Είναι ο ορισμός της λευκής πετσέτας: «Η πανεπιστημιακή αστυνομία, έτσι όπως την είχαμε δρομολογήσει στο παρελθόν, ήταν μία προσπάθεια η οποία απεδείχθη τελικά ότι ήταν αχρείαστη», ομολόγησε ο πρωθυπουργός στη συνέντευξη τύπου στη ΔΕΘ την προηγουμένη Κυριακή.

Προχθές, η παραίτηση του πρύτανη ενός ιδιωτικού Πανεπιστημίου, έμοιαζε κάτι σαν χαριστική βολή στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

«Αναλώσαμε πολύ κεφάλαιο σε μία προσπάθεια η οποία τελικά δεν ήταν, θα έλεγα, ο πιο κατάλληλος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε ένα υπαρκτό πρόβλημα», είπε στη Θεσσαλονίκη ο κ. Μητσοτάκης.

Μόνο που δεν πρόκειται για μια ασήμαντη, αλλά στρατηγικού χαρακτήρα αποτυχία.

Γιατί το έδαφος για την επικράτηση της μητσοτακικής ΝΔ στη χώρα, καλλιεργήθηκε με βάση δύο ιδεολογικά αφηγήματα.

Τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και την αστυνομία στα δημόσια. Χιλιάδες τόνοι μελάνης και αμέτρητες ώρες τηλεοπτικού χρόνου, ξοδεύτηκαν για να πειστεί ή μεταστραφεί η κοινή γνώμη.

Με βοήθεια από τα παπαγαλάκια, οι νοικοκυραίοι έπρεπε να πειστούν ότι στα εργαστήρια Χημείας κατασκευάζουν μαζικά βόμβες Μολότοφ. 

Αλλά επιτέλους, τον Φεβρουάριο του 2021, ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι η βία και οι «γιάφκες» τελείωναν. «Στο ερώτημα αν η αστυνομία είναι αναγκαία σήμερα στα πανεπιστήμια, η απάντηση είναι ότι μόνο η αστυνομία μπορεί».

Από το 1974 και μέχρι σήμερα, η ΝΔ δεν είχε ποτέ χωνέψει την κυριαρχία της Αριστεράς στα ΑΕΙ. Ο στόχος της δεν ήταν να περιοριστούν τα απαράδεκτα περιστατικά βίας και κατάχρησης του Πανεπιστημιακού Ασύλου.

Αλλά να χρησιμοποιήσει πραγματικά περιστατικά, που δεν καθόριζαν όμως τη λειτουργία και το εκπαιδευτικό έργο των Πανεπιστημίων, για να επανακτήσει τον έλεγχο των ΑΕΙ και των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Τον οποίο η δεξιά είχε χάσει κατά κράτος τα χρόνια της δικτατορίας και επισήμως μετά τη μεταπολίτευση.

Η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος, ήταν τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια. Ούτε εδώ ο σκοπός ήταν να βελτιωθεί η παρεχόμενη γνώση στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Τα προβλήματα της, η υποχρηματοδότηση και τα χαμηλά κονδύλια για την έρευνα, δεν λύνονται με κάποιο παράρτημα ενός ασήμαντου κολλεγίου μιας άλλης χώρας.

Πάλι με πρόσχημα ένα λογικό επιχείρημα («γιατί να στέλνουν οι γονείς τα παιδιά έξω και να σημειώνεται συναλλαγματική αιμορραγία) άλλος ήταν ο πραγματικός σκοπός.

Σε πολιτικό επίπεδο, η επίθεση στην αναχρονιστική αριστερά, το στρίμωγμα του ΠΑΣΟΚ και η σαγήνευση του μετριοπαθούς κέντρου. Σε ιδεολογικό, η ιδιωτικοποίηση μίας από τις ελάχιστες κοινωνικές δραστηριότητες που αντιστέκονταν στη νεοφιλελεύθερη αποδιοργάνωση. Και βέβαια η εξύμνηση της «ελευθερίας των επιλογών». Για όποιον έχει χρήματα.

Τον τελευταίο καιρό καταρρέει και η επιχείρηση «ιδιωτικά Πανεπιστήμια». Προχθές υπέβαλλε την παραίτηση απο τη θέση του Πρύτανη του Ιδιωτικού «Πανεπιστημίου» Keele Greece, ο καθηγητής Οδυσσέας Ζώρας.

Το «ίδρυμα» ανακοίνωσε ότι ο πρύτανης παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους. Aλλά σε δηλώσεις που έκανε στο εκπαιδευτικό site esos, o αποχωρών αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφερόταν πραγματικά για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

«Δεν μπορώ αποχωρώντας, να αποσιωπήσω μία πραγματικότητα», δήλωσε ο κ. Ζώρας. «Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας όλο αυτό το διάστημα δεν επιβάρυνε απλώς, αλλά συστηματικά υπονόμευσε το έργο μας: τη διαρκή αδράνεια και τις παλινωδίες της Πολιτείας στην υλοποίηση του ίδιου του νομοθετικού πλαισίου που η ίδια θέσπισε για τα Νομικά Πρόσωπα Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης..

..οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) εξέθεσαν δημόσια τα κενά ενός θεσμικού πλαισίου που η Πολιτεία άφησε ημιτελές, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ιδρύματα που επένδυσαν με καλή πίστη στη χώρα και φοιτητές που εμπιστεύτηκαν σε αυτήν το μέλλον τους».

Τις πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ προσπάθησε τσάτρα-πάτρα να ακυρώσει το υπουργείο Παιδείας, αλλά ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει. Στη βιασύνη του να επιβληθεί ιδεολογικά ο κ. Μητσοτάκης έχει επιβάλλει με την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία ένα νόμο γεμάτο αντιφάσεις, ευάλωτο σε νέες μελλοντικές προσφυγές. Το Harvard στην Ελλάδα μετατρέπεται από όνειρο σε εφιάλτη.

Δεν πρόκειται για τις μοναδικές πρόσφατες ήττες της κυβέρνησης. Το σχέδιο η ΔΕΘ να αποτελέσει αφετηρία ανάκαμψης κατέληξε σε φιάσκο. Η πολιτική φτώχεια φέρνει γκρίνια, όπως η κωμικοτραγική επίθεση («μαμά δεν μου σηκώνει το τηλέφωνο») του Μακάριου Λαζαρίδη κατά συνεργάτη του κ. Δένδια.

Ο καθένας αρχίζει να σφυρά τον δικό του σκοπό, όπως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος που θέλει το επίδομα ανεργίας να δίδεται μόνο για 2 μήνες. H Κοβέσι ερευνά, ο Ντίλιαν απειλεί.

Και ακόμη δεν σφίξανε τα κρύα του χειμώνα, ενώ η απλή βενζίνη έχει φτάσει στα 2,3 ευρώ.