Συνοδευόμενος από μεγάλη κουστωδία τεχνο-φεουδαρχών και άλλων μεγαλο-επιχειρηματιών και αξιωματούχων, αλλά χωρίς νέα γεωπολιτικά και οικονομικά βέλη στην εν πολλοίς αδειανή φαρέτρα του, και με βαριά πληγωμένο γόητρο λόγω του φιάσκου στο Ιράν, αναμένεται να φτάσει αύριο στο Πεκίνο ο Ντόναλντ Τραμπ.
Ο έλεγχος του περσικού πετρελαίου, ως «μοχλός» για την ποδηγέτηση της κινεζικής οικονομίας, δεν επιτεύχθηκε, ενώ και ο εμπορικός «πόλεμος της ταρίφας» γύρισε μπούμερανγκ για τους άφρονες σχεδιαστές του – και μάλιστα με τη βούλα του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, που τον έβγαλε παράνομο και αντισυνταγματικό.
Κι έτσι, τα μόνα δυνατά διαπραγματευτικά χαρτιά του Τραμπ στο σκληρό παζάρι με τον Σι Τζινπίνγκ, είναι αφενός η πάντα «καυτή» Ταϊβάν και αφετέρου η απειλή για μια νέα (όσο και καταστροφική για όλους) στρατιωτική κλιμάκωση στον Περσικό, που θα τίναζε πραγματικά την παγκόσμια οικονομία στον αέρα και θα έκανε την τρέχουσα ενεργειακή κρίση να μοιάζει με πρωινή ημικρανία…
Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή για τον στριμωγμένο «πλανητάρχη» – και το ναυάγιο στον Περσικό είναι μόνο μια ψηφίδα στη συνολική αποτυχία του, καθώς είναι προφανές ότι ο Τραμπ πηγαίνει στο γήπεδο του ισχυρότερου ανταγωνιστή του πιο απομονωμένος και με λιγότερους συμμάχους παρά ποτέ.
Οι σχέσεις της Ουάσινγκτον με την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, δύο χώρες που πληρώνουν ακριβά τις τυχοδιωκτικές επιλογές της υπερδύναμης, έχουν επιδεινωθεί δραματικά, ενώ χωρίς υπερβολή ζούμε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ενωση, τη Βρετανία, αλλά και τον Καναδά!
Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Guardian, ο Τραμπ διαλύει εδώ και πάνω από έναν χρόνο τη διεθνή τάξη χωρίς να πολυσκέφτεται τις συνέπειες, «πηδώντας» από τη μια περίπλοκη γεωπολιτική κατάσταση στην άλλη χωρίς στρατηγική, λειτουργικά σχέδια ή συνεπείς στόχους και αφήνοντας στο πέρασμά του δυστυχία, σύγχυση και ερείπια…
Αλλά το τρομακτικό αυτό ιμπεριαλιστικό παιχνίδι φαίνεται ότι… βούλιαξε οριστικά στη Σαλαμίνα του, τα Στενά του Ορμούζ. Και τώρα, συμπληρώνει με νόημα ο Guardian, μετά από μια σειρά αποτυχιών σε Ουκρανία, Γάζα, Γριλανδία, Ιράν, Λίβανο, ο Τραμπ λαχταρά μια διπλωματική επιτυχία για να επιδείξει στο εσωτερικό της χώρας του: χρειάζεται, λέει, οπωσδήποτε τη βοήθεια του Σι για μια συμφωνία με το Ιράν, που να μπορεί να «πουλήσει» στην αμερικανική κοινή γνώμη ως νίκη, αλλά και ευνοϊκές συμφωνίες για τις εξαγωγές κινεζικών σπάνιων γαιών και τις εισαγωγές αμερικανικών γεωργικών προϊόντων από την Κίνα.
Αλλά η διαπραγματευτική ισχύς του είναι αφύσικα αποδυναμωμένη – και αυτό «τροφοδοτεί εικασίες ότι η μειούμενη εσχάτως στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν μπορεί να είναι το τίμημα που έχει αξιώσει το Πεκίνο» για να μεσολαβήσει σε ένα ειρηνευτικό ντιλ με τους Πέρσες. Ενα ντιλ, που θα βοηθήσει, λέει, τον Αμερικανό πρόεδρο να βγει από το περσικό αδιέξοδο χωρίς ακόμα μεγαλύτερες απώλειες, ενώ ο ίδιος ο Σι θα εμφανιστεί στην παγκόσμια σκηνή ως νέος θεματοφύλακας της παγκόσμιας σταθερότητας και του διεθνούς δικαίου, έναντι της αστάθειας και του «νόμου της ζούγκλας» που ξεκάθαρα πλέον ενσαρκώνουν ο Τραμπ και οι ΗΠΑ.
Γιατί όμως να κάνει κάτι τέτοιο ο Σι, αυτός ο γκραν μετρ της σκακιστικής υπομονής; Μια φράση που αποδίδεται στον Ναπολέοντα είναι «ποτέ μη διακόπτεις τον αντίπαλό σου την ώρα που διαπράττει ένα λάθος», και η αλήθεια είναι πως ο Κινέζος ηγέτης δεν έχει κανένα πραγματικό κίνητρο να «διασώσει» τον εχθρό του από τις συνέπειες της αυτοκρατορικής ύβρεως και αποκοτιάς του.
Αλλωστε το Πεκίνο όπως και η Μόσχα βοηθάνε με πολλούς τρόπους την Τεχεράνη, χωρίς να εμπλέκονται άμεσα στη σύρραξη – και την περασμένη εβδομάδα οι Κινέζοι αφενός φιλοξένησαν τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αραγτσί και αφετέρου κήρυξαν διά νόμου παράνομες τις αμερικανικές κυρώσεις κατά του περσικού πετρελαίου και κατήγγειλαν τον αμερικανικό ναυτικό αποκλεισμό. Αλλά η βασική επιρροή της Κίνας στον Περσικό είναι οικονομική, ως ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ιρανικού αλλά και σαουδαραβικού πετρελαίου – γεγονός που πριν από τρία χρόνια τής επέτρεψε να πρωταγωνιστήσει στην επιτυχημένη διπλωματική επαναπροσέγγιση Ιράν και Σαουδικής Αραβίας.
Reuters: H Σαουδική Αραβία χτύπησε με μυστικούς βομβαρδισμούς το Ιράν
Η Σαουδική Αραβία φέρεται να πραγματοποίησε μυστικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον του Ιράν στα τέλη Μαρτίου κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης που πήρε γενικευμένες διαστάσεις στη Μέση Ανατολή.
Όπως μεταδίδει το Reuters, πρόκειται για την πρώτη γνωστή άμεση στρατιωτική επιχείρηση του Ριάντ σε ιρανικό έδαφος, γεγονός που δείχνει ότι η περιφερειακή κρίση είχε λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις από όσες είχαν γίνει γνωστές δημόσια.
Οι επιδρομές αποδίδονται στη σαουδαραβική Πολεμική Αεροπορία, χωρίς ωστόσο να έχουν δοθεί πληροφορίες για τους στόχους που επλήγησαν.
Πώς κλιμακώθηκε η ένταση
Η ένταση φαίνεται πως κλιμακώθηκε μετά τις αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Στη συνέχεια, η Τεχεράνη εξαπέλυσε επιθέσεις με πυραύλους και drones εναντίον κρατών του Κόλπου, πλήττοντας στρατιωτικές βάσεις, αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα συμμετείχαν σε επιχειρήσεις κατά του Ιράν, γεγονός που υποδηλώνει ότι αρκετές χώρες της περιοχής αντέδρασαν στρατιωτικά στις ιρανικές επιθέσεις.
Παρά τα αντίποινα, η Σαουδική Αραβία επιχείρησε να κρατήσει ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Τεχεράνη. Σαουδάραβας αξιωματούχος ανέφερε ότι το Ριάντ παραμένει προσηλωμένο στην αποκλιμάκωση, την αυτοσυγκράτηση και τη μείωση της έντασης, με στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας και της ασφάλειας στην περιοχή.
Δυτικές και ιρανικές πηγές σημειώνουν επίσης ότι μετά τα πλήγματα ακολούθησαν εντατικές διπλωματικές επαφές, οι οποίες οδήγησαν σε μια άτυπη συμφωνία αποκλιμάκωσης πριν από την εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στις 7 Απριλίου.
