Η επιστολή του μαθηματικού από το 7ο ΕΠΑΛ ΛΑΡΙΣΑΣ, Δημήτριου Τσιλιάκου φτάνει σαν φωνή ψυχραιμίας σε μια συγκυρία πένθους και άγχους.
Με αφορμή τον θάνατο δύο 17χρονων κοριτσιών στην Ηλιούπολη και την πίεση που συνοδεύει τις πανελλαδικές εξετάσεις, ο καθηγητής από το 7ο ΕΠΑΛ ΛΑΡΙΣΑΣ, Δημήτριος Τσιλιάκος, έγραψε μια επιστολή (σ.σ και απέστειλε στο koutipandoras), που φτάνει σαν φωνή ψυχραιμίας σε μια συγκυρία πένθους και άγχους, για τους μαθητές του που σε λίγες μέρες μπαίνουν στην μαχη των πανελλαδικών και στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Οι εξετάσεις είναι ένας σταθμός, όχι ο προορισμός.
Σε λίγες γραμμές υπενθυμίζει ότι η ζωή ανοίγεται πέρα από τους βαθμούς, ότι η αποτυχία δεν είναι τελεσίδικη και ότι η φροντίδα για την ψυχική υγεία πρέπει να είναι προτεραιότητα σε κάθε σχολική κοινότητα.
Αγαπημένοι μου μαθητές, αγαπημένες μου μαθήτριες,
Φτάσαμε στο τέλος μιας σημαντικής διαδρομής. Μιας διαδρομής γεμάτης μαθήματα,προσπάθεια, άγχος, χαμόγελα, δυσκολίες, στιγμές κούρασης αλλά και στιγμές περηφάνειας. Σήμερα όμως, πάνω απ’ όλα, θέλω να θυμάστε κάτι πολύ σημαντικό: η ζωή τώρα ανοίγεται μπροστά σας.
Το σχολείο ήταν μόνο η αρχή
Μπροστά σας υπάρχουν δρόμοι που ακόμη δεν μπορείτε να φανταστείτε. Άνθρωποι που θα γνωρίσετε, εμπειρίες που θα σας αλλάξουν, ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν εκεί που δεν το περιμένετε. Η ζωή δεν καθορίζεται από μία στιγμή, ούτε από μία εξέταση, ούτε από έναν βαθμό.
Οι Πανελλήνιες είναι ένας σταθμός — όχι ο προορισμός.
Και αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα περιμένατε, δεν χάθηκε ο κόσμος. Να το θυμάστε αυτό. Η αποτυχία δεν είναι το τέλος. Είναι πολλές φορές η αρχή μιας διαφορετικής, απρόσμενα όμορφης πορείας. Στη ζωή θα πέσετε και θα ξανασηκωθείτε πολλές φορές. Αυτό που μετρά δεν είναι να μην αποτύχετε ποτέ· είναι να μη σταματήσετε να προσπαθείτε και να πιστεύετε στον εαυτό σας.
Εσείς οι απόφοιτοι του ΕΠΑΛ έχετε γνώσεις, δεξιότητες και δύναμη. Έχετε μάθει να δημιουργείτε, να εργάζεστε, να παλεύετε στην πράξη. Και αυτό έχει τεράστια αξία. Ο κόσμος χρειάζεται ανθρώπους με ψυχή, συνέπεια, επαγγελματισμό και ανθρωπιά.
Χρειάζεται ανθρώπους σαν εσάς.
Να κοιτάτε τη ζωή με αισιοδοξία. Να μην αφήσετε τον φόβο να σας μικρύνει τα όνειρα. Να τολμάτε. Να διεκδικείτε. Να αγαπάτε αυτό που κάνετε. Και να θυμάστε ότι καμία διαδρομή δεν είναι ίδια για όλους. Ο καθένας βρίσκει τον δρόμο του με τον δικό του χρόνο. Μην συγκρίνετε τη ζωή σας με των άλλων. Να προχωράτε με πίστη, υπομονή και αξιοπρέπεια. Και όταν κάποια στιγμή αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας, να θυμάστε ότι κάποιοι άνθρωποι πίστεψαν σε εσάς από την πρώτη στιγμή. Εμείς. Οι καθηγητές σας. Γιατί είδαμε τις δυνατότητές σας, τον αγώνα σας, την αξία σας. Φεύγετε από το σχολείο, αλλά δεν φεύγετε από την καρδιά μας.
Σας εύχομαι να έχετε υγεία, δύναμη, καλούς ανθρώπους δίπλα σας και το θάρρος να ξεκινάτε ξανά κάθε φορά που η ζωή σας δοκιμάζει.
Το μέλλον δεν ανήκει μόνο στους άριστους.
Ανήκει σε αυτούς που συνεχίζουν.
Καλή αρχή στη νέα σας ζωή.
Να χαμογελάτε, να ελπίζετε και να πιστεύετε στον εαυτό σας.
Είμαι περήφανος για όλους σας.
Ο καθηγητής σας
ΤΣΙΛΙΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
