Η πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το μέλλον της ευρωπαϊκής κτηνοτροφίας – με εισηγητή τον Ιταλό ευρωβουλευτή της ομάδας των Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών, Carlo Fidanza – έχει ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον. Όχι μόνο για το περιεχόμενό της. Αλλά για το τι αποκαλύπτει.
Στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπερψηφίστηκε πρόσφατα η έκθεση Fidanza, από τον Ιταλό ευρωβουλευτή της ομάδας Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών Carlo Fidanza, για το μέλλον της ευρωπαϊκήςκτηνοτροφίας. Την ψήφισαν σχεδόν όλοι οι παρόντες Έλληνες ευρωβουλευτές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της Νέας Δημοκρατίας. Στην Ελλάδα, αυτή η ψήφος δεν έγινε θέμα. Δεν ανακοινώθηκε, δεν αναλύθηκε, δεν αξιοποιήθηκε πολιτικά. Για λόγους που δεν είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς.
Τι λέει η έκθεση
Η έκθεση δεν είναι τεχνική παρέμβαση. Είναι πολιτική κατεύθυνση. Προτείνει ενίσχυση του προληπτικού εμβολιασμού ζώων όπου είναι επιστημονικά εφικτός, δημιουργία ευρωπαϊκών στρατηγικών αποθεμάτων εμβολίων, ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, όπως τα εμβόλια DIVA που επιτρέπουν τη διάκριση μολυσμένων από εμβολιασμένα ζώα, ενιαία βάση δεδομένων εμβολιασμών και μηχανισμό έγκαιρης προειδοποίησης. Ο κεντρικός άξονας είναι σαφής: η μαζική θανάτωση ζώων πρέπει να αποφεύγεται και ο εμβολιασμός να αποτελεί βασικό πυλώνα πολιτικής, όχι μέτρο ανάγκης.
Η ελληνική πραγματικότητα που οδήγησε εκεί
Η αναφορά στην ελληνική εμπειρία δεν είναι τυχαία. Στη Θεσσαλία, η ευλογιά των αιγοπροβάτων οδήγησε σε μαζικές θανατώσεις και οικονομική ασφυξία. Στη Λέσβο, ο αφθώδης πυρετός εξαπλώθηκε με ταχύτητα που ανέδειξε σοβαρά κενά ετοιμότητας. Και στις δύο περιπτώσεις, η αντίδραση ήρθε όταν η κρίση είχε ήδη φτάσει στο αναπόφευκτο, στο σημείο που η ευρωπαϊκή πολιτική λέει ρητά ότι δεν πρέπει να φτάνουμε.
Δύο γραμμές από την κυβέρνηση της ΝΔ
Αυτό που αναδύεται δεν είναι εσωτερική διαφωνία. Είναι κάτι πιο συγκεκριμένο.Η ίδια πολιτική δύναμη ψηφίζει στις Βρυξέλλες υπέρ μιας σαφούς στρατηγικής και στην Αθήνα επιλέγει να μην την υπερασπιστεί. Η κυβερνητική στάση στο εσωτερικό χαρακτηρίζεται από επιφυλάξεις και «ίσες αποστάσεις», μια γλώσσα που απουσιάζει παντελώς από τις ευρωπαϊκές τοποθετήσεις των ίδιων βουλευτών.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι: ποια από τις δύο γραμμές εκφράζει την πραγματική κυβερνητική θέση; Γιατί οι ζωονόσοι, όπως επισημαίνεται ρητά και στο ισχύον ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο, δεν είναι τοπικό ζήτημα. Αν ξεφύγουν σε μία χώρα, επηρεάζουν ολόκληρη την ήπειρο. Η πρόληψη έχει πλέον επίσημο όνομα στην Ευρώπη. Το ερώτημα είναι αν η Αθήνα θέλει να το προφέρει.
Διαβάστε επίσης:
