Ο Χρήστος Ράμμος αποδόμησε τη «γαλάζια» διακυβέρνηση εκ των θεμελίων της, μιλώντας για τις υποκλοπές, τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους κινδύνους για τη δημοκρατία.
Αποστολή στις Βρυξέλλες
Στην πλήρη αποδόμηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη αναφορικά με τις επιδόσεις της σε θέματα δημοκρατίας και κράτους δικαίου και ταυτόχρονα στην καταγγελία του πολυπλόκαμου εκείνου μηχανισμού που καταργεί ελευθερίες και δικαιώματα προχώρησαν χθες το απόγευμα οι ομιλητές στην εκδήλωση της Left, υπό τον τίτλο «Ανοχύρωτη δημοκρατία – Κράτος δικαίου σε κρίση». Μια εκδήλωση που έρχεται σε συνέχεια της επιτυχίας του ευρωβουλευτή και αντιπροέδρου της πολιτικής ομάδας, Κώστα Αρβανίτη, να υπερψηφιστεί σχετική έκθεση από τη συντριπτική πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στην αποδόμηση πρωτοστάτησε, θα μπορούσε να πει κανείς, ο Χρήστος Ράμμος, τ. πρόεδρος της ΑΔΑΕ και πρ. πρόεδρος του ΣτΕ: «Δεν θα αποκαλύψω κάποιο μεγάλο μυστικό, αν πω ότι η χώρα μας βρίσκεται σε μια πολύ δυσάρεστη συνθήκη και χρειάζεται να χτυπήσουν κάποιοι συναγερμοί αφύπνισης». Αφού υπογράμμισε δε, τη «σοβαρή κρίση αξιοπιστίας των θεσμών στην κοινωνία», επισήμανε ότι «μια κοινωνία που δεν εμπιστεύεται τους θεσμούς, καταλήγει να μην εμπιστεύεται τη δημοκρατία».
Κορυφή του παγόβουνου
Το φαινόμενο «δεν μοιάζει να είναι παροδικό», είπε και, παίρνοντας αφορμή από την πρόσφατη γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, έκανε λόγο για «την κορυφή του παγόβουνου». Είχε μπροστά του μια τεκμηριωμένη δικαστική απόφαση και αρνήθηκε να τη διερευνήσει, ανέφερε για τον κύριο Τζαβέλλα. Και συνέχισε: «Η τάση για αυταρχική διακυβέρνηση στη χώρα είναι εμφανής. Η κοινωνία μοιάζει να βρίσκεται σε μια φάση παθητικής στάσης και απογοήτευσης. Ο κόσμος αισθάνεται πως οποιοσδήποτε κι αν πάρει την εξουσία, δεν θα αλλάξει τίποτε - κάτι που απαξιώνει και τον θεσμό των εκλογών».
Ο Χρ. Ράμμος έκανε λόγο επίσης για «γενικευμένη διαφθορά» και επικαλέστηκε τη δήλωση «κορυφαίου υπουργού της κυβέρνησης να λέει κυνικά και προκλητικά το πρωτοφανές, “ότι η πολιτική είναι ρουσφέτι και οι κατ’ ευφημισμόν αποκαλούμενες εξυπηρετήσεις” - κι αυτό δεν συσχετίζεται με την ποινική δίωξη». Και όλα αυτά σε μια συγκυρία ερευνών από την Ευρωπαία εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι, «πρωτοφανών σκανδάλων διασπάθισης ευρωπαϊκού χρήματος».
Η συνέχεια της ομιλίας Ράμμου εμπεριείχε πάντως ακόμη μεγαλύτερο το στοιχείο της έκπληξης: αναφέρθηκε έτσι σε παραδείγματα «αυταρχικής παρέμβασης στις ελευθερίες», όπως η απαγόρευση συνάθροισης στον Αγνωστο Στρατιώτη - «μια διάταξη που παραβιάζει και το δικαίωμα της συναθροίσεως και την αρχή της αναλογικότητας, που είναι κατοχυρωμένη στο ελληνικό Σύνταγμα». Αλλο παράδειγμα, «η αλόγιστη και δυσανάλογη αστυνομική βία εις βάρος Ρομά, εις βάρος του Δημήτρη Ινδαρέ, εις βάρος αναρχικών, μεταναστών, αδυνάμων και περιθωριακών. Ανθρώπων που είναι “αόρατοι” και δεν έχουν κανέναν να σταθεί δίπλα τους».
Ομως, υπογράμμισε, «όποιος τολμάει να ασκήσει κριτική και να υψώσει τη φωνή του, και όποιος θεσμός επιχειρήσει να ασκήσει την αρμοδιότητά του, υφίσταται τη συντονισμένη εκστρατεία κατασυκοφάντησης και δολοφονίας χαρακτήρα. Κάτι που γνώρισα κι εγώ, όχι ως πρόσωπο, αλλά ως πρόεδρος μιας Αρχής». Αναφέρθηκε, μάλιστα, σε «σειρά επιθέσεων υβριστικών, δυσφημιστικών, απειλητικών» που δέχθηκε ιδίως όταν ενημέρωσε τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κάτι που υποχρεούται να κάνει, όπως διευκρίνισε. «Πάντα οι άκυβερνητικές εξουσίες δεν ήταν πολύ φιλικές προς τις Ανεξάρτητες Αρχές», υποστήριξε, όμως, συμπλήρωσε, «αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια είναι πρωτοφανές».
Το επόμενο θέμα στο οποίο εστίασε ήταν το ναυάγιο της Πύλου και όχι μόνον: «Η αξία του ανθρώπου έχει σταματήσει στα σύνορα της Ελλάδας, όταν λαμβάνουν χώρα απαγορευμένες από το Διεθνές Δίκαιο αλλά και την ευρωπαϊκή νομοθεσία επαναπροωθήσεις που οδηγούν συχνά στον πνιγμό». Εξάλλου, παρατήρησε, «υπήρξε συγκίνηση για τα Τέμπη στην κοινωνία, για τα δικά μας τα παιδιά, αλλά όχι για αυτούς τους αγνώστους, που είναι απλοί αριθμοί και θεωρούνται και εχθροί και εισβολείς». Ενώ επανήλθε στο θέμα της Δικαιοσύνης λέγοντας: «Τελευταία και μετά τη γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κυρίου Τζαβέλλα, έχει δημιουργηθεί μια εικόνα προς την κοινωνία, προς τον νομικό κόσμο ότι [η Δικαιοσύνη] δεν ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη των υποθέσεων, όταν αυτές αγγίζουν ισχυρά πρόσωπα, ανθρώπους της πολιτικής εξουσίας […] ή θέματα διαφθοράς ισχυρών προσώπων. Αναφέρομαι στις υποκλοπές, στα Τέμπη και, βεβαίως, στις αγροτικές επιδοτήσεις, αυτό που αποκαλούμε σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ».
Αρβανίτης κατά επιτρόπου
Η εκδήλωση ξεκίνησε πάντως από την καταγγελία εκ μέρους του διοργανωτή ευρωβουλευτή, της επίσκεψης του επιτρόπου (αρμόδιου για το κράτος δικαίου μεταξύ άλλων) Μάικλ ΜακΓκραθ στην Αθήνα, από όπου και απένειμε τα εύσημα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για τις επιδόσεις της. «Δεν είχε κανένα λόγο και καμία δικαιοδοσία», διεμήνυσε ο Κώστας Αρβανίτης, «να δίνει πιστοποιητικά […] ένας επίτροπος που επιλέγει συνειδητά την οδό της παραπλάνησης και περιφρονεί τόσο απροκάλυπτα την πραγματικότητα και τα τεκμηριωμένα πορίσματα των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, είναι ένας επίτροπος σε πλήρη αποδρομή», είπε ο αντιπρόεδρος της Αριστεράς και υπογράμμισε το χρέος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να συμπεριλάβει στη δική της έκθεση την άποψη του νομοθετικού οργάνου (παραπέμποντας στην προσφάτως ψηφισθείσα έκθεση). Ενώ στη συζήτηση που ακολούθησε, ο ευρωβουλευτής δεν αρνήθηκε να κατονομάσει ως «μαέστρο» του πολυπλόκαμου αυτού οργανισμού τον Κυριάκο Μητσοτάκη, υπό την έννοια ότι έχει τη βασική πολιτική ευθύνη.
Ανοχύρωτη κοινωνία
«Δεν είναι μόνο μια ανοχύρωτη δημοκρατία, είναι μια ανοχύρωτη κοινωνία», σημείωσε εισαγωγικά η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς Σία Αναγνωστοπούλου και επικαλέστηκε το τραγικό περιστατικό με τις δύο μαθήτριες για να συμπεράνει πως η κοινωνία είναι «σε βαθιά κρίση […] κάπου έχουμε αποτύχει πάρα πολύ βαθιά». Η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς αναφέρθηκε και στις υποκλοπές: πιο σωστά, επισήμανε, «δεν ήταν απλώς υποκλοπές, ήταν ένα κακόβουλο λογισμικό που κατασκόπευε. Αν η εξωτερική πολιτική της χώρας μου είναι δεσμευμένη, ως Ελληνίδα πολίτις θέλω να το ξέρω».
Τσιμεντόπλακα
Καμπανάκι χτύπησε και ο Θεόδωρος Μαντάς, αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, καθώς κατακτήσεις δεκαετιών υποχωρούν, όπως είπε, και μια καθημερινή αυθαιρεσία παίρνει τη θέση τους. Επικρίνοντας την ηγεσία του Αρειου Πάγου για «έκνομη συμπεριφορά», είπε ότι η μονομερής πράξη της Εισαγγελίας να αρχειοθετήσει το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν προσβάλλεται από κανένα δικονομικό μέσο. Και, άρα, από την άποψη αυτή είναι «τσιμεντόπλακα!», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Το κράτος δικαίου, σύμφωνα με τον Θ. Μαντά, δεν είναι ιδιοκτησία καμίας κυβέρνησης, είναι δημοκρατική κατάκτηση και αναφέρθηκε ονομαστικά, ακολούθως, στον Νίκο Ρωμανό: «Θα απολογηθεί κανείς γι’ αυτό;», διερωτήθηκε με έμφαση. Και έκλεισε με τη δέσμευση ότι ο ΔΣΑ θα είναι «διαρκώς στα κεραμίδια» σε υποθέσεις κράτους δικαίου και δικαιωμάτων. Από την πλευρά της, η Ιφιγένεια Καμτσίδου, ομότιμη καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου του ΑΠΘ, αφού αναφέρθηκε στην αμφιλεγόμενη στάση των Ντογιάκου-Αδειλίνη-Τζαβέλλα στο σκάνδαλο των υποκλοπών, παρατήρησε πως «δεν είναι αμελητέα η ρωγμή εντός της Δικαιοσύνης». Ενώ στηλίτευσε την ύπαρξη δέκα (!) αντιπροέδρων στα ανώτατα δικαστήρια. Εν τέλει, «μια μικρή, κλειστή, ανέλεγκτη ομάδα (σ.σ. στο πρωθυπουργικό γραφείο) έχει αναχθεί σε συνταγματικό κηδεμόνα», δήλωσε ακόμη.
Τέλος, ο δρ Πολιτικών Επιστημών Παύλος Ρούφος, σε μια διαφορετική εισήγηση, αφού συνέκρινε τις ελληνικές επιδόσεις με άλλα κράτη-μέλη που είναι στην τελευταία ταχύτητα της Ευρώπης (με κριτήριο τον σεβασμό των δικαιωμάτων), επιχειρηματολόγησε πως η αποπολιτικοποίηση είναι εργαλείο του νεοφιλελευθερισμού, σε αντιδιαστολή με τα μαζικά κινήματα.
Στην εκδήλωση παρέστησαν, μεταξύ άλλων, ο αν. εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Δημήτρης Μελίδης και ο Βασίλης Τσίρκας, πρώην βουλευτής Αρτας του κόμματος.
