και καταγγέλλει απλώς το βούρκο και τη λάσπη, έχει δημιουργήσει πρόσθετα ερωτήματα και έχει επιβαρύνει έτι περαιτέρω το κλίμα σε βάρος του. Άλλωστε, αξίζει να σημειωθεί ότι και η ανακοίνωση της οικογενειακής εταιρείας, στην οποία παραπέμπει ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, επιβεβαιώνει τις δουλειές, και εξηγεί ότι οι απευθείας αναθέσεις οφείλονται στο γεγονός ότι εδώ και 30 χρόνια τα λογισμικά συστήματα των νοσοκομείων έχουν κατασκευαστεί από την ίδια την εταιρία, οπότε ουσιαστικά οι προσφορές που δίνει έκτοτε είναι ασυναγώνιστες.
Όσο κι αν στη συγκεκριμένη διαδικασία δεν υπάρχει κάτι παράνομο, είναι προφανές ότι τέτοιου τύπου αποκαλύψεις δημιουργούν ερωτήματα για το πόσο αξιόπιστη αντιπολίτευση μπορεί να ασκήσει ένα
κόμμα, και πόσο ειλικρινής είναι η πρόθεση και η διακήρυξη περί πολιτικής αλλαγής. Πέραν αυτών, σε εσωκομματικό επίπεδο, το γεγονός ότι ο Μανώλης Χριστοδουλάκης επέλεξε πρόσφατα να κρατήσει αποστάσεις από τον δήμαρχο αθηναίων Χάρη Δούκα και να συμπήξει εσωκομματική συμμαχία με το Νίκο Ανδρουλάκη, καθιστά για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ακόμη δυσκολότερη την εξίσωση της διαχείρισης της εν λόγω αποκάλυψης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αποκάλυψη για τις δουλειές της οικογενειακής εταιρείας του Μανώλη Χριστοδουλάκη δεν είναι η πρώτη σκιά σε ό,τι αφορά στο κατά πόσον είναι ασυμβίβαστος και ανένδοτος ο αγώνας που δίνει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατά της νέας Δημοκρατίας. Είχε προηγηθεί η αποκάλυψη για την απόσπαση της συζύγου του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, αλλά και η επί έτη πολλά συγκυβέρνηση της νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ στο τεχνικό επιμελητήριο Αθηνών– συγκυβέρνηση που είχε φτάσει στο σημείο ακόμη και της αιμοδοσίας με διαφημιστικά προγράμματα συγκεκριμένης επικοινωνιακής εταιρείας, που συνδέεται με την «ομάδα αλήθειας» της νέας Δημοκρατίας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, γιος του Γιώργου Παπανδρέου από τον πρώτο του γάμο με την Κύπρια Εύα Ζησιμίδου, βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, καθώς οι σχετικές πληροφορίες τον θέλουν να εξετάζεται ως πιθανός υποψήφιος στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου έχει επιλέξει να ζει και να εργάζεται.
Ο 44χρονος έχει ακολουθήσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ακαδημαϊκή και επαγγελματική διαδρομή, μακριά μέχρι σήμερα από την ενεργό πολιτική. Αρχικά φοίτησε στο Αμερικανικό Κολέγιο και στη συνέχεια βρέθηκε στη Βοστόνη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου ξεκίνησε σπουδές στα οικονομικά. Στην πορεία, όμως, αποφάσισε να αλλάξει κατεύθυνση και ταξίδεψε στη Σουηδία, όπου σπούδασε Κοινωνιολογία. Ακολούθησε η μετακίνησή του στο Λονδίνο, προκειμένου να ολοκληρώσει τις σπουδές του στις Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Κεντ.
Η Κρήτη αποτέλεσε τελικά τον τόπο στον οποίο εγκαταστάθηκε. Εκεί συνέχισε την ακαδημαϊκή του πορεία, πραγματοποιώντας μεταπτυχιακές σπουδές στο Μεσογειακό Αγρονομικό Ινστιτούτο Χανίων (ΜΑΙΧ), ενώ παράλληλα δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στον χώρο της κοινωνιολογίας, της συμβουλευτικής και της διαμεσολάβησης.
Για αρκετά χρόνια ο ίδιος απέφευγε τη δημόσια έκθεση και δεν είχε δείξει πρόθεση να ακολουθήσει τα πολιτικά βήματα της οικογένειάς του. Το ενδιαφέρον γύρω από το πρόσωπό του ενισχύθηκε ιδιαίτερα μετά τη σπάνια τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΤ στον Απόστολο Μαγγηριάδη, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τον θάνατο του παππού του, Ανδρέα Παπανδρέου.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης μίλησε με προσωπικό τρόπο για τις αναμνήσεις του από τον ιστορικό πρωθυπουργό, παρουσιάζοντας μια πλευρά του που δεν σχετίζεται μόνο με την πολιτική του πορεία. Τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο αυθεντικό, με χιούμορ και έντονη ανθρώπινη πλευρά, ο οποίος προσπαθούσε, παρά τις μεγάλες επαγγελματικές του υποχρεώσεις, να περνά ποιοτικό χρόνο με τα εγγόνια του.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον τρόπο με τον οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου επικοινωνούσε μαζί τους. Όπως ανέφερε, συχνά χρησιμοποιούσε το χιούμορ και τα πειράγματα για να τους βοηθήσει να αναγνωρίζουν τα λάθη τους και να γίνονται καλύτεροι, χωρίς να τους δημιουργεί την αίσθηση ότι τους επιπλήττει. Παράλληλα, υποστήριξε πως ο παππούς του προσπαθούσε να κρατά την πολιτική μακριά από την οικογενειακή ζωή.
Σύμφωνα με την αφήγησή του, οι πολιτικές συζητήσεις μέσα στην οικογένεια δεν αφορούσαν τόσο συγκεκριμένα πρόσωπα, κόμματα ή πολιτικές εξελίξεις. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ενδιαφερόταν περισσότερο να συζητά με τα μέλη της οικογένειας για τη δημοκρατία, την ελευθερία, την κοινωνία και τις αξίες που θα έπρεπε να διέπουν τη ζωή ενός πολίτη.
Ο ίδιος θυμήθηκε και ένα περιστατικό από τα παιδικά του χρόνια, όταν ο πατέρας του τον είχε πάρει μαζί του σε ομιλία του παππού του. Επειδή το πλήθος ήταν τόσο μεγάλο, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν μπορούσε να τον οδηγήσει μέχρι τη σκηνή. Έτσι, άνθρωποι από τον κόσμο τον πήραν από το χέρι και τον οδήγησαν κοντά στον Ανδρέα Παπανδρέου, δημιουργώντας μια ανάμνηση που έχει μείνει έντονα χαραγμένη στη μνήμη του.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξης αφορούσε το γεγονός ότι ο ίδιος φέρει το όνομα Ανδρέας Παπανδρέου, ενώ προέρχεται από μια οικογένεια στην οποία τρεις γενιές έχουν συνδεθεί με την πρωθυπουργία της χώρας. Όπως εξήγησε, δεν αισθάνθηκε ποτέ ότι το όνομα δημιουργούσε κάποια υποχρέωση να ακολουθήσει πολιτική διαδρομή.
Αντίθετα, όπως ανέφερε, η οικογένεια μεγάλωσε χωρίς να αντιμετωπίζει την πολιτική κληρονομιά ως κάτι που έπρεπε υποχρεωτικά να συνεχιστεί. Το όνομα, σύμφωνα με τον ίδιο, αποτέλεσε περισσότερο μια ιδιαίτερη εμπειρία ζωής και όχι ένα βάρος που έπρεπε να κουβαλήσει.
Στη συνέντευξή του είχε επίσης ξεκαθαρίσει ότι δεν είχε μέχρι τότε σκεφτεί τον εαυτό του ως πολιτικό. Υποστήριξε ότι κανείς δεν θα έπρεπε να θεωρεί πως πρέπει να πολιτευτεί απλώς και μόνο επειδή φέρει ένα γνωστό πολιτικό όνομα. Για τον ίδιο, η συμμετοχή στα κοινά μπορεί να εκφραστεί με πολλούς τρόπους και όχι αποκλειστικά μέσα από την κατοχή ενός πολιτικού αξιώματος.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει εξάλλου υποστηρίξει ότι κάθε πολίτης μπορεί να προσφέρει στην κοινωνία μέσα από την επαγγελματική του δραστηριότητα, την οικογένεια και τη συμμετοχή του στην καθημερινή ζωή. Όταν μάλιστα ρωτήθηκε εάν αποκλείει το ενδεχόμενο να ασχοληθεί κάποια στιγμή με την πολιτική, δεν έδωσε μια απόλυτη απάντηση, αφήνοντας το ενδεχόμενο ανοιχτό.
Επαγγελματικά, έχει δηλώσει ότι είναι κοινωνιολόγος και έχει ασχοληθεί με τη συμβουλευτική, κοινωνιολογικές μελέτες και διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους. Η προσέγγισή του στην κοινωνιολογία είναι ιδιαίτερα πρακτική, καθώς θεωρεί ότι δεν αρκεί η θεωρητική γνώση και η μελέτη μέσα από τα βιβλία. Για τον ίδιο, απαραίτητη είναι η άμεση επαφή με την κοινωνία και η προσπάθεια να διαπιστώνεται στην πράξη εάν όσα μελετώνται θεωρητικά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Σήμερα ασχολείται με τη διαμεσολάβηση, την οποία έχει χαρακτηρίσει ως μια μορφή «κοινωνιολογίας σε πρώτο πρόσωπο», καθώς η συγκεκριμένη δραστηριότητα τον φέρνει σε άμεση επαφή με ανθρώπους και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αναφέρθηκε εκτενώς και στην πολιτική παρακαταθήκη του παππού του. Εκτίμησε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου εξέφρασε μια κοινωνική αλλαγή που είχε ήδη ωριμάσει στην ελληνική κοινωνία και προχώρησε σε σημαντικές κοινωνικές τομές. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι βασική επιδίωξη του ιστορικού ηγέτη ήταν η δημιουργία μιας κοινωνίας με περισσότερες ευκαιρίες για όλους.
Για τον ίδιο, οι κοινωνικές ανισότητες δεν συνδέονται αποκλειστικά με τις οικονομικές διαφορές. Εξίσου σημαντικό ρόλο παίζει η πρόσβαση των πολιτών σε ευκαιρίες, όπως η παιδεία και η υγεία. Αν οι ευκαιρίες δεν είναι ισότιμες, τότε, όπως υποστήριξε, ο πλούτος από μόνος του δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι υπάρχει πραγματική κοινωνική ανάπτυξη.
Αναφερόμενος στη σύγχρονη εποχή, τόνισε ακόμη τη σημασία της τεχνολογίας και της αξιοποίησής της προς όφελος της κοινωνίας. Όπως εξήγησε, η ανάπτυξη δεν μπορεί να θεωρείται ολοκληρωμένη όταν δεν μεταφράζεται σε πραγματικό όφελος για το σύνολο των πολιτών.
Ο ίδιος εμφανίστηκε επίσης ιδιαίτερα θετικός απέναντι στην ιδέα μιας πολιτικής που δεν θα βασίζεται αποκλειστικά σε ισχυρές προσωπικότητες. Κατά την άποψή του, η εποχή της προσωπολατρίας σταδιακά υποχωρεί και μεγαλύτερη σημασία αποκτούν οι ομάδες και η συλλογική δράση. Η σύγχρονη πολιτική, όπως εκτίμησε, χρειάζεται τη συνεργασία πολλών διαφορετικών ανθρώπων προκειμένου να επιτευχθούν ουσιαστικοί στόχοι.
Παράλληλα, επέμεινε στην ανάγκη η πολιτική να έχει ως αφετηρία την πραγματική κοινωνία και όχι αποκλειστικά τα μέσα ενημέρωσης ή τα κοινωνικά δίκτυα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ένας πολιτικός δεν δημιουργείται μέσα σε ένα τηλεοπτικό στούντιο ή μέσα από τους αλγόριθμους των social media, αλλά μέσα από την πραγματική επαφή με την κοινωνία.
Η σημερινή συζήτηση γύρω από το πρόσωπό του αποκτά έτσι ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο άνθρωπος που μέχρι σήμερα είχε επιλέξει να κρατά αποστάσεις από την ενεργό πολιτική, παρά το βαρύ πολιτικό επώνυμο που φέρει, βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο σεναρίων για πιθανή κάθοδο στο Ηράκλειο.
Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει υπάρξει από την πλευρά του επίσημη ανακοίνωση για πολιτική υποψηφιότητα. Η προηγούμενη δημόσια τοποθέτησή του δείχνει ότι δεν είχε αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, χωρίς όμως να έχει προαναγγείλει κάποια συγκεκριμένη πολιτική κίνηση. Το αν τελικά θα αφήσει την κοινωνιολογία και τη διαμεσολάβηση για να περάσει στον χώρο της ενεργού πολιτικής είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί στην πράξη.
