Πέθανε σε ηλικία 67 ετών ο γνωστός συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης έπειτα από πολυετή μάχη με σπάνια ασθένεια του αίματος.

Βαθιά συγκίνηση προκαλεί η τελευταία ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που λίγοι είχαν καταλάβει, μόλις πέντε ημέρες πριν φύγει από τη ζωή σε ηλικία μόλις 67 ετών.

Και αυτό γιατί ο συγγραφέας έπασχε από μια σπάνια ασθένεια του αίματος που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό δεν ήταν γνωστό στο ευρύ κοινό.

Στην ανάρτησή του ο γνωστός συγγραφέας εξυμνούσε με συγκλονιστικό τρόπο την εθελοντική αιμοδοσία μέσα από το προσωπικό του βίωμα. «Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου», έγραφε μεταξύ άλλων.

Όπως περιέγραφε χαρακτηριστικά, «κοιτάζω το άδειο μεταλλικό στήριγμα που σε λίγο θα κρατά τη σακούλα του αίματος, δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη».

Στο κείμενό του, ο Αλέξης Σταμάτης παρομοίαζε την αναμονή με ναό και σφαγείο ταυτόχρονα. «Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση, όπως τα άνθη σε ένα φέρετρο συνεχίζουν να ευωδιάζουν χωρίς να αντιλαμβάνονται τον νεκρό», ανέφερε συγκεκριμένα.

Η ανάρτησή του

«Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που εμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση, όπως τα άνθη σε ένα φέρετρο συνεχίζουν να ευωδιάζουν χωρίς να αντιλαμβάνονται τον νεκρό.

Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους. Η μόνη βασιλεία που αλλάζει σώματα χωρίς επανάσταση. Οι άνθρωποι επινόησαν σύνορα, σημαίες, επώνυμα, τραπεζικούς λογαριασμούς, γενεαλογικά δέντρα. Το αίμα γελάει σιωπηλά με όλες αυτές τις δηθενιες Κυκλοφορεί στις φλέβες σαν ανώνυμος περιπλανώμενος, αδιάφορος για την ηθική μας, για τις φιλοδοξίες μας, για τις μικρές αισχρότητες με τις οποίες και καλά στολίζουμε τη λέξη «χαρακτήρας». Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου

Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό.

Κοιτάζω το άδειο μεταλλικό στήριγμα που σε λίγο θα κρατά τη σακούλα του αίματος, δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Έναν αθέατο συνοδοιπόρο που θα περάσει από κάθε γωνιά του σώματός μου, θα ακουμπήσει τα πιο σκοτεινά τοπία της ύπαρξής μου και θα φύγει χωρίς να μάθει ποτέ το όνομά μου. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω.

Πόσο αλλόκοτο. Περάσαμε αιώνες υμνώντας την αυτάρκεια, ενώ το σώμα γνώριζε πάντοτε την αλήθεια. Δεν υπάρχει αυτάρκεια. μόνο ανταλλαγή.

Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».

Ο ίδιος πριν τέσσερις ημέρες, ανήρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ένα από τα ποιήματά του.

Ποιος ήταν ο Αλέξης Σταμάτης

Ο Αλέξης Σταμάτης πέθανε σε ηλικία 67 ετών τη Δευτέρα 20 Ιουλίου, έπειτα από πολυετή μάχη με σπάνια ασθένεια του αίματος.

Στην πολύχρονη πορεία του στα γράμματα εξέδωσε συνολικά 34 βιβλία, εκ των οποίων 20 μυθιστορήματα. Το πρώτο με τον τίτλο «Ο έβδομος ελέφαντας» (1998) εκδόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία.

Το έργο του «Μπαρ Φλωμπέρ» γνώρισε ιδιαίτερη απήχηση και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, ενώ η «Αμερικάνικη Φούγκα» τιμήθηκε στις ΗΠΑ με το International Literature Award του National Endowment for the Arts.

Παράλληλα εξέδωσε ποιητικές συλλογές, έγραψε θεατρικά έργα που ανέβηκαν σε σημαντικές σκηνές της Αθήνας και υπέγραψε το σενάριο της ταινίας «Καταιγίδα».

Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο, στην αρχιτεκτονική και τον κινηματογράφο. Εργάστηκε ως αρχιτέκτονας στην Ελλάδα και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ήταν γιος του αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη και της ηθοποιού Μπέτυς Αρβανίτη.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Εύα Σιμάτου, με την οποία είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Ερμή.

Αποχαιρετισμός με ένα ποίημά του

Ο Νίκος Κουρμουλής αποχαιρέτησε τον αγαπημένο συγγραφέα με ένα ποίημά του.

«~Υστερόγραφο στο Φως~
Ένα ποίημα του Αλέξη

Αν έφτασες ως εδώ, περπάτησες επάνω μου.
Γράφω επειδή υπάρχει χώρος ανάμεσα σε δύο εκλάμψεις — και θέλησα να σταθώ εκεί.
Σε ευχαριστώ
που άντεξες τη διάρκεια.
και δεν έφυγες όταν άρχισε να πονά.
Ποτέ δεν μίλησα με τον θεό.
Ίσως επειδή η γλώσσα μου
είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε άλλα στόματα. Αλλά τον ένιωσα.
Ως παύση
που δεν μου ανήκε.
Η ποίηση δεν αλλάζει τον κόσμο.
Αλλάζει την ταχύτητα
με την οποία σε διαπερνά.
Και τότε, κάποιες νύχτες,
μπορείς να αναπνέεις χωρίς εξήγηση.
Αυτό το βιβλίο
απλώς διατηρεί το σχήμα
ενός σώματος που δεν πρόλαβε να γείρει σε άλλο σώμα.

Αν βρίσκεσαι εκεί,
σε κάποιο άλλο γεωγραφικό σημείο, σε μια σχέση χωρίς ονόματα — κράτα αυτό:
Η φωνή που δεν ζητά να ακουστεί είναι αυτή που παραμένει.
Όχι γιατί είναι δυνατή.
Αλλά γιατί δεν υπάρχει πουθενά αλλού να πάει

Αργά χθες το βράδυ, Δευτέρα 20/7, έφυγε από κοντά μας ο σημαντικός νεοέλληνας συγγραφέας
Αλέξης Σταμάτης…

Ο νους μας στη Μπέτυ, τον Ερμή, την Εύα

Δεν λέω αντίο φίλε».

ΛΕΥΚΟ ΔΩΜΑΤΙΟ trailer. Θέατρο Σταθμός