Και πάνω που άρχισαν να χτίζουν το εμφυλιοπολεμικό αφήγημα, να κατακεραυνώνουν την Αριστερά ειδικώς – στο πρόσωπο της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρας – αλλά και γενικώς, πάνω που άρχισαν να αναμοχλεύουν μνήμες του παρελθόντος μιλώντας για την «περιπέτεια του 2015» μπας και πιάσουν κανά ψηφαλάκι στα θολά ύδατα της προπαγάνδας, νάτος ο Σαμαράς!
Με τα δύο βίντεο που ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο πρώην πρωθυπουργός αφενός απάντησε στα όσα του καταλογίζουν από την Πειραιώς – στο γεγονός δηλαδή πως εκείνος είναι που ευθύνεται για τις χαμηλές δημοσκοπικά «πτήσεις» της Νέας Δημοκρατίας. Αφετέρου, και σε σχέση με όσα του προσάπτουν αναφορικά με το ότι αν κάνει κόμμα ουσιαστικά θα δικαιώσει την επιλογή Μητσοτάκη να τον διαγράψει από τη ΝΔ, παρομοίασε όσα λέει το πρωθυπουργικό περιβάλλον ως «επιχειρήματα προέδρου Εδεσσαϊκού». Κι άφησε αιχμές τόσο για την Ντόρα Μπακογιάννη, όσο βέβαια και για τον ίδιο τον πρωθυπουργό και αδελφό της.
Γράφαμε πριν από – όχι και τόσο πολύ – καιρό, πως το βράδυ των εκλογών ο Μητσοτάκης θα είναι ο ένας εκ των δυο πολιτικών αρχηγών (σ.σ. ο άλλος είναι ο Ανδρουλάκης) που θα βρεθεί αντιμέτωπος με σοβαρά προβλήματα εάν δεν πιάσει τον πήχυ της αυτοδυναμίας – σενάριο που απομακρύνεται εάν λάβουν «πολιτική σάρκα και οστά» οι σαμαρικές κινήσεις.
Είναι σαφές πως η (επαν)εμφάνιση Σαμαρά εν πρώτοις λειτουργεί δηλωτικά για την ίδια την παρουσία του. Για το «είμαι παρών». Εν δευτέροις όμως κι αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό, αποτελεί και μια μορφή «αναβάθμισης» των μέχρι τώρα παρεμβάσεών του, καθώς χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ένα δημοφιλές προεκλογικό (εκτός από πολιτικό) εργαλείο για να το κάνει. Βάζοντας μάλιστα και το πλαίσιο – για το τί είναι και τί δεν είναι δηλαδή Νέα Δημοκρατία σε ιδεολογική αλλά και σε πολιτική βάση. Όσο για το «προϊόν», τα ίδια τα βίντεο δηλαδή; Φαίνονται εξαιρετικά καλά δουλεμένα, είναι «φωτεινά», είναι σύντομης διάρκειας αλλά πυκνά μηνυμάτων κι έχουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που… μαρτυρούν πως «θα ακολουθήσουν κι άλλα».
Όχι μόνο βίντεο, αλλά και εξελίξεις.
Γιατί πρέπει να θεωρείται περίπου βέβαιο πως ο Σαμαράς δεν θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια και πως θα διεκδικήσει ό,τι μπορεί σε επίπεδο ψήφων από το κεντροδεξιό-ακροδεξιό πεδίο το οποίο η μασκαρεμένη σε «φιλελεύθερη παράταξη» Δεξιά, αποκαλεί «πατριωτικό χώρο» – επί της ουσίας, διχάζοντας όμως κι εδώ, αν το καλοσκεφτεί κανείς. Ήδη άλλωστε η επιρροή Σαμαρά καταγράφεται σε ένα κρίσιμο εκλογικά κομμάτι της ΝΔ, με αποτέλεσμα στην Πειραιώς να σκέφτονται πως μια επάνοδός του θα ψαλιδίσει κι άλλο, τα έτσι κι αλλιώς χαμηλά της ποσοστά που απέχουν πολύ από εκείνα της αυτοδυναμίας.
Μέχρι να αποφασίσουν στη Νέα Δημοκρατία πώς θα διαχειριστούν την πρόκληση Σαμαρά, ο Αριστερός και προοδευτικός χώρος οφείλει να διατηρεί ξεκάθαρη στάση: «Ο εχθρός του εχθρού μου, δεν είναι φίλος». Ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας αποσταθεροποίησης για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να του στερήσει κρίσιμες ψήφους από τον δεξιό χώρο. Εντούτοις, η πολιτική του ταυτότητα παραμένει ίδια. Είναι ο πρωθυπουργός που εφάρμοσε σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οδήγησε στη μαζική φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων και προχώρησε σε μαζικές απολύσεις. Είναι, επίσης, ο πολιτικός που δεν σεβάστηκε ούτε τους πιο βασικούς θεσμικούς κανόνες, όταν αρνήθηκε να παραδώσει κανονικά την εξουσία τον Ιανουάριο του 2015.
Αξίζει να τα θυμάται κανείς αυτά! Όπως πρέπει και να μην ξεχνά επιπλέον και το γεγονός πως και ο Νίκος Δένδιας ο οποίος με άρθρο του χθες οριοθετούσε «γεωγραφικά» στον πολιτικό χάρτη τον χώρο που καταλαμβάνει η «παράταξη», ανήκε και ανήκει στο ίδιο πολιτικό κόμμα αναφοράς, της σύγκρουσης Μητσοτάκη-Σαμαρά.
