Η δίκη για την «καφκική» υπόθεση της έκρηξης στους Αμπελοκήπους ξεκινάει αύριο. Ένας άνθρωπος κρατείται εδώ και 16 μήνες, επειδή «βρέθηκε αποτύπωμά του» σε μία νάιλον σακούλα ανθεκτική στην πυρίτιδα

Πέρα από τη δίκη για το έγκλημα των Τεμπών, που θα είχε ρίξει οποιαδήποτε κυβέρνηση σε οποιαδήποτε ευνομούμενη χώρα του πρώτου, δεύτερου, τρίτου και τέταρτου Κόσμου πλην την Ελλαδάρας, ξεκινάει αύριο στο Εφετείο Αθηνών και η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Ναι, πρόκειται για την δύσοσμη ιστορία με το «ένοχο» δακτυλικό αποτύπωμα που υποτίθεται ότι εντοπίστηκε σε πλαστική σακούλα σκουπιδιών μέσα σε κατεστραμμένο από έκρηξη διαμέρισμα.

Η δίκη αφορά την έκρηξη που σημειώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2024, σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας, από την οποία ανασύρθηκε νεκρός ο 36χρονος Κυριάκος Ξυμητήρης και τραυματίστηκε βαριά η σύντροφος του (και πλέον κατηγορούμενη), Μαριάννα Μανουρά.  Οι κατηγορούμενοι είναι συνολικά πέντε, με κεντρικό πρόσωπο ανάμεσά τους τον γνωστό στις αρχές και διόλου εξαιρετέο Νίκο Ρωμανό.

Πρόκειται για το νεαρό που στα 16 του χρόνια είδε τον κολλητό του, Αλέξη Γρηγορόπουλο, να πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα, στη δολοφονία που έβγαλε την Ελλάδα στους δρόμους τον Δεκέμβριο του 2008. Και έκτοτε δεν απουσίασε ποτέ για πολύ από το επίκεντρο της επικαιρότητας και της δημόσιας συζήτησης.

Ο Ρωμανός, που σήμερα είναι 33 ετών, συνελήφθη 18 ημέρες μετά την έκρηξη στους Αμπελόκηπους και από τότε παραμένει, ναι ναι, προφυλακισμένος. Εδώ και ενάμιση χρόνο, δηλαδή. Δεκαπεντέμιση μήνες, για να μη με πείτε υπερβολικό. Η εμπλοκή του στην υπόθεση, από την σύλληψη και την απαγγελία κατηγοριών ως την παρατεταμένη κράτησή του, μοιάζει διάτρητη σαν τη σκουπιδοσακούλα που τον ενοχοποίησε.

Προτού ανασύρετε τα καριοφύλλια από το θηκάρι, ο Νίκος Ρωμανός και ο συγκατηγορούμενος του Α.Κ. δεν κατηγορούνται για την έκρηξη στο διαμέρισμα, αλλά για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και παράβαση του νόμου περί όπλων και εκρηκτικών. Κι αυτό γιατί ταυτοποιήθηκαν αποτυπώματά τους, εξωτερικά, σε μια «εμφανώς σχισμένη και με ίχνη ρυπαρότητας» σακούλα σκουπιδιών Sanitas η οποία περιείχε το ένα από τα δύο όπλα που βρέθηκαν μέσα στα χαλάσματα, στο διαλυμένο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων.

Βάσει αυτού του ευρήματος, ενεργοποιήθηκε ο νόμος 187Α και τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες. Το πιστόλι που βρέθηκε μέσα στη σακούλα –η οποία όλως τυχαίως δεν εξαϋλώθηκε από την έκρηξη- δεν φέρει αποτυπώματα. Ούτε του Ρωμανού ούτε του Α.Κ. ούτε κάποιου τρίτου.

Μισό λεπτό, έχει κι άλλο. Δεν τελειώνει εδώ η ιστορία μας. Ο Ρωμανός ζήτησε μετατροπή της κράτησής του σε κατ’ οίκον περιορισμό με βραχιολάκι, αφού η ανάκριση δεν εντόπισε άλλα επιβαρυντικά στοιχεία. Ωστόσο, το μουτζουρωμένο ποινικό μητρώο του (για συμμετοχή σε ένοπλη ληστεία και τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών) οδήγησε σε απόρριψη του αιτήματος.

Στο δεύτερο αίτημα του Ρωμανού για βραχιολάκι, και παρά την αντίστοιχη εισαγγελική πρόταση, το δικαστικό συμβούλιο αγνόησε την εισαγγελική εισήγηση και αποφάσισε να παρατείνει εκ νου εκ νέου την κράτησή του, με ορίζοντα την έναρξη της δίκης. Η πλευρά του Ρωμανού υποστηρίζει ότι ο 33χρονος άνδρας έπρεπε να έχει απαλλαχθεί με βούλευμα, δίχως παραπομπή, αφού τα στοιχεία κρίνονται ανεπαρκή. Ο ίδιος ο Ρωμανός στη δήλωση που είχε κάνει στις 6 Δεκεμβρίου, στην 17η επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου και λίγες μέρες μετά τη δεύτερη παράταση της κράτησής του, είχε πει: «Εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο εξακολουθώ να είμαι μάρτυρας μιας ωμής επίδειξης ρεβανσισμού».

«Καφκική» χαρακτηρίζει την υπόθεση ο συνάδελφος Γιάννης Τσακαρισιάνος, εδώ στο Documento. Μετά την –πρόωρη ένεκα λόγω καλής συμπεριφοράς- αποφυλάκισή του, το 2019 μετά από έξι χρόνια κάθειρξης, ο Νίκος Ρωμανός δεν απασχόλησε καθόλου τις αρχές ούτε παραβίασε κάποια από τις προϋποθέσεις της απελευθέρωσής του.

Όπως σημειώνει ο συνάδελφος και φίλος Παναγιώτης Μένεγος σε εκτενές ρεπορτάζ και σχόλιό του στον ιστότοπο, ο Ρωμανός είναι στην ενήλικη ζωή του κάτι σαν πρωταγωνιστής ενός video game που λέγεται «Νόμος Και Τάξη», ένα avatar που προχωράει από πίστα σε πίστα του: «Πρώτα είδε τον φίλο του να πεθαίνει κυριολεκτικά στα χέρια του (σε ένα γεγονός που ακόμα και όσοι το επικαλούμαστε, δεν μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε πλήρως), στη συνέχεια πέρασε στην παρανομία, συνελήφθη και διασύρθηκε μελανιασμένος από το ξύλο στα κεντρικά δελτία ειδήσεων σε μια ντροπιαστική στιγμή όπου η ελληνική δικαιοσύνη έγινε ελληνική τηλεόραση. Ή και το αντίθετο».

Ο Ρωμανός φυλακίστηκε, έκανε απεργία πείνας για ένα μήνα το 2014 για να το κερδίσει το δικαίωμα στην άδεια για εκπαιδευτικούς λόγους, εξέτισε την ποινή του, αποφυλακίστηκε και προσπάθησε να πάρει πίσω τη ζωή του. Από αυτή τη ζωή, έχασε άλλους 16 μήνες εξαιτίας ενός δακτυλικού αποτυπώματος που μπορεί κάλλιστα, ή μάλλον κάκιστα, να φυτεύτηκε στον τόπο της έκρηξης ώστε να παραδοθεί ένα «κακομαθημένο κωλόπαιδο» στην κοινή γνώμη.

«Δεν θα αποδεχτώ να γίνω ένας μόνιμος κάτοικος των φυλακών, ένας οιονεί κρατούμενος, οιονεί ένοχος. Θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις για την πλήρη απαλλαγή μου από αυτό το άδικο, έωλο και αστήρικτο κατηγορητήριο, το οποίο αρνούμαι στο σύνολό του». Με αυτά τα λόγια στο Documento, ο Νίκος Ρωμανός είχε σπάσει τη σιωπή του, λίγες μόλις ώρες μετά τη προφυλάκιση του, καταγγέλλοντας μια προαναγγελθείσα ενοχοποίηση που βασίζεται σε ένα και μοναδικό εύρημα: ένα μερικό αποτύπωμα σε μια σακούλα σκουπιδιών.

«Η υπόθεση των Αμπελοκήπων δείχνει ότι, παρά τις παλαιότερες πανηγυρικές καταρρεύσεις παρόμοιων σκευωριών, οι δικλίδες ασφαλείας του συστήματος συνεχίζουν να απασφαλίζουν», σημειώνει στο διαπρύσιο ρεπορτάζ του ο Γιάννης Τσακαρισιάνος. «Η χρήση μερικών αποτυπωμάτων ή αμφίβολων γενετικών προφίλ ως “αδειανών πουκαμίσων” για την επιβολή προφυλακίσεων που φτάνουν το 18μηνο, αποδεικνύει ότι ο επικοινωνιακός βωμός της καταστολής παραμένει ενεργός. Η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται ως μια κακόγουστη και επικίνδυνη φάρσα».

Ο Παν. Μένεγος σημειώνει ότι το –διόλου αμελητέο- κύμα αντίδρασης δεν είναι η  «αναμενόμενη», «αντανακλαστική» υποστήριξη εξ αριστερών: άνθρωποι με δημόσιο λόγο οριζοντίως του πολιτικού φάσματος αμφισβητούν ανοιχτά ότι στην υπόθεση τηρούνται οι αρχές ενός σύγχρονου κράτους δικαίου. Δεν πρόκειται δηλαδή για αυτόματη «επαναστατική γυμναστική» αλλά προκύπτει από την ψυχρή εκτίμηση των δεδομένων. Νομικοί έχουν αμφισβητήσει τη βάση του κατηγορητηρίου, πανεπιστημιακοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν δημοσιεύσει κείμενο υποστήριξης του Ρωμανού, συλλογικότητες απ’ όλη την Ευρώπη έχουν κινητοποιηθεί ενόψει της επικείμενης δίκης.

Μη κοιτάζετε αλλού, σε εσάς απευθύνεται το σχόλιο. Στο όνομα ποιας νοικοκυροσύνης, ποιου νόμου και ποιας τάξης ανέχεστε αυτόν τον νομικό και κοινωνικό ξεπεσμό; Από ποιον ακριβώς θα ζητήσετε χείρα βοηθείας μεθαύριο που η «δικαιοσύνη» (ή η αστυνομία) θα στοχοποιήσει εσάς με μία σακούλα του Σκλαβενίτη επειδή σας είδε άπλυτο και δεν της άρεσε η φάτσα σας; Ή ίσως το παιδί σας; Ή επειδή γράφετε πύρινα άρθρα στηλιτεύοντας τα κακώς κείμενα; Ή επειδή απλώς τα διαβάζετε και τα μοιράζεστε με φίλους στο Facebook; Ή επειδή σας είδαν ασφαλίτες σε κάποια πορεία διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, του Φύσσα, των 57 των Τεμπών;

Αφήστε, ξέρω, ξέρω. Να παίζει το τρανζίστορ τ’ αμερικάνικα και να φοράμε ξένοιαστοι τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα, χωρίς να σκοτίζει τίποτε το μυαλουδάκι μας. Προσοχή μόνο μη πέσει στα κεφάλια μας κανένας αδέσποτος αμερικάνικος πύραυλος, εκεί που βλαστημάμε τους μουλάδες με σάουντρακ ντρίγκι ντρίγκι μάνα μου, σταλιά σταλιά κι αχόρταγα τα πίνω τα φιλιά σου. Κλαίμε τη Μαρινέλλα τώρα, δεν περισσεύει χρόνος για να σκεφτούμε.