Η αποκάλυψη των ημερών, ότι στο ελληνικό μπάσκετ έχει στηθεί μια υπόγα κατά τα πρότυπα της παλιάς παράγκας του ποδοσφαίρου, θεωρητικά δεν είναι είδηση. Στη χώρα της διαφθοράς δεν υπάρχουν νησίδες εντιμότητας (δυστυχώς ούτε η δημοσιογραφία έχει τέτοιο ρόλο) ούτε και αυταπάτες για το τι συμβαίνει.

Το όνομα του Βαγγέλη Λιόλιου, προέδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ), υπερνίκησε σε δημοσιότητα το όνομα της γνωστής συνεπώνυμης αοιδού η οποία είναι αθώα κάθε εγκλήματος, ενώ ο πρόεδρος και «γαλάζιος» σωτήρας του ελληνικού μπάσκετ οδηγήθηκε με χειροπέδες ενώπιον του εισαγγελέα και ανακριτή.

Ο άγνωστος Βαγγέλης Λιόλιος ανέλαβε πρόεδρος της ομοσπονδίας ύστερα από μια βολική νομοθετική και φωτογραφική ρύθμιση του Λευτέρη Αυγενάκη (ναι, πάλι ο Αυγενάκης) που έθετε όριο ηλικίας στην εκλογή κι έτσι απέκλεισε λόγω ηλικίας τον αντίπαλό του στις εκλογές. Εδώ έχουμε την πρώτη σύμπτωση κυβερνητικής εμπλοκής. Σε μια ακολουθία συμπτώσεων ο διαιτητής που πιάστηκε με 820.000 ευρώ μετρητά στο σπίτι του και κατηγορείται για δωροληψία ήταν συνοδοιπόρος του Κυριάκου Μητσοτάκη σε μια πρόσφατη επικοινωνιακή καμπάνια πεζοπορίας του πρωθυπουργού στον Ολυμπο.

Ο Μητσοτάκης, σε ακόμη μια σύμπτωση, εμφανίζεται, πάλι σε επικοινωνιακή του καμπάνια, να φορά τη φανέλα της ομάδας μπάσκετ του Προμηθέα, που βρίσκεται στο επίκεντρο των αποκαλύψεων ως πρώην ομάδα του Λιόλιου και μοχλός στημένων παιχνιδιών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπαιξε μπάσκετ με τη φανέλα του Προμηθέα λίγο προτού μιλήσει σε επετειακή εκδήλωση για την εφημερίδα «Γνώμη», τρεις μήνες πριν από τις εκλογές του 2019.

Στην τρίτη και φαρμακερή σύμπτωση, όπως αποκαλύπτει σήμερα το Documento, ένα από τα μέλη του κυκλώματος, σε τηλεφωνικές συνομιλίες με διαιτητή με τον οποίο φέρονται να στήνουν παιχνίδια, του στέλνει μηνύματα με φωτογραφίες από το εσωτερικό του Μεγάρου Μαξίμου ως απόδειξη της στενής σχέσης του με το πρωθυπουργικό περιβάλλον.

Όταν ο Βαγγέλης Λιόλιος ανέλαβε πρόεδρος της ΕΟΚ αυτοαναγορεύτηκε σε πρόσωπο κάθαρσης του ελληνικού μπάσκετ. Αποδείχτηκε όμως ότι όπου ακούς πολλά κεράσια πρέπει να κρατάς μικρό καλάθι, ειδικά του μπάσκετ. Όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας είναι συγκλονιστικά. Χορός εκατομμυρίων, στημένα παιχνίδια, μετρητά σε σπίτια διαιτητών και συνομιλίες καταγεγραμμένες από τον επίσημο κοριό ο οποίος αποκαλύπτει ένα τσούρμο από αλήτες που εμφανίζονται στην κοινωνία ως παράγοντες και ταγοί.

Συγκλονιστικά αλλά όχι άγνωστα και μη αναμενόμενα. Κανένα κομμάτι διαφθοράς σε αυτήν τη χώρα δεν θα μπορούσε ούτε να εμφανιστεί ούτε να επιβιώσει χωρίς την προστασία από την πολιτική και τις επίσημες αρχές. Οι επισκέψεις και οι συνομιλίες από το Μέγαρο Μαξίμου επιβεβαιώνουν αυτό τον κανόνα. Τα επιτυχή τρίποντα της διαφθοράς στο μπάσκετ στηρίζονται στο στημένο παιχνίδι με την εξουσία. Αυτό άλλωστε γεννούσε την αλαζονεία και την αυτοπεποίθηση των μελών του κυκλώματος, που έφτασαν στο σημείο να επιχειρούν την εξόντωση όσων τους είχαν καταγγείλει. Θυμίζω ότι η Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος, Ηθικής και ∆εοντολογίας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής είχε καλέσει ως πειθαρχικά ελεγκτέο τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Αμαρουσίου ∆ήμο Στασινόπουλο που είχε κάνει καταγγελίες για τον ρόλο του Βαγγέλη Λιόλιου, την ώρα που ο εισαγγελέας έβγαζε τα εντάλματα σύλληψης.

Υπάρχει ωστόσο μια μάλλον αθέατη πλευρά στο Basket-gate, που είναι η πιο σοβαρή από όλες. Το κύκλωμα δεν έστηνε μόνο επαγγελματικούς αγώνες στο μπάσκετ αλλά και σχολικά πρωταθλήματα. Στόχος ήταν να παρέμβουν στον μοναδικό ίσως αδιάβλητο θεσμό στην Ελλάδα, αυτό των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια. Οι ομάδες που νικούσαν στις μαθητικές διοργανώσεις με στημένους αγώνες εξασφάλιζαν στους μαθητές-παίκτες μοριοδότηση λόγω αθλητικών επιδόσεων, ώστε να παρακάμψουν άλλους και να εισαχθούν σε πανεπιστήμια. Πρόκειται για ανήθικη πρακτική, η οποία στις ΗΠΑ είναι γνωστή ως κόλπο της «πίσω πόρτας». Το κόλπο εισήχθη και στην Ελλάδα με πρωταγωνιστές τους θεσμικούς παράγοντες της ΕΟΚ και διαιτητές.

Στις 12 Μαρτίου 2019 ο Γουίλιαμ Ρικ Σίνγκερ, επικεφαλής συμβουλευτικής εταιρείας για την εισαγωγή φοιτητών, συνελήφθη επειδή εισέπραττε μεγάλα ποσά για να κατασκευάζει ψεύτικα βιογραφικά και αθλητικές επιδόσεις ώστε γόνοι ισχυρών οικογενειών να εισάγονται σε μεγάλα αμερικανικά πανεπιστήμια, όπως το Γέιλ, το Στάνφορντ, το UCLA, το Πανεπιστήμιο του Τέξας. Οι προπονητές δωροδοκούνταν ώστε να βεβαιώσουν επιδόσεις και να εισηγηθούν την εισαγωγή εμφανίζοντάς τους ως αθλητές υψηλών επιδόσεων. Η ηθοποιός Λόρι Λάφιν και ο σύζυγός της, σχεδιαστής μόδας Μόσιμο Τζιανούλι, η ηθοποιός Φελίσιτι Χάφμαν και αρκετοί ακόμη σταρ του Χόλιγουντ ήταν από αυτούς που δωροδόκησαν το κύκλωμα για να ανοίξει η πίσω πόρτα στα πανεπιστήμια.

Η μέθοδος αντιγράφτηκε από το κύκλωμα του μπάσκετ στην Ελλάδα. Τα στημένα παιχνίδια έβγαζαν πρωταθλητές και άνοιγε η παράνομη, τελικώς, πόρτα για τα πανεπιστήμια. Ήταν από τις πιο ανήθικες δράσεις του κυκλώματος. Αντί μεγάλης αμοιβής παιδιά που άξιζαν να μοριοδοτηθούν, ώστε να έχουν θέση στα πανεπιστήμια ως πρωταθλητές, βρίσκονταν εκτός και τη θέση τους έπαιρναν οι πρωταθλητές των στημένων παιχνιδιών.

Το τραγικό είναι ότι επί χρόνια γονείς και μπασκετικοί παράγοντες έβλεπαν μπροστά στα μάτια τους να εξελίσσεται η κομπίνα και έκαναν δημόσιες καταγγελίες. Οι καταγγελίες έφτασαν και στο υπουργείο Παιδείας και ζητούσαν να γίνει έλεγχος στα μαθητικά πρωταθλήματα.

Φυσικά καμιά έρευνα δεν έγινε. Το κύκλωμα, παντοδύναμο, ανέγγιχτο και αλαζονικό, άλωσε κάθε πλευρά του ελληνικού μπάσκετ. Το γεγονός ότι η απλή έρευνα σε σπίτια αυτών που φέρονται ως εγκληματικοί παράγοντες του μπάσκετ αποκάλυψε γύρω στο ένα εκατομμύριο ευρώ είναι η απόδειξη για το πόσο ασφαλείς αισθάνονταν, χωρίς άγχος να κρύψουν και να κρυφτούν. ∆εν ήταν οι εξωνημένοι που διακατέχονταν από το άγχος της αποκάλυψης, αλλά η πραγματική εξουσία που δεν διέτρεχε κανέναν κίνδυνο.

Ο συλληφθείς Γιώργος Μαυραγάνης είναι στενός φίλος του Βαγγέλη Λιόλιου και σχετιζόμενος με τις επιχειρήσεις καφέ που έχει ο πρόεδρος της ΕΟΚ. ∆εν έχει δηλαδή κανέναν θεσμικό ρόλο. Παρ’ όλα αυτά επισκέπτεται το Μέγαρο Μαξίμου και όχι μόνο κομπάζει για τις κυβερνητικές επαφές του που τον βοηθούν στο «έργο» του σε σχέση με όσα κάνει στο μπάσκετ, αλλά στέλνει και αποδεικτικά στοιχεία: φωτογραφίες από το Μέγαρο Μαξίμου, το κυβερνητικό μέγαρο δηλαδή. Ο κατηγορούμενος ως βασικός κρίκος στο κύκλωμα φαίνεται ότι μπορούσε (και το έκανε) να καυχάται ότι ανήκει σε μια αλυσίδα εξουσίας που του παρείχε κάλυψη.

Ο πρωθυπουργός οφείλει να απαντήσει για τις συμπτώσεις που τον συνδέουν με ανθρώπους του κυκλώματος. Αλλά και σε ακόμη μια σύμπτωση: το Μέγαρο Μαξίμου επί των ημερών του συνδέεται άμεσα και μάλιστα μέσω επίσημων συνακροάσεων με τις δικογραφίες για τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές, τις πολεοδομίες και τώρα πλέον το Basket-gate. Όλοι οι εμπλεκόμενοι στα σκάνδαλα αυτά αναφέρουν ή επικαλούνται το Μαξίμου ως υψηλή προστασία. Γιατί;